0 Views

ตอนที่ 22 เล่ห์เหลี่ยมที่ลึกซึ้ง

 

 

 

หลังจากนั้น เพื่อนบ้านทุกคนต่างออกไป หลินฟ่านรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยขณะที่ป้าจางเริ่มปรุงอาหารอยู่ในครัว

 

 

อาหารมื้อนี้เป็นมื้อที่ดีที่สุดที่หลินฟ่านทานมาตั้งแต่อยู่เซี่ยงไฮ้

 

 

หลินฟ่านรู้ว่านี่เป็นการขอบคุณของป้าจาง ดังนั้นหลินฟ่านจึงยอมรับมันอย่างง่ายดาย

 

 

ในตอนแรกหลินฟ่านคิดว่าการทำนายดวงชะตามันไม่ใช่สิ่งอื่นใดนอกจากการหลอกลวง แต่หลังจากเขาค้นพบว่าทักษะการทำนายของเขามีอำนาจมาก เขาจึงตื่นเต้นเกี่ยวกับเรื่องนี้

 

 

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีผู้คนเชื่อมั่นในตัวเขาและสามารถหลบหนีจากภัยพิบัติ พวกเขาทั้งหมดจะกลับมาขอบคุณหลินฟ่าน มันเป็นความรู้สึกที่น่าพึงพอใจ เด็กหนุ่มคนไหนบ้างที่ไม่ชอบการได้รับการยกย่อง? โดยเฉพาะหลินฟ่านเขาอยู่เซี่ยงไฮ้มาเป็นเวลานานแต่ก็ยังทำอะไรได้ไม่เป็นชิ้นเป็นอัน

 

 

ไม่ใช่เพราะหลินฟ่านไม่ยอมทำงานอย่างหนัก หากแต่เป็นเพราะตัวเขาโชคไม่ดี

 

 

ตอนนั้นเอง หลินฟ่านมองดูเวลาและตระหนักว่ามันพึ่งบ่ายโมงเท่านั้น ยังมีเวลาอีกพอสมควรก่อนที่เขาจะไปตั้งแผงลอยของเขา

 

 

หลินฟ่านลงไปนอนบนเตียง เขาเอาโทรศัพท์ออกมาและมีแนวคิดบางอย่างหลังจากที่เขาเห็นแอปพลิเคชั่นใน Weibo บนโทรศัพท์ของเขา

 

 

ในยุคของอินเตอร์เน็ต ทุกอย่างสามารถพบเจอได้ทั่วไปบนอินเตอร์เน็ต สำหรับภารกิจของเขาในฐานะ ‘ผู้เชี่ยวชาญหลินที่มีชื่อเสียง’ บนอินเตอร์เน็ตเป็นสถานที่เหมาะสำหรับภารกิจของเขาอย่างยิ่ง Weibo เป็นที่ชื่นชอบของชาวเน็ต หากหลินฟ่านสามารถปรากฏบนรายชื่อรายการค้นหายอดนิยมใน Weibo เขาก็จะกลายเป็นคนมีชื่อเสียง

 

 

หลินฟ่านเคยลงทะเบียนกับ Weibo มาก่อน แต่เขาไม่ค่อยได้ใช้มันและมีผู้ติดตามจำนวนน้อยนิด ในความคิดของเขา สิ่งเหล่านั้นไม่ใช่ปัญหา ตอนนี้เขากลายเป็นคนที่มีพรสวรรค์และความสามารถ เขาจะกลายเป็นคนที่มีชื่อเสียงได้

 

 

หลินฟ่านเปิดแอปพลิเคชั่น Weibo และลงชื่อเข้าใช้ เขาพบว่ามีผู้ติดตามเพียง 35 คนเท่านั้น ซึ่งมันเป็นความสำเร็จที่ยากลำบากมากแล้ว

 

 

ชื่อผู้ใช้ของเขา : ชายธรรมดาที่เกินธรรมดา

 

 

มันเป็นชื่อที่ไม่มีรสนิยมดูเหมือนของเด็กนักเรียน เขาคิดถึงมันเขาจำได้ว่าเคยสร้างมันสมัยอยู่มหาวิทยาลัยและมันเป็นช่วงเวลาสองปีของเขา จากนั้นเขาก็ไม่ลังเลที่จะเปลี่ยนชื่อ

