0 Views

เล่ม 2 บทที่ 3 : เผชิญหน้ากับเผ่าแทนเซีย (2)

 

เฟเดอเรอร์พักอยู่ที่ฟาวาร์โกเป็นเวลาสองวัน สายสืบของเขาก็มาแจ้งข่าวว่ามีชาวแทนเซียเข้ามาปล้นทางด้านทิศตะวันออก แต่ค่ายของเขาไม่มีใครที่ไปป้องกันที่นั่น

 

ข่าวนี้ทำให้เฟเดอเรอร์ตื่นเต้นมาก แต่เขาไม่ได้บอกข่าวนี้กับไอว่า เขาคิดที่จะทำเรื่องนี้คนเดียวและรับรางวัลอย่างงามจากพระราชินี ไอว่าก็รับทราบข่าวนี้จากสายสืบของเขา แต่เขารู้ว่าพวกชาวแทนเซียดำเนินการอย่างรวดเร็วมาก ไม่เคยค้างคืนในสถานที่ที่พวกเขาปล้น พวกเขาจะรีบกลับไปยังที่ตั้งของพวกเขาเพื่อปกป้องบ้านของพวกเขา

 

เมื่อกองทัพของเฟเดอเรอร์เคลื่อนกำลังในตอนเช้าตรู่ ไอว่ายืนอยู่บนกำแพงเมืองเหมือนกับเขามารอส่งใครบางคนออกไป เฟเดอเรอร์แสดงให้เห็นถึงความมั่นใจในชัยชนะอย่างแน่นอน

 

“นายทหารเฟเดอเรอร์ ผมจะจัดงานฉลองชัยชนะสำหรับคุณ ตอนที่คุณกลับมา!”

 

ไอว่าพูดด้วยเสียงอันดังยืนอยู่บนกำแพงเมือง เฟเดอเรอร์หันกลับมาหัวเราะ ฟาดแส้ไปที่ม้าของเขาฝุ่นละอองฟุ้งกระจายขึ้นมาด้านหลังของเขา

 

หลังจากที่กองทัพเขามาภายในหุบเขา พวกเขามุ่งหน้าตรงไปยังที่อยู่อาศัยในปัจจุบันของชาวแทนเซีย ตลอดการเดินทาง สายสืบรายงานกลับมาถึงสถานการณ์ของชาวแทนเซีย เห็นว่าชาวแทนเซียเหล่านั้นไม่ได้ส่งกองกำลังของเขาออกไป ยังไม่ได้ออกไปปล้นและกลับคืนมา

 

เฟเดอเรอร์แอบดีใจ คิดกับตัวเอง ‘คราวนี้จะต้องทำลายรังเก่าของพวกแทนเซีย โจมตีอย่างแรงไปที่พวกเขา ระบายความแค้นในหัวใจของเขาออกมา’ เพราะกลัวว่ากองทัพของเขาจะถูกตรวจพบโดยชาวแทนเซีย เมื่อถึงระยะหนึ่งกิโลเมตรห่างจากที่อยู่อาศัยของพวกเขา เฟเดอเรอร์ที่กระตือรือร้นจะแสวงหาชัยชนะก็รีบออกคำสั่งให้บุกจู่โจมอย่างรุนแรง เสียงการโจมตีดังสนั่นไปทั่วท้องฟ้า

 

ในตอนที่พวกเขายังไม่ทันได้ปรากฏตัวเข้าไปใกล้ ที่ระยะห่างหลายร้อยเมตรจากที่พักอาศัยของชาวแทนเซีย ฝูงทหารม้าของชาวแทนเซียก็ล้อมรอบพวกเขาเอาไว้ ชาวแทนเซียไม่มีกองทัพมืออาชีพอย่างเป็นทางการ แต่พวกเขาทั้งชาติต่างเป็นทหารทั้งหมด แม้แต่เด็กอายุสิบขวบก็ยังต้องร่วมทำสงคราม

 

แต่เดิมเฟเดอเรอร์กลัวที่จะถูกฆ่าโดยชาวแทนเซียอยู่แล้ว เขาแค่แสดงความกล้าหาญออกมาทางใบหน้าเท่านั้น เมื่อมองเห็นพวกชาวแทนเซียมุ่งหน้าเข้ามาฆ่าจากทุกทิศทางเขาก็ถอดใจทันที

