0 Views

ตอนที่ 27 ปัญหาบนเว่ยป๋อ

 

 

ยิ่งความหวังยิ่งใหญ่เพียงใดก็ยิ่งทำให้ผิดหวังมากเท่านั้น หลินฟ่านคิดว่าชาวบ้านจะไว้ใจเขาหลังจากหลังจากมีอาจารย์หยางช่วยโฆษณาให้เขา

 

 

แต่สิ่งที่ทำให้หลานฟ่านเบื่อหน่ายคือ ชาวบ้านทั้งหมดกำลังถามถึงเวลาที่พวกเขาจะถูกรางวัลลอตเตอรี่…

 

 

ในที่สุดหลินฟ่านก็เข้าใจว่าเขาคิดมากเกินไป อาจารย์หยางถูกรางวัลลอตเตอรี่มันมีผลกระทบต่อพวกเขามากเกินไป นอกจากการถูกรางวัลลอตเตอรี่แล้วพวกเขาไม่สนใจสิ่งอื่นใด

 

 

“ท้องฟ้าไม่ได้ล่วงหล่น คนเหล่านี้จะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไร? ใครจะพูดได้ว่าจะมีคนถูกรางวัลสูงสุดทุกวัน? มันเป็นแค่โชคดี เข้าใจไหม? คุณเห็นด้วยรึเปล่าต้มตุ๋นเทียน?” หลินฟ่านถอนหายใจและนั่งลงบนม้านั่งหลังจากที่ทุกคนจากไปแล้ว เขารู้สึกหมดแรง

 

 

“นักต้มตุ๋น?”

 

 

หลินฟ่านตะโกนไปหลายครั้งแต่ไม่ได้รับการตอบกลับ เขาจึงหันกลับไปดู เขาเห็นต้มตุ๋นเทียนมองเขาราวกับว่าเขาต้องการความโปรดปรานจากหลินฟ่าน

 

 

“คุณมองฉันทำไม?” หลินฟ่านถาม

 

 

ทันใดนั้นต้มตุ๋นเทียนก็กรีดร้อง หลังจากนั้นเขาก็พูดเบาๆ “อย่าบอกฉันนะว่าคุณสามารถทำนายตั๋วที่ถูกรางวัล…”

 

 

“คุณไม่ได้อยู่ในช่วงเย็นด้วยเช่นกัน?” หลินฟ่านโต้กลับ เขารู้ว่าแม้แต่ต้มตุ๋นเทียนก็อาจจะไม่เชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้นจริง

 

 

“เป็นไปได้ไหมที่มีนักทำนายศักดิ์สิทธิ์บนโลกนี้? แม้กระทั่งนักทำนายที่ดีที่สุดและมีชื่อเสียงที่สุดจากเหลียนโจว อู๋หยุนกังยังเป็นแค่นักต้มตุ๋น หากคุณสามารถบอกโชคชะตาได้อย่างถูกต้องจริงๆคุณจะถูกลิขิตให้ได้รับเงินจำนวนมาก!” ต้มตุ๋นเทียนพึมพำกับตัวเองและดูเหมือนจะตื่นเต้นเล็กน้อย

 

 

“ใครคืออู๋หยุนกัง?” หลินฟ่านถาม

 

 

“เขาเป็นนักทำนายที่มีชื่อเสียงที่สุดในเหลียนโจว มีเจ้าหน้าที่ศาลและดาราดังหลายคนที่เชื่อเขา เขาถือว่าเป็นหนึ่งในจุดสูงสุดของสายอาชีพนี้” ต้มตุ๋นเทียนกล่าวอย่างอิจฉา

 

 

“ดูเหมือนคุณอิจฉาเขามาก ทำไมคุณถึงอิจฉาเขา? ฉันก็สามารถทำมันได้ ตอนนี้ฉันมีเงิน 3แสนเหรียญ ใช้เวลาในวันพรุ่งนี้เพื่อหาเขา ใช้เส้นทางทางราชการเพื่อขยายธุรกิจของเรา”

 

 

ตอนนี้หลินฟ่านมีแรงบันดาลใจที่สูง ความรู้หน้าแรกแพนเค้กต้นหอมมันเป็นเรื่องหลอกลวง หน้าที่สองเป็นสิ่งที่ดีจริงๆ

 

 

เขาสามารถเปลี่ยนชีวิตของคนภายในประโยคเดียว หากเขามีโอกาสพบกับคนที่ร่ำรวยเขาจะได้รับเงินก้อนใหญ่

