0 Views

บทที่ 133 – ไม่ใช่ฉัน แต่เป็นลูกของฉัน?! (1)

แม้แต่ในขณะที่ยูอิลฮษนกำลังวิ่งเข้าไปในปราสาทที่พังทลายเขาก็ยังรู้สึกขัดแย้งอยู่

“ฉันรู้สึกว่าถ้ามันเป็นแบบนี้ฉันจะไม่เลเวลขึ้นแน่เลย”
[มาคุยกันช้าๆเลยนะ อิลฮาน นายนะเป็นอัจฉริยะที่จะใช้เวลาแค่ 50 ปีก็กลายเป็นสิ่งมีชีวิตระดับสูงได้แล้ว] (เลียร่า)

เลียร่ารู้ว่าเป้าหมายหลักของเขาคือการกลายเป็นสิ่งมีชีวิตชั้นสูง ยูอิลฮานรู้สึกสงสัยเล็กน้อยเมื่อมองไปที่ประกายในสายตาลียร่า และถามออกไป

“แล้วเลเวลเท่าไหร่ถึงจะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตชั้นสูงได้ล่ะ?”
[300] (เลียร่า)

 

เขาเคยคิดเอาไว้ว่ามันต้องสูงระดับหนึ่งแล้ว เขายังคิดกระทั่งว่ามันอาจจะเป็น 400 ด้วยซ้ำไป

“แต่ว่าเมื่อมาคิดดูแล้วฉันยังมาไม่ถึงครึ่งทางเลย นี่มันดูดพลังงานฉันไปมากเลยนะ”
[ถ้าสิ่งมีชีวิตชั้นสูงคนอื่นๆมาได้ยินคำนี้พวกเขาต้องโกรธนายมากแน่]

แม้ว่าเขาจะบ่นอยู่ แต่ว่าเขาก็ไม่ได้หยุดขยับลงเลย เขาได้ใช้แส้ที่ติดประกายเพลิงและเพลิงโลหิตจุดเพลิงมากยิ่งขึ้นในทันทีที่มานาของเขาเพิ่มขึ้นมา เขาได้ทำลายการป้องกันเวทย์ทุกๆอย่างที่เห็น และฆ่าอัศวินทุกๆคนที่เขาเจอ

“ฉันถึงขนาดเคยฝันว่าจะได้มีความรักอันแสนเศร้ากับเมดสาวในฐานศัตรู…”
[นักวางเพลิงกลับมาพูดเรื่องนี้…] (เลียร่า)

เขาไม่อาจเห็นคนที่ไม่มีพลังภายในปราสาทนี้เลย ทุกๆคนที่เขาได้เจอต่างก็อยู่ในคลาส 2 เป็นอย่างน้อย มาตราฐานของปราสาทในจักรวรรดิที่ยิ่งใหญ่ค่อนข้างเข้มงูดอย่างที่คิดเลย

แต่ถึงแบบนั้น ทุกอย่างในตอนนี้ถูกตกอยู่ในเปลวเพลิงแล้ว

[แล้วนายจะทำอะไรต่อถ้าปราสาททั้งหลังโดนเผาจนไม่เหลืออะไรแล้ว?] (เลียร่า)
“ฉันก็จะไปสร้างความวุ่นวายไปเรื่อยๆจนกว่าเอิลต้าจะาเรียก ฉันจำเป็นจะต้องทำให้มั่นใจว่าเจ้าพวกนี้จะไม่คิดที่จะไปบุกโลกอีกครั้งหนึ่ง เป้าหมายของฉันมีแค่สร้างความโกลาหลกับสังหารพวกผู้เชี่ยวชาญเท่านั้นเอง”

ฆ่าจักรพรรดิงั้นหรอ? เขาไม่มีความคิดนี้เลย ไม่ว่ายูอิลฮานจะอยู่เหนือทุกๆคนในฐานะผู้บุกรุก แต่เขาก็ไม่คิดว่าเขาจะไปฆ่าจักรพรรดิของจักรวรรดิได้ง่ายๆ อย่างดีที่สุดเขาก็แค่ฆ่าพวกตัวแทนซะมากกว่า