 

เฟเดอเรอร์ตะโกนเสียงดัง ใช้แส้ม้าและดาบสั้นเพื่อเร่งเร้าให้ทหารเหล่านั้นรุกไปข้างหน้า แต่ทหารเหล่านั้นกลับผละออกจากเขาและรีบหลบออกไปอย่างรวดเร็ว ทำให้เขาเปล่าประโยชน์ที่ตะโกนออกมา ไม่นานทหารสองพันคนของเขาก็ถูกแยกออกจากกันด้วยชาวแทนเซีย เฟเดอเรอร์ไม่มีทางเลือกนอกจากนำทหารด้วยตัวเองเข้าต่อสู้ฆ่าฟันชาวแทนเซีย

 

หญิงสาวที่แต่งชุดชาวแทนเซียวิ่งออกมา ในมือถือดาบยาวสวมใส่เสื้อผ้าระดับนายทหาร เธอแทงดาบตรงมาที่เฟเดอเรอร์! เฟเดอเรอร์เต๋าชี่ไม่สามารถรับมือกับชี่ดาบของหญิงสาวได้ ดาบสั้นในมือของเขาหลุดปลิวไป เฟเดอเรอร์รีบชักมีดสั้นจากเอวของเขาออกมารับมือแทน แต่มันจะต้านรับดาบยาวในมือของศัตรูหญิงสาวตัวเล็กได้อย่างไร ร่างของหญิงสาวแข็งแรงและมีสุขภาพดีและดูสวยงาม พลิกตัวขึ้นบนหลังม้า ดาบในมือตัดไปที่สายบังเหียนม้าของเฟเดอเรอร์

 

ร่างของเฟเดอเรอร์เสียสมดุลอยู่ชั่วครู่ก็ร่วงตกลงจากหลังม้า องครักษ์ประจำตัวของเขาบางคนถูกหญิงสาวฆ่าตาย บางคนก็หลบหนีไป เฟเดอเรอร์ยังไม่ทันที่จะลุกขึ้นมาก็ถูกจับมัดโดยสาวชาวแทนเซีย เฟเดอเรอร์ผู้เย่อหยิ่งก็กลับกลายมาเป็นเชลยของชาวแทนเซีย!

 

ทหารภายใต้การบัญชาของเฟเดอเรอร์รีบกลับไปที่กำแพงเมืองฟาวาร์โก แต่ไอว่าไม่ได้ปรากฏตัวออกมาพบกับพวกเขา แค่ให้ทหารรักษากำแพงเมืองปล่อยให้พวกเขาเข้ามาข้างใน ให้พวกเขารวมตัวกันอีกครั้งในพื้นที่ของเขา

 

ฝุ่นฟุ้งกระจาย

 

ในพื้นที่ห่างออกมาจากค่ายของชาวแทนเซียเกือบสิบเมตร มีกรงขนาดเล็กตั้งอยู่ล้อมรอบไปด้วยม้า เฟเดอเรอร์ถูกถอดเสื้อผ้าออกจนหมดยกเว้นกางเกงขาสั้นตัวเดียว เขาถูกคุมขังอยู่ในนี้ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ถูกทรมานเฆี่ยนตีแต่สายลมหนาวก็เพียงพอแล้วที่จะสร้างความทุกข์ทรมานให้กับเขา

 

“เคเซรี…นี่เป็นผลงานชั้นยอดของฉัน เขาเป็นคนหนึ่งที่ได้โจมตีค่ายของเราครั้งล่าสุด ครั้งนี้ ฉันจะให้เขาได้ลองลิ้มรสความดุร้ายของเรา”

 

หญิงคนที่พูดนี้อายุราว 19-20 ปี ผมยาวสลวยสีทองของเธอผูกเป็นหางม้า คนที่เป็นผู้ใหญ่คล้ายกับจะเป็นหัวหน้าพูดขึ้น

 

“วูย่า…งั้นเจ้าเฟเดอเรอร์คนนี้เป็นของเธอ เธอจัดการมันได้เต็มที่ ถ้าเธอต้องการให้มันเลียเท้าของเธอในตอนเย็น เจ้ากระจั๊วนี่ก็สมควรได้รับมัน”