 

 

ทั้งหมดที่หลินฟ่านต้องการทำคือการได้รับเงินจำนวนมากเพื่อที่เขาจะเป็นอาจารย์หลินที่ทุกคนต่างเคารพนับถือและปลดล็อกหน้าถัดไปของสารานุกรม หากเขาได้รับความรู้ระดับเทพเจ้าอีกหน้า ชีวิตของเขาจะดียิ่งขึ้นไปอีก

 

 

ต้มตุ๋นเทียนได้ฟังแผนที่สมบูรณ์ของหลินฟ่าน เขาถูกล้างสมองโดยมัน ชีวิตที่หรูหราที่เขามีในอนาคต

 

…..

 

หลินฟ่านได้เก็บแผงลอยในตอนเย็น เมื่อหลินฟ่านกลับมาถึงบ้าน เพื่อนบ้านก็ต้อนรับเขาอย่างอบอุ่น

 

 

“ฟ่านน้อย…ไม่สิ ฉันหมายถึงอาจารย์หลินกลับมาแล้ว!”

 

 

“การทำนายของอาจารย์หลินถูกต้อง อาวุโสจางขาหักในวันนี้”

 

 

“อาจารย์หลินโปรดอ่านโชคชะตาของเรา”

 

 

หลินฟ่านรู้สึกเบื่อกับเพื่อนบ้านเหล่านี้แต่เขาไม่สามารถทำอย่างไรได้ อาวุโสจางไม่เชื่อในคำพูดของเขา และเขาก็ไม่สามารถบังคับเฒ่าจางได้

 

 

หากอีกฝ่ายไม่เชื่อเขา เขาก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้ แต่เพื่อนบ้านเหล่านี้กำลังรบกวนเขาเพื่อให้อ่านโชคชะตาของพวกเขาและทำให้หลินฟ่านปวดหัว เขาเคยทำมันก่อนหน้านี้และไม่มีสิ่งสำคัญใดๆกล่าวถึงอีก

 

 

“สุภาพบุรุษและสุภาพสตรี เมื่อวานฉันทำให้ทุกคนแล้ว มันไม่มีอะไรมาก” หลินฟ่านโบกมือของเขา

 

 

“อึก พวกเราขอร้อง อาจารย์หลิน โปรดช่วยเราอีกครั้ง”

 

 

“ใช่ แค่ครั้งเดียว! ทำมันเพื่อพวกเราอีกครั้ง”

 

 

หลินฟ่านไม่ต้องการเสียเวลากับพวกเขาอีกต่อไป “ฉันเหนื่อยมาก ฉันยุ่งกับการเปิดแผงรอยทำนายดวงชะตา พวกคุณสามารถมาสนับสนุนร้านของฉัน”

 

 

หลินฟ่านไม่ได้พยายามอ่านโชคชะตาพวกเขาอีกครั้ง พวกเขาค่อนข้างผิดหวังหากเขารู้ว่าหลินฟ่านมีความแม่นยำ พวกเขาคงให้ความสำคัญกับเขาและปล่อยให้เขาวิเคราะห์ในเชิงลึกมากขึ้นในวันนั้น มันสายเกินไปแล้วที่พวกเขาเสียใจ

 

 

ภายในห้องโถงที่หรูหราแห่งหนึ่ง เวลา 20.00 น.

 

 

กลุ่มคนที่มั่งคั่งเดินออกมา คนที่กำลังเดินอยู่หน้าสุดดูค่อนข้างหดหู่

 

 

“หัวหน้าหวัง คุณเสียเงินจำนวนมากในวันนี้ฉันหวังว่าคุณจะไม่เสียใจ เราจะเล่นกันอีกครั้งเมื่อเรามีโอกาส” ชายคนหนึ่งยิ้มและพูด

 

 

“ไม่มีปัญหา มันเพียงแค่เงินเล็กน้อย” หวังหมิงหยางตอบแบบกึ่งๆยิ้ม ถึงแม้เขาจะดูเหมือนไม่สนใจเรื่องเงินมาก แต่ความจริงแล้วเขากำลังโกรธ

 

 

“แน่นอน สำหรับหัวหน้าหวังสามล้านมันก็เปรียบเสมือนเมล็ดถั่ว”

 

 

“สำหรับหัวหน้าหวังอะไรคือสามล้าน? เอาล่ะสหาย ฉันไปก่อน ไว้เจอกันเร็วๆนี้”