ยังงไงก็ตามจริงๆแล้วเขาก็ไม่ได้จำเป็นต้องไปฆ่าจักรพรรดิ แถมมันก็ไม่มีประโยชน์อะไรจากการฆ่าจักรพรรดิด้วย ทำไมนะหรอ? มันก็เพราะจักรพรรดิเป็นแค่แกนนำของชุมชนกลุ่มใหญ่เท่านั้นเอง ต่อให้เขาถูกฆ่าไปก็จะมีหัวหน้าคนใหม่มาแทนทีอยู่ดี

“ดังนั้นฉันจะทำลายร่างกายแทน ต่อให้จะมีหัวใหม่ออกมา มันก็ไม่อาจจะเอาพลังเดิมมาได้ ฉลาดจริงๆเลย”
[อิลฮาน นายเป็นคนที่มีเหตุผลต่างไปจากคนอื่นจริงๆ…] (เลียร่า)

แผนการทำลายของยูอิลฮานได้ดำเนินไปอย่างรื่นไหลมากๆ

ปราสาทที่นี่ใหญ่มากทำให้มันต้องใช้เวลามากมาย แต่ว่าไฟที่เขาจุดไว้มันไม่มีวันดับและทำลายเวทย์ป้องกันในปราสาทไปทีล่ะอันทีละอัน แถมเพลิงโลหิตก็ยิ่งขยายใหญ่มากยิ่งขึ้นจากการกินมานาที่ไหลออกมาจากวงเวทย์ที่ถูกทำลายอีกด้วย

แต่เดิมแล้วเวทย์ป้องกันจะทำงานก่อนไฟจะลามใหญ่ไปและหากไม่ได้ผลจอมเวทย์ก็จะเข้ามาดับไฟไป แต่ว่าทั้งสองอย่างนี้ได้ถูกยูอิลฮานจัดการทิ้งไปทั้งสิ้น

ปราสาทที่ซึ่งเป็นพลังหลักของมนุษยชาติในทวีปฟีราต้าได้พังทลายลงไปทั้งแบบนี้ ด้วยฝีมือของมนุษย์คลาส 3 เพียงลำพัง

เมื่อไฟลามกระจายไปไกล ส่วนบนของปราสาทที่อยู่มายาวนานก็ได้พังลงและที่ที่อยู่อิลฮานอยู่ในตอนนี้ก็คือในส่วนกลางของชั้นใต้ดิน

แน่นอนว่าเขาได้ฆ่าทุกๆคนที่เขาเจอในตอนที่ลงมา บางทีในคนพวกนั้นก็อาจจะมีสมาชิกของราชวงศ์ที่เขาได้ฆ่าไปด้วย แต่ว่ามันก็ไม่สำคัญกับเขาซักนิด

[มันจะต้องมีทรัพย์สมบัติจำนวนมหาศาลอยู่ในปราสาทแน่ นายจะไม่ไปเอาหน่อยหรอ?] (เลียร่า)
“สิ่งที่ฉันได้มาจากดาเรย์ก็มาเป็นกองภูเขาแล้ว นอกไปจากนี้ในตอนนี้ของพวกนั้นก็น่าจะถูกละลายไปพร้อมๆกับชิ้นส่วนปราสาทแล้ว”

ยิ่งไปกว่านั้นถ้าหากเขาต้องการอาร์ติแฟคอะไรเขาก็แค่ทำมันขึ้นมาเอง ยังไงก็ตามดูเหมือนลิต้าจะไม่ยอมแพ้ เธอได้พูดต่อออกมา

[จริงๆแล้วฉันเจอเวทย์ที่ดูเหมือนจะร่ายเอาไว้ในที่เก็บสมบัติ ไม่ใช่ว่านายก็แค่ไปเอาทั้งที่เก็บสมบัตินั่นเข้าช่องเก็บของก็ได้ไม่ใช่หรอ? แล้วนายก็ค่อยดูทีหลังเป็นไง? ไปเอามันมาใช้เวลาไม่นานหรอกน่า แล้วก็นะจริงๆแล้วมันก็อยู่ข้างหน้าเราด้วย รองดูสิๆ?] (เลียร่า)
“เธอดูจะชอบแหวนเพรชมากเลยนะ!?”
[ใช่แลว! ฉันอยากจะได้มันสักวง!] (เลียร่า)