 

หลังจากเคเซรีมองไปยังร่างที่เหนื่อยอ่อนและทนทุกข์ของเฟเดอเรอร์ เธอก็หันไปมองผู้หญิงร่างบางที่สวมใส่ชุดเกราะทหารระดับรองแม่ทัพแล้วกล่าวขึ้นมา

 

วูย่ายกแส้ในมือของเธอขึ้นมาแล้วก้าวไปด้านหน้าเฟเดอเรอร์ เธอใช้มันบิดไปรอบซี่โครงของเขา ทำให้เฟเดอเรอร์กรีดร้องอย่างโหยหวนออกมา แถวซี่โครงของเขาได้ยุบลงไปเนื่องจากการบิดของวูย่า เมื่อวูย่าเอาแส้ม้าออก เนื้อกับหนังของเฟเดอเรอร์ก็บิดตัวตามออกมา เหงื่อเม็ดใหญ่ผุดขึ้นมาบนใบหน้าของเขา

 

“ไอ้ลูกหมา…ฉันยังนึกว่าแกจะเป็นฮีโร่เสียอีก เจ็บแค่นี้ยังทนไม่ได้เลย”

 

วูย่าตวัดแส้ของเธอตามต้องการ ทิ้งร่องรอยสีม่วงเต็มใบทั่วใบหน้าของเฟเดอเรอร์

 

“เธอคอยระวังดูแลเขาให้ดี อย่าให้มันหนีไปได้ ให้มันได้ลิ้มรสความหนาวเย็นของแทนเซียเราในคืนนี้!”

 

พูดแล้ววูย่าก็หันกลับจากไปพร้อมกับผู้ติดตามของเธอ

 

หลังจากพระอาทิตย์ตกดิน ความมืดก็ปกคลุมเหนือท้องฟ้าแทนเซีย ทำให้เต็นท์เหล่านั้นหายไปในความมืดมองเห็นโครงร่างของมันรางๆ เท่านั้น

 

ไอว่าส่งทหารชั้นยอดสี่คนแฝงตัวเข้ามากับความมืดเข้าไปใกล้ๆ กับกรงที่เฟเดอเรอร์ถูกขังอยู่ มีทหารแทนเซียอยู่รอบๆ สามคน อย่างไรก็ตามเฟเดอเรอร์จัดเป็นหนึ่งในผู้นำทางทหารของจักรวรรดิฮาส แม้ว่าเขาจะเป็นเพียงนายทหารระดับกลาง แต่เขายังเป็นผู้บัญชาการสูงสุดที่โจมตีแทนเซีย ดังนั้นจึงเป็นเหตุผลที่ต้องเฝ้าระวังอย่างเข้มงวด

 

แต่พวกชาวแทนเซียเหล่านั้นกำลังดื่มด่ำอยู่กับชัยชนะและความยินดี ถึงแม้หัวหน้าจะได้เตือนพวกเขาแล้ว แต่ผู้ที่เฝ้าระวังเฟเดอเรอร์ก็ยังอดที่จะผ่อนคลายความระวังหลังสงครามไม่ได้ อย่างไรก็ตามพวกเขาก็ไม่ได้คาดคิดว่าจะมีใครบางคนเข้ามาช่วยเขาในตอนกลางคืนของวันที่เขาถูกจับ

 

ทหารที่ยืนประจำอยู่ด้านหน้าถูกยิงจนตายด้วยลูกธนูอาบยาพิษ ทหารฟาวาร์โกชั้นยอดสองคนซุ่มอยู่เงียบๆ ส่วนทหารฟาวาร์โกชั้นยอดอีกสองคนเคลื่อนที่ต่อไปเข้าใกล้เฟเดอเรอร์

 

ที่ด้านข้างของเฟเดอเรอร์มีทหารแทนเซียสองคนยืนถือหอกพร้อมกับขยับเท้าไปมาไม่หยุดหย่อนเพื่อสร้างความอบอุ่นให้กับตัวเอง มันเป็นช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงที่แทนเซียในตอนนี้ กลางคืนจะหนาวมาก