 

 

คนรอบๆหัวหน้าหวังต่างออกไป เมื่อเห็นทุกคนจากไปหวังหมิงหยางก็เดินไปขึ้นรถของเขา

 

 

“บัดซบ ไอ้พวกลูกสุนัข พวกมันกล้าหลอกเงินจากฉันได้อย่างไร”

 

 

สำหรับหวังหมิงหยางสามล้านเปรียบเสมือนเมล็ดถั่วจริงๆ สิ่งที่เขาโกรธจริงๆก็คือ คนอื่นๆต่างมากหาเขาเพื่อมองหาโชคลาภจากตัวเขา หากเขาแพ้เพราะโชค หวังหมิงหยางจะไม่ว่าอะไรแต่เห็นได้ชัดว่าเขาถูกโกงนี่ทำให้เขาโกรธ

 

 

ตอนแรกหวังหมิงหยางไม่ได้เห็นเทคนิคของพวกเขาแต่ก็ค่อยๆพบความผิดปกติ สำหรับคนแบบหวังหมิงหยางเขาเป็นคนที่ใส่ใจกับศักดิ์ศรีของเขามากกว่าสิ่งใด เขาจึงเล่นจนจบเกม

 

 

ถ้ามันเป็นโชคหรือทักษะเขาจะยอมรับการพ่ายแพ้โดยดี “บัดซบ เอาเงินสามล้านไปและซื้อโลงศพให้ตัวเองซะ”

 

 

เมื่อหวังหมิงหยางถึงบ้าน พ่อบ้านของเขาก็เตรียมอาหารเย็นไว้แล้ว

 

 

ที่โต๊ะอาหาร…

 

 

หวังหมิงหยางเอาโทรศัพท์ออกมาและอ่านข่าว จากนั้นเขาก็เปิด Weibo และอ่านข้อความบางส่วน ก่อนที่เขาจะปิด Weibo เขาได้เห็นข้อความตอบกลับเขาจึงเปิดมัน

 

 

“หืม?”

 

 

เขาตะลึงกับสิ่งที่เขาเห็น

 

 

การเล่นพนันบ่อยๆมันจะทำลายชีวิตคุณ นอกจากนี้คุณจะสูญเสียเงินในวันพรุ่งนี้

 

 

หวังหมิงหยางสังเกตว่าคำตอบดังกล่าวมาจากวันก่อน สิ่งนี้ทำให้เขาอยากรู้อยากเห็นมากขึ้น เขารู้ได้อย่างไรว่าเขาจะสูญเสียเงินในวันพรุ่งนี้?

 

 

หลังจากนั้นหวังหมิงหยางจึงตอบ “เมื่อไหร่ที่ฉันจะชนะ?”

 

 

หวังหมิงหยางไม่ได้ติดการพนัน แต่เขาอยากทดสอบพลังของอาจารย์หลิน ไม่นานหลังจากเขาส่งข้อความ อาจารย์หลินก็ตอบเขา

 

 

“บ่ายพรุ่งนี้ ตำแหน่งและสถานที่เดิม”

 

 

หวังหมิงหยางยิ้มด้วยความสนใจเมื่อเห็นข้อความและคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้ แต่หวังหมิงหยางต้องการพิสูจน์ว่ามันจะจริงหรือเปล่า

 

 

“เอาล่ะ หากพรุ่งนี้ฉันชนะ ฉันจะโดเนทเงินให้คุณหนึ่งล้าน”

 

 

เขาส่งข้อความและปิด Weibo จากนั้นเขาก็โทรหาผู้ที่เล่นกับเขาในวันนี้เพื่อเตรียมเกมอื่นในวันพรุ่งนี้

 

…..

 

ในขณะเดียวกัน…

 

หลินฟ่านอ่านข้อความและคิดถึงตัวเอง “เป็นผู้มั่งคั่งที่โดดเดี่ยวจริงๆ”

 

 

นอกจากหวังหมิงหยางไม่มีใครติดต่อมาหาหลินฟ่านอีกใน Weibo ความจริงแล้วมันยากที่จะพูดคุยบน Weibo หลินฟ่านรู้สึกอิจฉาหวังหมิงหยาง เนื่องจากเขามีชีวิตดีและมีเงินจากมรดกของครอบครัวในวัยเด็ก

 

 

เขามีชีวิตที่เหี้ยมหาญเช่นนั้น

========================

ตอนต่อไปวันที่ 18 เที่ยงคืนครับ