เลียร่าได้ประกาศออกมาอย่างมั่นใจโดยไม่อายเลยสักนิด! ยูอิลฮานได้แต่ถอนหายใจแล้วยืนยันกับเธอ

“ฉันแค่เอามันใช่ไว้ในช่องเก็บของใช่ไหม?”
[แน่นอน หากนายทำลายเวทย์ป้องกันแล้ว] (เลียร่า)
“เฮ้อ โอเค ในเมื่อมันอยู่ข้างหน้าเรา มันก็คงจะแปลกหากเราไม่เอามันมา”

ไม่เพียงแต่เขาไม่อยากจะปฏิเสธในคำขอของเลียร่าเท่านั้น แต่ว่าของในที่เก็บสมบัติก็นับเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิเช่นกัน ถ้าหากว่าเขาต้องการจะจัดการตัดพลังของจักรวรรดิเขาก็ควรจะยึดเอาสมบัติมาด้วย ยูอิลฮานได้ตรงไปในทิศทางนั้นทันที

[เลี้ยวซ้ายตรงนี้] (เลียร่า)
“เฮ้”
[มันคือสุดยอดเวทย์ลวงตาระดับสูงที่จะพานายไปข้างนอกถ้านายไปผิดทางนะ ต่อให้นายจะมีสกิลการปกปิดตัวตนนายก็ไม่อาจจะหลบเลี่ยงเวทย์ได้ สุดยอดเวทย์ลวงตาคือสิ่งที่สร้างขึ้นมาจากหลายชั่วอายุคน] (เลียร่า)
“แต่ถ้าเธอบอกฉันเรื่องนี้ไม่ใช่ว่ามันจะผิดกฏของสิ่งมีชีวิตชั้นสูงหรอ?”
[มันไม่มีกฏแบบนั้น นอกจากนี้ดูนั่นสิ] (เลียร่า)

ยูอิลฮานได้มองไปตรงจุดที่เลียร่าชี้ ในที่สุดเขาก็ได้เห็นกับสิ่งที่แปลก มันก็คือเพลิงโลหิตขนาดยักษ์ที่ดูเหมือนจะปกคลุมในทุกๆตารางนิ้ว แต่ว่ามันก็มีบางจุดที่ไม่มีความร้อนออกมา

หรือก็คือตรงนี้มีทั้งเพลิงปลอมและเพลิงจริงๆ ในฐานะที่ยูอิลฮานเป็นคนสร้างเพลิงพวกนี้ เพลิงปลอมนั่นไม่อาจจะหลอกลวงเขาได้อีก

[เส้นทางที่แท้จริงถูกป้องกันจากเวทย์ป้องกันและเสริมด้วยเวทย์ลวงตาลงไปเพื่อหลอกลวงศัตรู ถ้านายยังตามเพลิงปลอมนั่นไปนายคิดว่ามันจะนำนายไปไหนกันล่ะ?] (เลียร่า)
“เธอรู้ได้ยังไงกันในเมื่อเธอไม่ได้เชี่ยวชาญในด้านเวทยนี่?”
[ถึงเวทย์ของฉันจะไม่ไดดีนะ แต่ว่าฉันน่ะเชี่ยวชาญในการค้นหาแล้วก็ทำลายเวทย์] (เลียร่า)

จริงๆแล้วเธอก็เหมือนกับยูอิลฮานในเรื่องนี้ เขาได้แต่วิ่งต่อไปตามคำพูดของเธอ

ในระหว่างผ่านทางยูอิลฮานก็ไม่ได้เจอใครอีกเลย แม้แต่หนูตัวเดียวเขาก็ยังไม่เจอ เลียร่าได้อธิบายเรื่องนี้ว่า

[การวางกองกำลังที่นี่มีความเสี่ยงที่จะทำให้เวทย์ป้องกันถูกเจอนะ] (เลียร่า)
“หืมม ฉันเริ่มจะเห็นอะไรแล้ว?”

