0 Views

ผู้แปล : จิ้งจอกดำ

ตรวจสอบคำผิด : ไก่แว่น

 

 

บทที่ 26 : การลดน้ำหนักที่ประสบความสำเร็จ

 

เสียงของทหารปลุกให้เหวินหยาตื่นขึ้นจากภวังค์ นางขยับฝ่ามือของนางไปมาอย่างไม่เชื่อสายตา เมื่อเหล่าทหารถูกไล่ออกไปจากห้องแล้ว หญิงสาวก็หันไปหาโส่วเจี่ยด้วยร่างที่สั่นสะท้าน ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเหลือเชื่อ

 

“สวรรค์! เจ้าทำได้อย่างไร? เพียงเวลาแค่เล็กน้อย โดยที่ข้าไม่ต้องทำสิ่งใด ข้าก็ผอมลงอย่างมาก! นี่ไม่ใช่ความฝันใช่หรือไม่?”

 

เด็กชายเก็บผ้าเช็ดหน้าเข้ากระเป๋าอย่างเชื่องช้าก่อนจะเผยรอยยิ้มบางเบา

 

“ตั้งแต่คราที่แล้วที่ท่านช่วยข้า ข้าก็ได้ครุ่นคิดถึงวิธีการกำจัดไขมันในร่างของท่านมาโดยตลอด หลังจากที่ค้นคว้า และทำการมาเป็นเวลานาน ในที่สุดข้าก็ค้นพบวิธีที่จะลดไขมันอย่างรวดเร็ว!”

 

โส่วเจี่ยมองเหวินหยาด้วยความมั่นใจก่อนเอ่ยอย่างภาคภูมิ

 

“ข้าได้ทดลองวิธีการนี้กับไก่ควากซ์กว่า 60 ตัว รวมทั้งกับร่างกายของข้าเอง ไม่เพียงแค่ไม่เจ็บปวดเท่านั้น แต่ยังไม่มีผลข้างเคียงด้วย สิ่งที่น่ามหัศจรรย์ที่สุด คือข้าสามารถใช้การควบคุมน้ำภายในชั้นไขมันเพื่อทำการเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ภายนอกของผู้อื่นได้ ดังนั้นแล้ว ตราบเท่าที่โครงสร้างกระดูกยังคงไม่เปลี่ยนแปลง ข้ามั่นใจ ว่าข้าจะสามารถเปลี่ยนท่านกลับไปสู่ความงดงามก่อนหน้าได้!”

 

“สวรรค์!” เมื่อเห็นว่าสิ่งที่ตนทำได้เพียงวาดฝันกลับกลายเป็นความจริงในบัดนี้ ทั่วทั้งร่างของหญิงสาวก็สั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้น นางจับมือของเด็กชายและเอ่ยวิ่งวอน

 

“เช่นนั้นเจ้ามัวรอสิ่งใดอยู่? เร็วเข้า! รีบช่วยข้าลดน้ำหนักเสียที!”

 

โส่วเจี่ยวาดรอยยิ้มบางเบาลงบนริมฝีปากขณะพยักหน้าและเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

 

“เหตุผลที่ข้ามาที่นี่ก็เพื่อมาหาท่านและช่วยท่านลดน้ำหนัก ในเมื่อท่านอนุญาตให้ข้าช่วยท่านแล้ว อย่างแรกคือท่านควรต้องเตรียมตัวก่อน”

 

“เตรียมตัว?” เมื่อได้ยินคำกล่าวของเด็กชาย หญิงสาวก็ขมวดคิ้วอย่างงุนงง

 

เมื่อเห็นสีหน้าสงสัยนั่นแล้ว โส่วเจี่ยก็อธิบายอย่างใจเย็น

 

“ชุดที่ท่านใส่นั้นหนาเกินไปและมันจะส่งผลต่อความสามารถในการสัมผัสมวลน้ำภายใต้ชั้นไขมันของท่าน”

 

“อั๊ยหยา!” เมื่อได้ยินคำกล่าวของโส่วเจี่ย เหวินหยาก็ร้องออกมาอย่างช่วยไม่ได้

 

“พระเจ้า เจ้าคงไม่ได้บอกให้ข้าเปลื้องผ้าก่อนที่เจ้าจะช่วยข้าลดน้ำหนักใช่หรือไม่? หากเป็นเช่นนั้น ข้าจะขอตายบัดเดี๋ยวนี้ ข้าจะไม่ขอรับความช่วยเหลือจากเจ้า”

 

โส่วเจี่ยเกาศีรษะด้วยสีหน้าแปลกๆ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงกระดากอาย

 

“ไม่จำเป็นต้องเปลื้องผ้าทั้งหมด ท่านเพียงต้องเปลี่ยนเป็นชุดที่รัดรูปกว่านี้ นอกจากนั้น… หากท่านใส่เสื้อผ้าหลายชั้นจนเกินไป ข้าก็ไม่อาจคาดคะเนได้ว่ารูปลักษณ์ภายนอกของท่านควรจะเป็นแปลงไปในทิศทางไหน? การลดลงเพียงเล็กน้อยนั้นก็ไม่นับเป็นอันใด แต่หากต้องลดมันในปริมาณมากๆ นั่นจึงถือเป็นปัญหาสำหรับข้า!”