 

 

“คนขับรถเก่าเทพพยากรณ์อาจารย์หลิน”

(ผู้แปล:ของอิงคือ Old chauffeur-turned fortune teller, Master Lin ตรงคำว่า Old chauffeur-turned ผมไม่รู้จะแปลมันว่ายังไง ผมเลยแปลจากกูเกิ้ลเลย ใครมีความเห็นเรื่องชื่อตรงนี้ บอกผมได้นะครับ ปล.ชื่อจากจีนก็แปลได้แนวๆนี้ไม่ต่างกัน)

 

 

สำหรับหลินฟ่านมันเป็นชื่อที่ค่อนข้างน่าประทับใจ ตราบใดที่คนไม่โง่และเข้าใจภาษาจีนเขาจะเข้าใจถึงชื่อผู้ใช้ของหลินฟ่านอย่างแน่นอน

 

 

จากนั้นเข้าก็เปลี่ยนประวัติส่วนตัวของเขา “มองชีวิตในอดีตของคุณเพื่อทำความรู้จักกับชีวิตในปัจจุบันของคุณ Tag : รู้ทุกเรื่อง”

 

 

เมื่อหลินฟ่านพึงพอใจกับมันแล้ว เขาก็โพสต์ลงใน Weibo สำหรับครั้งแรก “เทพพยากรณ์ศักดิ์สิทธิ์บนโลก ไม่มีอะไรที่ข้าไม่รู้ ทำนายโชคชะตาฟรี ระยะเวลามีจำกัด ทิ้งชื่อและแปดอักษรจากวันเกิดไว้ใต้คอมเมนต์”

 

 

หลังจากพิมพ์ประโยคสุดท้ายหลินฟ่านรู้สึกว่ามันมีบางอย่างขาดไป ดังนั้นเขาจึงเพิ่มอีกประโยคหนึ่งว่า “หากมันไม่ถูกต้อง ฉันจะกินอึของคุณทันที”

 

 

หลินฟ่านพอใจกับมันมาก สำหรับคนที่เขาเคยกดติดตาม เขายกเลิกการติดตามทั้งหมด ตอนนี้เขาเป็นเทพแห่งการทำนาย เขาควรจะรอให้ผู้คนมาติดตามเขา ไม่ใช่ไปติดตามคนอื่นๆ

 

 

จากนั้นหลินฟ่านดาวน์โหลดภาพของผังแปดทิศจากหนังสืออี้จิงจากอินเตอร์เน็ตและใช้เป็นรูปโปรไฟล์ของเขา หลังจากที่เขาทำเสร็จเขาปิดแอพ Weibo ทั้งหมดที่เขาทำได้ตอนนี้คือ รอให้คนเข้ามาหา

 

 

เวลาผ่านไป 16.00 น.

 

 

หลินฟ่านออกจากบ้านเพื่อไปตั้งแผงลอย เมื่อเขามาถึงเขาเห็นผู้คนจำนวนมากกำลังรอเขาอยู่ราวกับว่าเขาเป็นดาราชื่อดัง

 

 

แพนเค้กต้นหอมของหลินฟ่านได้รับการพิจารณาเป็นอาหารสวรรค์โดยคนที่อาศัยแถวนี้ วันนี้เมื่อปราศจากมัน จึงทำให้พวกเขากังวล ดังนั้นผู้ที่หลงรักในแพนเค้กทุกคนจึงเพิ่มชื่อกันลง Wechat การแจ้งเตือนจะถูกส่งออกไปทันทีเมื่อหลินฟ่านมาตั้งแผงลอย

 

 

“ข่าวด่วน : เถ้าแก่น้อยกลับมาแล้ว”

 

 

“ใครก็ตามที่ว่างอยู่รีบมาที่นี่ทันที ฉันจะไปต่อแถวก่อน”

 

 

หลินฟ่านเป็นที่นิยมมาก เพียงแค่เช้าเดียวที่ไม่มีการขายแพนเค้กทำให้ชีวิตของคนจำนวนมากลำบาก

 

“สหาย ทำไมวันนี้เธอถึงมาช้า? เธอมีแฟนเหรอ? คืนที่ผ่านมามันเหนื่อยเกินไปสำหรับเธอ?” ต้มตุ๋นเทียนหัวเราะแล้วถาม