เขาวิ่งมาไกลแค่ไหนแล้วนะ? พวกเราได้มาถึงประตูเหล็กธรรมดาๆที่ดูไม่ใหญ่ไม่เล็ก

ยังไงก็ตามเรื่องราวมันก็คงจะไม่ธรรมดาอย่างที่เห็นในเมื่อมันคือศูนย์กลางของเวทย์ป้องกันกับเวทย์ลวงตา นอกไปจากนี้เนื่องจากเขาพ้นจากระยะเวทย์ลวงตาแล้วทำให้ไม่มีเพลิงปลอมอีกต่อไป

[มี่นี่แหละ มันถูกเวทย์ป้องกันป้องกันเอาไว้อยู่ นายจะทำยังไงกับมันล่ะ?] (เลียร่า)

ที่นี่คือพื้นที่ที่เงียบงัน ไม่มีอะไรและไม่มีใครบุกได้

“เยี่ยม งั้นมาลองกับระเบิดขนาดสุดยอดกัน”

และยูอิลฮานก็ตัดสินใจที่จะบุกอย่างเงียบๆ เขาได้ขยับกับระเบิดในช่องเก็บของด้วยการควบคุมเก็บของระยะไกลให้ไปอยู่ถัดจากที่เก็บสมบัติโดยไม่มีแรงกระแทกซักนิด

[นายไปเรียนการระเบิดมาจากทหารหรือไงกัน?] (เลียร่า)
“การจะเชี่ยวชาญการทำแรงงานก็คือค้นหาในทุกๆเคล็ดลับเลียร่า”

เหตุผลที่ยูอิลฮานไม่เคลื่อนไหวก็ง่ายมาก หากเขาโจมตีเองถ้างั้นการปกปิดตัวตนก็จะหายไป เมื่อมันเกิดขึ้นแบบนั้นกับดักเวทย์ที่หลากหลายที่ติดกับประตูก็จะทำงาน ยูอิลฮานก็จะยิ่งต้องระวังตัวมากขึ้นเมื่อทำสิ่งแย่ๆ

“เอาล่ะ ถ้างั้นมาเริ่มทำมันเดี๋ยวนี้เลย”

กับระเบิดได้ระเบิดออกมาโดยไม่มีสัญญาณใดๆและทำลายประตูทิ้ง กับดักเวทย์จำนวนนับไม่ถ้วนได้ทำงานในทันที มีทั้งกระจายแก๊ซพิษ คำสาป ระเบิด เพลิง และน้ำแข็ง แต่ว่าเนื่องจากยูอิลฮานอยู่ไกลมากๆบวกกับเขามีเอจิสคลุมตัวอยู่ทำให้เขาไม่เป็นอะไรเลย

[หวาา นายจะทำยังไงกันถ้าของที่อยู่ในนั้นเสียหาย…?] (เลียร่า)
“เฮ้ ทำไมอยู่ๆเธอก็… หืม?”

แค่ยูอิลฮานกำลังจะถามว่าทำไมจู่ๆเธอก็หยุดพูด เขาก็ได้รู้คำตอบเอง ถึงแม้ว่าเขาจะรู้สึกว่ามันไม่มีอะไรอยู่เลยก่อนที่ประตูจะเปิด แต่ว่าเมื่อประตูถูกพังไปแล้ว

เขาก็ได้เห็นภาพลักษณ์ของมนุษย์ที่กำลังถอยร่นไปด้วยความกลัว

“พระเจ้า ไม่ว่าจะมองยังไง คนพวกนี้ต้องเป็นพวกเชื้อพระวงศ์แน่ แล้วทำไมคนพวกนี้ถึงมาซ่อนในนี้โดยไม่หนีไปข้างนอกล่ะ?”
[ฉันไม่สนเรื่องนี้หรอกน่า สมบัติของฉันอยู่ไหนกัน…?] (เลียร่า)

ในระหวห่างเลียร่าบ่นอย่างผิดหวัง มนุษย์ที่เขาเห็นอยู่ก็ได้ทำบางอย่างอย่างรวดเร็ว คนที่มีอายุน้อยสุดได้ขยับไปข้างหลังและอัศวินคลาส 4 กับคลาส 3 ก็ได้มาด้านหน้า พวกเขาทำเหมือนว่าหากจะต้องการแตะต้องราชวงศ์จะต้องข้ามศพพวกเขาไปก่อน