 

เฟเดอเรอร์เริ่มตัวแข็งและสั่นมานานแล้ว ในตอนเริ่มต้นเขาใช้เต๋าชี่ของเขาต้านทานความหนาวเย็นแต่มันก็มีจำกัด เขาใช้เต๋าชี่หมดไปอย่างรวดเร็ว สุดท้ายเขาได้แต่กัดฟันของเขาอดทนรับความหนาวเย็น

 

ทหารแทนเซียสองคนที่ถือหอกได้ยินเสียงผิดปกติบางอย่างและรีบหันร่างกายของพวกเขามา พวกเขายังไม่มีเวลาที่จะเห็นได้อย่างชัดเจน ลูกธนูอาบยาพิษก็เจาะเข้าไปที่ลำคอของพวกเขา เมื่อมีระยะห่างน้อย ลูกธนูเหล่านั้นก็เพียงพอที่เป็นอันตรายต่อชีวิตเมื่อมันเจาะเข้าไปในลำคอ นอกจากนี้ ยาพิษก็จะออกฤทธิ์ภายในหนึ่งวินาทีทำให้พวกเขาพบกับความตาย

 

ในตอนนี้เฟเดอเรอร์สามารถเข้าใจได้ว่าเกิดอะไรขึ้น หนึ่งในทหารชั้นยอดตรงเข้าไปตัดเชือกที่ผูกเขาอยู่ด้วยมีดสั้น

 

“คุณไม่ต้องพูดอะไร ตามหลังพวกเรา พวกเราถูกส่งมาจากหัวหน้าไอว่าเพื่อช่วยเหลือคุณ!”

 

ทหารชั้นยอดคนนั้นพูดด้วยเสียงต่ำ เมื่อได้ยินว่าไอว่าส่งพวกเขามาช่วยตัวเขา เฟเดอเรอร์ตื่นเต้นอย่างไม่อาจระงับได้ แต่ในเวลาเดียวกันเขาก็รู้สึกเกลียดชังและอัปยศไปพร้อมกันด้วย ถ้าเปลี่ยนเป็นบุคคลอื่นส่งคนมาช่วย เขาจะต้องรู้สึกกตัญญูรู้คุณแน่นอน แต่โชคร้ายที่มันเป็นไอ้ระยำไอว่า!

 

แต่เพื่อที่จะมีชีวิตรอด เขาไม่มีทางเลือกนอกจากตามทหารชั้นยอดเหล่านี้และหลบหนีออกจากกรง เขาลืมไปหมดถึงความหนาวเย็นในตอนกลางคืน ไม่รู้สึกถึงขวากหนามที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขา เขาวิ่งตลอดทาง ตรงออกไปนอกรั้ว

 

มีทหารอีกกลุ่มหนึ่งยืนอยู่ในที่ที่ห่างออกไป เตรียมพร้อมที่จะให้การสนับสนุน ทหารเอาเสื้อคลุมพาดคลุมไหล่ของเฟเดอเรอร์พยุงเขาด้วยแขนข้างหนึ่ง แล้วกลุ่มทหารก็มุ่งหน้ากลับฟาวาร์โกภายใต้ความมืดยามกลางคืน

 

เฟเดอเรอร์ที่เหนื่อยอ่อนถึงกับหลับลงบนหลังม้า ถ้าไม่ได้ทหารชั้นยอดสองคนคอยปกป้องเขาไว้ เขาต้องตกลงมาจากหลังม้าแน่นอน

 

ทหารชั้นยอดได้พาร่างที่ถูกทรมานและเหนื่อยอ่อนของเฟเดอเรอร์มาที่สำนักงานใหญ่ของไอว่า ไอว่านั่งอยู่บนเก้าอี้มองดูเหมือนกับนายทหารระดับสูงที่มีความสามารถและสง่างาม การจัดการทางทหารหนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้ไม่ได้มีเพียงแค่การฝึกทหารของเขาแต่ยังเป็นการฝึกตัวเขาเองอีกด้วย ทำให้ใบหน้าสดใสและดูเป็นเด็กของเขาดูมีประสบการณ์มากขึ้น โดยเฉพาะดวงตาทั้งสองของเขากลายเป็นกระตือรือร้นและเฉียบคมมากขึ้น สร้างความเชื่อมั่นในตัวของเขาเองเพิ่มขึ้นอีก