 

 

ต้มตุ๋นเทียนกำลังแสดงตัวเป็นเพื่อนที่ดีของหลินฟ่าน เมื่อมองไปที่เทียนหานหมิง เขาบอกได้ว่าเขาแค่ต้องการความโปรดปรานจากหลินฟ่าน แต่หลินฟ่านคิดเกี่ยวกับอาชีพนักทำนายของเขา เขาจึงกล่าว “ต้มตุ๋นเทียน อย่าพึ่งรีบกลับบ้าน ผมมีอะไรจะบอกคุณ”

 

 

“มันคืออะไร? มันคงไม่ใช่เรื่องที่คุณเป็นเกย์ใช่ไหม…” เคาน์เตอร์แผงลอยของต้มตุ๋นเทียนอยู่ติดกับหลินฟ่านส่งผลให้ธุรกิจของเขาดีขึ้น อย่างไรก็ตามเสียงที่เขาใช้มันน่าสงสัย

 

 

“ไปไกลๆเลย…” หลินฟ่านไม่ต้องการคุยกับต้มตุ๋นเทียนอีก แม้ว่าคนชั่วร้ายคนนี้จะอายุมากแล้ว แต่เขายังคงเป็นคนเลวและนิสัยเสียเช่นเดิม

 

 

ส่วนคนที่ทานแพนเค้กต้นหอมของหลินฟ่าน พวกเขาทุกคนมีสีหน้าที่น่าอึดอัดทำให้สถานการณ์แย่ลงเล็กน้อย

 

 

“สุดหล่อ ฉันขอรหัส Wechat ของคุณได้ไหม?” หญิงสาวคนหนึ่งถามหลินฟ่าน

 

 

หลินฟ่านเงยหน้าขึ้นและผงะเล็กน้อย หญิงสาวคนนี้สวยมาก ดูเหมือนบริเวณนี้จะมีค่ามากมีสาวสวยจำนวนมากอยู่ทั่วบริเวณ

 

 

แต่สำหรับหลินฟ่าน เขาจะแจก Wechat ของเขาไปทั่วได้อย่างไร?

 

 

“คุณต้องการมันไปทำไม?” หลินฟ่านพูดอย่างหนาวเย็นแทนข้ออ้าง

 

 

“หืม?” ฮั่วหานตกใจ เธอเป็นสาวสวยเธอไม่ได้คาดหวังว่าจะถูกถามเช่นนี้เมื่อเธอริเริ่มที่จะขอ Wechat ของหลินฟ่าน

 

 

ฮั่วหานรู้สึกมีบางอย่างผิดปกติ “สุดหล่อ คุณเย็นชาจัง…” ฮั่วหานโกรธมากขณะที่เธอพูด

 

 

“อืม” หลินฟ่านพยักหน้าและตอบ

 

 

“ที่รัก ฉันมี Wechat ฉันจะแอดคุณได้อย่างไร?” ตุ้มตุ๋นเทียนขัดจังหวะทันที สำหรับหลินฟ่านที่กล้าปฏิเสธคำขอจากสาวสวยอย่างฮั่วหาน เขาสมควรจะโดนฟ้าผ่าตาย

 

 

“ไปให้พ้น!” ฮั่วหานกล่าวโดยไม่หันไปมองต้มตุ๋นเทียน จากนั้นเธอก็มองหลินฟ่านและถาม “คุณไม่ให้ Wechat กับฉันจริงๆเหรอ”

 

 

“ใช่แล้ว ผมไม่ให้คุณ” หลินฟ่านตอบ

 

 

ฮั่วหานโกรธมากจนใบหน้าเธอเป็นสีแดง จากนั้นเธอก็ตอบ “ถ้าคุณไม่ยอมให้ฉัน ฉันจะบอกทุกคนว่าคุณเป็นสามีของฉันและทิ้งฉันไป”

 

 

หลินฟ่านขมวดคิ้วและคิดในใจ “น้องสาวคนนี้มีเทคนิคบางอย่างในแขนเสื้อของเธอ หากพูดถึงเรื่องเทคนิคจริงๆเธอยังอ่อนหัดเมื่อเทียบกับหลินฟ่าน

 

 

“ที่รัก ถ้าคุณตะโกนผมจะจูบคุณ เชื่อผมไหม?”