ในตอนนี้เขาก็ได้มั่นใจแล้ว มันไม่มีทางที่เชื้อพระวงศ์ตัวปลอมจะถูกคลาส 4 ปกป้องแน่ ทำไมคนโง่พวกนี้ถึงมาซ่อนในปราสาททั้งๆที่พวกเขาหนีออกไปได้ล่ะ

“เจ้าปีศาจมาถึงที่นี่แล้ว…!”
“มันจะผ่านไม่ได้! ดาบของจักรวรรดิจะสังหารมัน”

เมื่อมองดูฉากที่คาดไม่ถึงนี้ ยูอิลฮานได้หยุดคิดเล็กน้อย ยังไงก็ตามไม่นานนักเขาก็สรุปได้

“ชิ ช่วยไม่ได้”

เขาได้ดีดนิ้วออกมา ในตอนนี้เองกับระเบิดและระเบิดทั้งหมดก็ได้โผล่ออกมาในที่หลบภัยฉุกเฉินในทันที ในหมู่ของพวกนี้มีระเบิดที่ยูอิลฮานทำในดาเรย์ที่ใช้หินพลังเวทย์คลาส 4 อยู่ด้วย ระเบิดที่ยูอิลฮานได้ตั้งชื่อว่า ‘ตั๋วเที่ยวเดียวสู่นรก!’

“อ๊ากกก”
“นะ นี่มันอะไรกัน! เอามันออกไปเดี๋ยวนี้!”
“ท่าน เอลบานิ!”
“ทะ ท่านจักรพรรดิ”

แม้ว่ายูอิลฮานจะสนุกมากๆกับกับระเบิดจากการที่เขามาที่นี่ แต่ว่าจริงๆแล้วมันเป็นเรื่องยากมากที่จะใช้ระเบิดหรือกับระเบิดกับพวกคลาส 4

เขาไม่อาจจะใช้การวางกับดักแบบคราวก่อนได้ และหากเขาใช้ตรงๆคลาส 4 ก็สามารถจะหลบหนีออกไปได้ในทันที หากว่าระเบิดเขาไม่โดนเป้ามันก็จะไร้ความหมายไปโดยสิ้นเชิง

แต่ว่าในสถานการณ์นี้คือสถานการณ์ที่ดีที่สุดแล้ว ที่นี่มีพื้นที่ที่แคบและเนื่องจากต้องป้อนกันอยู่แนวหน้าทำให้พวกเขาหลบหนีไปไหนไม่ได้อีกด้วย

[งั้นไอ้ที่บอกว่า ‘ช่วยไม่ได้’ นั่นหมายถึงฆ่าทุกคนในที่นี้สินะ?] (เลียร่า)

เลียร่าได้ตะโกนออกมาอย่างตกตะลึง แต่ยูอิลฮานได้ตอบกลับไปอย่างสงบ

“คลาส 4 คือหัวใจหลักของรากฐานจักรพวรรดิ ดังนั้นฉันจำเป็นต้องฆ่าคนพวกนี้ทั้งหมด แต่แบบนั้นฉันก็ไม่มั่นใจกับการต่อสู้แบบสามต่อหนึ่งกับคลาส 4 ทั้งหมด”

ดังนั้นเขาจะต้องทำให้พวกนี้อ่อนแอลงก่อน เขาถึงขนาดที่ใช้ระเบิดที่ล้ำค่าที่ทำขึ้นมาจากหินพลังเวทย์คลาส 4

“ตอนนี้ท่านจักรพรรดิ…!”

บูมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

ระเบิดกับกับระเบิดได้ระเบิดออกมาเป็นลูกโซ่โดนที่ไม่ให้เวลาพวกเขาได้ทำอะไรเลย จริงๆแล้วยูอิลฮานก็ตั้งใจเอาไว้แบบนี้ด้วย

[ติดคริติคอล!]

“แค่ก อั๊ก!”
“อ่า อ๊าา…. ท่าเอลบานิ….?”