 

เฟเดอเรอร์เองก็ไม่ได้คิดว่าเขาจะถูกนำมาที่นี่ เรื่องอะไรที่เขาจะต้องมาอับอายขายหน้าตัวเองต่อหน้าไอว่า? เมื่อเขามองเห็นไอว่านั่งอยู่บนเก้าอี้ เขาหันสารรูปที่อนาถของตัวเองกลับและพยายามที่จะกลับออกไปทันที

 

“ผู้บัญชาการเฟเดอเรอร์…ทำไมคุณถึงรีบร้อนกลับไป? คุณไม่มีแรงพอที่จะรอแม้แต่ห้านาทีเลยหรือ?”

 

ไอว่าลุกขึ้นจากเก้าอี้ แสดงท่าทีให้เห็นว่าเขาต้องการให้เฟเดอเรอร์ขึ้นมานั่งเก้าอี้ทางด้านขวาของเขา

 

“นี่แกต้องการให้ฉันพูดว่า ‘ขอบคุณ’ คำนี้ใช่ไหม? ไอว่าความกล้าและสติปัญญาของแกมันใหญ่มาก ช่วยฉันออกมาจากค่ายของศัตรู ฉัน…เฟเดอเรอร์ไม่รู้ว่าจะต้องขอบคุณเท่าไหร่ถึงจะเพียงพอ อย่างไรก็ตาม ถ้าแกคิดที่จะใช้สิ่งนี้ขู่ฉัน ให้สัญญาบางอย่าง ถ้าอย่างนั้นละก็แกเสียเวลาเปล่าๆ!”

 

เส้นประสาทในร่างของเฟเดอเรอร์ขมึงตึงขึ้นมา เขาได้คิดอย่างรวดเร็วเกี่ยวกับคำถามนี้ระหว่างทางที่มา ตั้งแต่ไอว่าได้ส่งคนไปช่วยชีวิตของเขา แน่นอนว่าเขารู้สึกสำนึกในบุญคุณ แต่เขาไม่มีทางที่จะสัญญาในเรื่องเกี่ยวกับการแต่งงานของน้องสาวของเขากับไอว่า

 

“ฮ่า…ฮ่า…นายทหารเฟเดอเรอร์…ผมในฐานะของนายทหารอาวุโสสูงสุดของฟาวาร์โก เป็นทหารของจักรวรรดิฮาสเหมือนกับคุณ เมื่อคุณถูกขังอยู่ในค่ายของศัตรู แน่นอนว่าผมมีหน้าที่รับผิดชอบที่จะช่วยเหลือคุณ ผมมาที่นี่เพราะคำสั่งของพระราชินี คุณพูดถึงเรื่องเห็นแก่ตัวแบบนั้นออกมาได้อย่างไร? ถ้าผม…ไอว่าถูกคุมขังอยู่ที่ชายแดนของศัตรู อย่าบอกผมนะว่า…นายทหารเฟเดอเรอร์จะไม่ส่งคนออกไปช่วยชีวิตของผม? ดังนั้น เกี่ยวกับเรื่องการช่วยเหลือครั้งนี้ คุณหมดห่วงในเรื่องนี้ได้เลยเพราะนี่เป็นเรื่องของส่วนรวมไม่เกี่ยวกับความเห็นแก่ตัว ภายในความทรงจำของผม อาศัยความสัมพันธ์ส่วนตัวของเรา ดูเหมือนกับว่านายทหารเฟเดอเรอร์คงไม่ทำสิ่งที่ไร้คุณธรรมปล่อยให้ผมไปรับความเสี่ยงได้ ใช่ไหม?”