 

 

หลินฟ่านไม่กลัวที่จะต่อสู้กับพฤติกรรมที่ไร้ยางอายของเธอ

 

 

หลินฟ่านยังคงยุ่งอยู่กับทำแพนเค้กและรอให้เธอเริ่มฉากต่อไป แต่หลังจากรอไปซักครู่ เขาตระหนักว่าเธอยังเงียบอยู่ ด้วยความอยากรู้อยากเห็นเขาจึงมองขึ้นไป

 

 

ขณะที่เขาเงยหน้ามองเขาตระหนักว่าดวงตาของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดง จมูกของเธอสั่นคลอนราวกับว่าเธอกำลังจะร้องไห

 

 

“เชี่ยไรเนี่ย…ยัยเด็กนี่สามารถเป็นนักแสดงได้จริงๆ เธอสั่งน้ำตาของเธอได้ทันที” หลินฟ่านไม่อยากจะเชื่อ จากนั้นเขาก็โบกมือและพูด “ดี ดี คุณชนะ…เอามันไปแล้วเลื่อนดู”

 

 

หลินฟ่านเอาโทรศัพท์ออกมาและเปิดแอพ Wechat ก่อนจะปล่อยให้เธอเลื่อนหาเอง

 

 

หลังจากที่เธอได้เพิ่มเขาลงใน Wechat เธอก็ปล่อยรอยยิ้มที่ดูชั่วร้ายและฉลาดแกมโกงออกมา

 

 

“เชี่ย…คุณเป็นนักแสดงจริงๆใช่มั้ย? ถ้าคุณเป็น ผมจะให้คะแนนเต็มสำหรับฉากนั้น” หลินฟ่านรู้สึกพ่ายแพ้เมื่อเห็นว่าหญิงสาวคนนี้กลับมาสู่ภาวะปกติ

 

 

“สุดหล่อ คุณรู้ได้อย่างไรว่าฉันอยากจะเป็นนักแสดง” ฮั่วหานถาม

 

 

“อืม…”หลินฟ่านมองอีกครั้งก่อนจะตระหนักว่าสาวน้อยคนนี้ต้องการเป็นนักแสดงจริงๆเธอไม่ได้ล้อเล่น

 

 

“แพนเค้กต้นหอมของคุณ” หลินฟ่านส่งถุงแพนเค้กให้เธอ

 

 

ฮั่วหานเอาแพนเค้กมาจากหลินฟ่านแล้วยิ้ม จากนั้นเธอก็กล่าวว่า “ฉันชื่อฮั่วหาน ฉันและเพื่อนร่วมงานของฉันเป็นแฟนคลับที่ซื่อสัตย์ของแพนเค้กต้นหอมของคุณ”

 

 

หลินฟ่านแนะนำตัวเอง เขายิ้มและพูด “ความฝันของคุณที่จะเป็นดาวมันอาจจะเป็นจริงซักวันหนึ่ง”

 

 

เมื่อฮั่วหานได้ยินสิ่งที่เขาพูดเธอหัวเราะแล้วตอบ “สุดหล่อ คุณกำลังใช้วิธีจีบสาวที่ล้าสมัยอยู่นะ ฉันรักงานที่ฉันกำลังทำ ฉันรู้ว่าความฝันของฉันมันไม่มีทางเป็นจริง”

 

 

“แต่ถึงจะอย่างนั้น ฉันก็ขอบคุณ แล้วเจอกัน!”

 

 

หลินฟ่านยักไหล่ของเขาและคิด “สาวน้อยคนนี้มีเทคนิคมากมายบนแขนเสื้อของเธอ”

 

 

จากนั้นหลินฟ่านก็ทำงานของเขาต่อไปจนกระทั่งวัตถุดิบหมด จากนั้นมันเริ่มมืดแล้วเขาก็เริ่มเก็บสัมภาระ

 

 

“นักต้มตุ๋น ไปกันเถอะ”

 

…..

 

ผู้แปล : ผมควรใช้คำว่า ผู้เชี่ยวชาญหลิน หรือ อาจารย์หลิน ดีครับ?