สิ่งที่โชคดีคือยูอิลฮานไม่ได้รับแรงกระแทกอะไรมากนักในเมื่อเขาได้ที่หลบภัยนั่นรับพลังทั้งหมดเอาไว้และเอจิสก็เพียงพอจะกันเขาแล้ว

และน่าเสียดายสำหรับพวกศัตรูที่ได้รับแรงกระแทกส่วนใหญ่จากด้านในที่หลบภัย พวกเขาได้ลิ้มรสชาติของการไปเยือนหลังอยู่ครู่หนึ่ง

ผลลัพธ์ที่ได้ก็ชัดเจนเป็นอย่างดี คนที่อ่อนแอในที่สุดในหมู่คลาส 4 ได้ตายลงไปในทันที และเชื้อพระวงศ์อีกสองคนที่ชายคนนั้นป้องกันอยู่ก็ตายไปด้วย คลาส 4 ที่แข็งแกร่งเป็นอันดับสองได้รับบาดเจ็บสาหัสจนไม่อาจจะยืนขึ้นได้อีกและเชื้อพระวงศ์คนที่สามที่เขาคลุมกันอยู่แน่นอนว่าตายไปทันที

“ท่านจักรพรรดิ…”
“อึก…ไม่นะ… ไม่…!”
“ท่านจักรพรรดิ ได้โปรดมาสัมผัสข้า!”

คนๆนั้นคงเป็นจักรพรรดิงั้นสินะ คนที่เอาแต่ร้องไห้เหมือนคนบ้า บางทีอาจจะเพราะทุกๆคนในครอบครัวเขาถูกฆ่าก็ได้

“อีกหนึ่งคน”

[คุณได้รับค่าประสบการณ์ 7,291,902,421]

โอ้ ด้วยแส้ของยูอิลฮานได้จัดการฆ่าคลาส 4 ที่แข็งแกร่งเป็นอันดับสองตายไปในทันที

แน่นอนว่าระเบิดกับกับระเบิดไม่ได้เชื่อมต่อกับยูอิลฮานทำให้เขาไม่ได้รับค่าประสบการณ์ใดๆเลยจากมัน รวมไปถึงการซ่อนตัวก็ไม่ได้หายไป และในเมื่อการโจมตีตอนนี้ของเขาเป็นการฆ่าในทันทีทำให้การปกปิดตัวตนเขายังอยู่

“จะ เจ้าปีศาจสารเลว!”

จักรพรรดิที่ได้เห็นหัวของลูกน้องลอยขาดไปได้ร้องตะโกนออกมาด้วยความโกรธ อัศวินยังคงเอาตัวบังจักรพรรดิไว้ในแนวป้องกันสุดท้ายก็ยังเปิดตากว้างมาในทันที

“ไอ้สารเลว! แกมันไอ้ชาติชั่ว!”
“ฆ่าฉันสิ! ฉันบอกให้แกฆ่าฉัน!”

ยูอิลฮานได้ทำตามที่จักรพรรดิต้องการ

ไม่สิ เขาคิดว่าเขาทำมันเมื่อมีสิ่งแปลกๆเกิดขึ้น

แส้ของยูอิลฮานได้พุ่งตรงไปที่หัวของจักรพรรดิ แต่ด้วยวิธีการบางอย่างมันได้ไปรัดแขนของอัศวินที่คุ้มกันจักรพรรดิอยู่ นี่มันน่าเหลือเชื่อมาและสิ่งที่เกิดขึ้นต่อมาก็คือการปกปิดตัวตนของยูอิลฮานได้หายไปในทันทีที่เขาจับแส้

“ท่านเอลบานิ”
“แกมันต่ำช้ายิ่งกว่าหนอนแมลง..!”

อัศวินของจักรวรรดิที่ปกป้องจักรพรรดิไว้ได้มองมาที่ยูอิลฮานและตะโกนออกมา

“ข้าจะแสดงให้แกได้เห็นถึงศิลปะการต่อสู้แห่งการป้องกันเอง!”
[โอ้ นี่มันศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง!] (เลียร่า)

ชายคนนั้นได้ใช้พลังทั้งหมดดึงแส้เข้ามา เนื่องจากยูอิลฮานยังจับแส้อยู่ทำให้ร่างของเขาลอยไปข้างหน้าด้วยเช่นกัน เนื่องจากสิ่งกีดขว้างทั้งหมดถูกระเบิดทำลายไปแล้วทำให้ยูอิลฮานพุ่งตรงไปในทันทีและเขาก็ไม่อาจจะตอบสนองได้ทัน

“ตายยยยยย!”