 

เมื่อได้ยินคำอธิบายของอีกฝ่าย เหวินหยาก็ไม่กล่าวสิ่งใดเพิ่มเติมนอกจากเดินตรงไปยังห้องด้านใน เพียงไม่นานนางก็ออกมาพร้อมชุดรัดรูปแนบเนื้อ

 

“ชุดนี้เป็นอย่างไร ใช้ได้หรือไม่?”

 

เด็กชายมองชุดรัดรูปสีฟ้าของหญิงสาวก่อนจะพยักหน้าแล้วเอ่ยตอบ

 

“ไม่มีปัญหา ตราบเท่าที่ข้าสามารถเห็นรูปร่างภายนอกของท่าน ก็นับว่าใช้ได้ สิ่งที่ข้าต้องการสัมผัสก็คือน้ำ มันไม่สำคัญว่าจะเป็นน้ำภายใต้ผิวหนังของท่านหรือภายใต้ชุดของท่าน การรับรู้ของข้านับว่าทั้งสองนั้นเหมือนกัน ข้าไม่อาจแยกแยะได้ว่าสิ่งที่ข้าสัมผัสนั้นเป็นน้ำของสิ่งใด”

 

และเมื่อเปลี่ยนเป็นชุดรัดรูปแนบเนื้อ ก็ไม่นับว่าเป็นปัญหาอีกต่อไป มันนับได้ว่าเป็นผิวหนังของเหวินหยา ไม่ว่าจะเป็นการรับรู้หรือการกำหนดสถานะของเป้าหมายล้วนทำได้ ไม่ได้ขัดขวางกระบวนการลดน้ำหนัก

 

เด็กชายให้หญิงสาวนอนลงบนเตียงก่อนจะย้ายเก้าอี้ไปข้างเตียง เขาปิดเปลือกตาลงและผายมือออก เมื่อมือของเขาอยู่ห่างจากร่างของอีกฝ่าย 10 เซนติเมตร เขาก็เริ่มการทำงานของตน

 

ในความเป็นจริงแล้ว ตราบเท่าที่เขายังอยู่ในระยะการควบคุมอย่างสมบูรณ์ เขาก็จะสามารถควบคุมน้ำเหล่านี้ได้อย่างอิสระ ทว่า… หากเขาต้องการเจาะจงในรายละเอียดส่วนลึก ยิ่งระยะทางน้อยเท่าใด โอกาสที่ความผิดพลาดจะเกิดขึ้นก็ยิ่งน้อยลงเท่านั้น นี่จะทำให้กระบวนการลดน้ำหนักนั้นปลอดภัยยิ่งขึ้น

 

เมื่อเห็นมือเล็กนุ่มนิ่มของโส่วเจี่ยเคลื่อนไหวอยู่บนร่างกายของนาง แม้ว่าบัดนี้เหวินหยาจะทั้งอ้วนและน่าเกลียด ทว่าครั้งหนึ่งนางก็เคยงดงามมาก่อน และนางก็เป็นสตรี ดังนั้นแล้วนางจึงไม่อาจหลีกเลี่ยงความขวนอายได้

 

หญิงสาวปิดเปลือกตาลงอย่างกระดากอาย ไม่อาจมองได้อีกต่อไป ทว่าแม้ดวงตาทั้งสองของนางจะปิด ความรู้สึกเจ็บแปลบนั้นก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ เมื่อรวมกับมือที่เต็มไปด้วยเวทย์มนต์ของโส่วเจี่ยที่ทำให้รู้สึกด้านชา หญิงสาวก็เกิดความรู้สึกแปลกประหลาดจนเกือบจะครางออกไป

 

แน่นอนว่านางไม่ครางออกไปจริงๆ แม้ว่าความรู้สึกนั้นจะรุนแรงมาก เหวินหยาก็ยังคงปิดปากเงียบสนิท ไม่ปล่อยให้เสียงของนางเล็ดลอดออกไปแม้แต่นิด ทั่วทั้งห้องนั้นจึงถูกปกคลุมไปด้วยความเงียบงัน

 

ความเงียบงันยังคงดำเนินไปจนกระทั่งโส่วเจี่ยเปิดเปลือกตาของเขาขึ้น แม้ว่าการควบคุมน้ำไม่ได้ใช้พลังเวทและพลังวิญญาณหรือกระทั่งการร่ายมนต์ การรีดน้ำออกจากชั้นไขมันก็ยังคงต้องใช้สมาธิสูง และเมื่อผ่านไปเป็นเวลานาน เด็กชายจึงเกิดความรู้สึกเหนื่อยอ่อน

 