 

ไอว่าตั้งใจดูหน้าของเฟเดอเรอร์ที่ซีดลง มีความหมายแฝงอยู่ในคำพูดของไอว่า นั่นคือ ถ้าไม่ใช่เพราะความจงรักภักดีต่อพระราชินี ไอว่าจะไม่ส่งคนออกไปช่วยเขา

 

หน้าของเฟเดอเรอร์กลายเป็นสีเขียวแล้วเป็นสีขาว เดิมทีเขาก็ละอายใจและไม่กล้าเสนอหน้าออกมาเนื่องจากความทุกข์ทรมานที่พ่ายแพ้ย่อยยับ ตอนนี้เขามาปรากฏตัวต่อหน้าไอว่าด้วยสภาพน่าอนาถอีก เขาคิดอยากจะมุดหนีเข้าไปในรูจริงๆ

 

“ทหารเข้ามา…ยังไม่รีบเปลี่ยนเครื่องแบบทหารที่เรียบร้อยให้นายทหารเฟเดอเรอร์อีก?”

 

ไอว่าตะโกนเรียกทหารยาม ทหารรีบออกไปทันที ไม่นานหลังจากนั้นเขาก็นำชุดเครื่องแบบทหารมา

 

“นายทหารเฟเดอเรอร์…คุณจะยอมที่จะใส่มันไหม? ในค่ายทหารของผมไม่มีชุดเครื่องแบบพิเศษใดๆ สำหรับนายทหารแบบคุณ แต่ว่ามันสำคัญมากที่จะช่วยให้ร่างกายของคุณพ้นจากการหนาวจนแข็ง!”

 

คำพูดของไอว่าเหมือนกับมีดที่กรีดลงไปที่ร่างของเฟเดอเรอร์ แต่เขาก็ต้องทนรับความอับอายจากไอว่าในตอนนี้ เพราะชุดเครื่องแบบทหารธรรมดาถูกนำเสนอโดยไอว่าและเขาก็ไม่สามารถปฏิเสธได้

 

ภายใต้การนำทางของทหาร เฟเดอเรอร์เดินไปที่ห้องแต่งตัว ข่มความอับอายทั้งมวล เขาถอดเสื้อคลุมบนร่างของเขาออกแล้วเปลี่ยนเป็นชุดเครื่องแบบทหาร

 

เมื่อเฟเดอเรอร์ออกมาจากห้องแต่งตัว ไอว่าพูดอย่างไม่มีอารมณ์ขบขัน

 

“ต้องบอกว่า ลักษณะของนายทหารเฟเดอเรอร์ที่สวมชุดทหารแบบนี้ดูเหมาะกับคุณมาก!”

 

สิ่งที่เขาพูดความจริงหมายถึง เฟเดอเรอร์ไม่ควรจะเป็นผู้บัญชาการน่าจะเป็นทหารธรรมดามากกว่า นี่ไม่ต้องสงสัยว่าเป็นความอัปยศอดสูของนายทหารที่หยิ่งยโสแบบเฟเดอเรอร์ เขาถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ ผิวหน้าของเขาเปลี่ยนไปเป็นสีม่วง

 

ไอว่ายังคงพูดต่อไป

 

“ถึงแม้ว่าคุณจะถูกจับไปโดยศัตรูในครั้งนี้ แต่ผมคิดว่ามันไม่ใช่สิ่งที่ไม่ดี อย่างน้อยเราสามารถเข้าไปช่วยคุณออกมาได้ภายใต้สายตาของเขา นี่มันจะเป็นผลกระทบครั้งใหญ่ต่อความมั่นใจของศัตรู หลังจากได้รับบทเรียนในครั้งนี้ ชาวแทนเซียแน่นอนว่าต้องโกรธ ผมแนะนำว่าคุณอย่าพึ่งมีปฏิบัติการทางทหารใดๆ ในช่วงนี้ ไม่อย่างนั้น ถ้าครั้งหน้าคุณตกไปอยู่ในมือของชาวแทนเซียอีกครั้งมันจะต้องไม่สะดวกสบายแบบครั้งนี้แน่!”

 

การพูดเตือนแบบทีเล่นทีจริง ตบหัวแล้วลูบหลังขณะล้อเล่นกับเฟเดอเรอร์ ทำให้แววตาเย่อหยิ่งของเฟเดอเรอร์ปรากฏออกมา

 

*************************************************************

กลุ่มลับดูรายละเอียดได้ใน

 

เฟส “ด้านมืดของดวงจันทร์”

https://www.facebook.com/groups/1270419619710581/

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++