เข่าได้ลอยเข้ามาในทันที

การโจมตีที่สิ้นหวังนี้ได้ถูกสลายไปด้วยโล่เอจิสห้าชั้นที่รวมตัวกันอยู่ตรงท้องยูอิลฮาน แต่ว่าชายคนนั้นได้ปล่อยแส้และทุบไปที่ยูอิลฮานหลังจากรวมพลังทั้งหมดไว้ทีข้อศอกราวกับเขาคาดเอาไว้แล้ว

แคร๊ก!

ความเร็วมันเกินกว่าที่เอจิสจะตามได้ทัน ยังไงก็ตามในทันทีที่ศอกของเขากำลังจะทะลวงหน้าอกของยูอิลฮาน ใบมีดจำนวนมากได้ผุดออกมาจากบริเวณหน้าอกและป้องกันศอกเอาไว้

แน่นอนว่าพลังมันเทียบกันไม่ได้เลย ใบมีดไม่อาจจะกันได้นานนักและยูอิลฮานได้ถูกกระแทกออกไป

มันเป็นธรรมดาที่เขาจะต้องรักษาระยะห่างออกไปด้วยแรงกระแทกนี้ ยังไงก็ตามเลียร่าไม่รู้เรื่องนี้และตะโกนออกมาอย่างสิ้นหวัง

[อิลฮาน นายไม่เป็นไรนะ?] (เลียร่า)
“ฉัน จำ ได้ ถึง วัน ที่ ฉัน ไป ล่า วาฬ กับ พ่อ…!”
[นายคงไม่เป็นไรในเมื่อยังเล่นมุกได้อยู่ ฟู่วว] (เลียร่า)
“แต่นี่มันเจ็บจริงๆนะ…!”

ประสิทธิภาพในการป้องกันของเกราาะยูอิลฮานทำให้เขารู้สึกเพียงแค่ ‘เจ็บมากๆ’ จากการโจมตีสุดกำลังของคลาส 4 ที่มีเลเวลสูงกว่า 250 เขายังคงเล่นมุกออกมาอยู่เหมือนอย่างที่เลียร่าบอก

แน่นอนว่าใบมีดสามในสี่ได้พังลงไป และเพราะได้บุบเข้ามาด้านในเป็นการพิสูจน์ว่าการโจมตีตะกี้ไม่ธรรมดาเลย แต่ว่ามันดูเหมือนว่าศัตรูจะยอมรับมันไม่ได้

“หลังจากถูกข้าโจมตีไปแล้วแกจะไม่เป็นไรไปได้ยังไงกัน!”
“เอาล่ะ แกคงไม่ได้อยากจะได้คำตอบจริงๆหรอกใช่ไหม?”

ยูอิลฮานได้เก็บเอาแส้กลับลงไปในช่องเก็บของและหยิบเอาหอกออกมาสู้กับเขา

สุดยอดผู้เชี่ยวชาญที่คาดว่าน่าจะมีเลเวลมากกว่า 250 ที่มีแขนเดียวและแทบจะไม่มีมานาแล้วกับยูอิลฮานที่แม้ว่าจะได้รับการโจมตีสุดกำลังไป แต่ด้วยการป้องกันของเอจิสและเกราะอยู่ทำให้เขาไม่อาจจะใช้พลังของการปกปิดตัวตนและยมทูตได้อีกต่อไป นี่จะเป็นการต่อสู้ในระยะประชิด

ในตอนที่ยูอิลฮานกำลังจะพุ่งตัวออกไป เลียร่าก็ตะโกนออกมา

[อิลฮาน อย่าลดการป้องกันลงนะ!] (เลียร่า)
“ไม่เป็นไร ถ้าฉันกำลังจะแพ้ ฉันก็แค่หนีไปก็ได้”

ยูอิลฮานได้พุ่งเข้าไปหาอัศวินคนสุดท้ายของจักรวรรดิ ด้วยคำพูดที่ดูไม่สมกับการเป็นตัวเอกเลย

 


สามารถติดต่อเข้ากลุ่มลับเพื่ออ่านก่อนใครได้ที่เพจนี้เลยครับ > กดเลย < ตอนนี้กลุ่มเปิดกลุ่มที่ 6 แล้วครับ หรือทางเว็บ Thai-novel