โชคดีที่แม้ว่าเขาจะเปิดเปลือกตาขึ้นอย่างเหนื่อยอ่อน เด็กชายก็ทำหน้าที่ของเขาจนเสร็จสิ้นแล้ว ตามที่ได้วางแผนเอาไว้ โส่วเจี่ยรีดไขมันของอีกฝ่ายออกตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า

 

เมื่อเหวินหยาได้รับอนุญาตให้เปิดเปลือกตา นางมีความรู้สึกเพียงแค่ทั่วทั้งเรือนร่างของนางเต็มไปด้วยความเหนียวเหนอะหนะ และเมื่อหญิงสาวมองไปยังร่างกายของตนเอง นางก็ค้นพบว่าทั่วทั้งร่างของนางนั้นเต็มไปด้วยของเหลวสีเหลือง เตียงที่รองรับร่างของนางเองก็เปียกชุ่ม

 

สตรีทุกนางล้วนรักใคร่ในความสะอาด ไม่ว่าจะอ้วนหรือผอม เมื่อเห็นว่าร่างของนางสกปรก หญิงสาวก็กรีดร้องออกมาอย่างตกใจและรีบวิ่งออกไปจากห้อง ซึ่งตามมาติดๆด้วยเสียงน้ำไหล หากนางในตอนนี้ถูกพบเห็นโดยผู้อื่น นอกจากคำว่าอ้วนและน่าเกลียดแล้ว นางจะต้องถูกเรียกเพิ่มด้วยคำว่าสกปรก หากเป็นเช่นนั้นนางย่อมต้องปลิดชีพตนเองเป็นแน่

 

และเมื่อร่างอันไร้สิ้นสติของเด็กชายร่วงหล่นลงจากเก้าอี้ สตรีที่งามล้ำผู้หนึ่งก็ปรากฏขึ้นในห้องอาบน้ำของตำหนักเจ้าเมือง นางจดจ้องไปยังเรือนร่างโค้งเว้าได้สัดส่วนบนกระจกเบื้องหน้าราวกับสูญเสียสติ

 

นางยังคงอ้วนอยู่หรือ? ไม่! เหวินหยาสามารถเอ่ยได้ว่าตัวนางในบัดนี้นั้นไม่อาจเรียกว่าอ้วนได้อีกต่อไป คำที่เหมาะสมนั้นควรเรียกว่างดงามราวกับดอกไม้ที่ผลิบาน!

 

อย่างแรก เรืองร่างโค้งเว้า ก่อนหน้าร่างกายของนางนั้นอวบอ้วนราวกับตุ๊กตาล้มลุกด้วยชั้นไขมันจำมหาศาล บนหน้าท้องและเอวของนาง มองโดยรวมแล้วช่างน่ารังเกียจยิ่งนัก ทำให้ผู้ที่เห็นนางทุกคนล้วนเกิดความรู้สึกคลื่นเหียน

 

แต่ตัวนางในบัดนี้นั้นต่างออกไป ใบหน้ากลมเกลี้ยง ทรวงอกอวบอิ่ม รวมทั้งเอวคอดกิ่ว ส่วนเว้าโค้งบนเรืองร่างนั้นช่างเป็นสัดส่วนของสตรีที่สมบูรณ์แบบ! เมื่อรวมกับก้นกลมกลึงใต้สะโพกของนาง นางไม่สงสัยเลยว่ามันจะดึงดูดบุรุษได้มากขนาดไหน

 

เมื่อเห็นเงาสะท้อนบนกระจกเบื้องหน้า เหวินหยาก็ตะลึงงัน ตัวนางในบัดนี้ งดงามจนกระทั่งดึงดูดแม้ตนเอง นี่เป็นเพียงการลดน้ำหนักครั้งแรก ทว่านางกลับกลายเป็นอีกคนโดยสิ้นเชิง หากนางทำตามคำกล่าวของโส่วเจี่ยและสำเร็จการลดน้ำหนักทั้ง 9 ครั้ง นางจะเปลี่ยนไปมากเท่าใดกัน?

 

หญิงสาวสวมใส่เสื้อผ้าอย่างตื่นเต้น เสื้อผ้าที่เคยพอดีกับร่างกายของนางครานี้กลับหลุดลงทันทีที่นางสวมใส่ เมื่อเห็นเสื้อผ้าอันใหญ่โตของนาง นางก็เริ่มสงสัยว่าเมื่อก่อนนางใส่มันเข้าไปได้อย่างไร แต่บัดนี้เสื้อผ้าเหล่านั้นกลับสามารถคลอบคลุมร่างของตัวเธอถึงสองคนได้หากประเมินด้วยตาเปล่า!

 

แม้ว่าผู้คนอาจคิดว่ามันเป็นคำกล่าวที่เกินจริง ทว่าความจริงแล้วการลดน้ำหนักทั้ง 9 ครั้งนั้นมันเป็นสิ่งที่โส่วเจี่ยทำเพื่อเพิ่มความปลอดภัย การลดครั้งแรกถือเป็นครั้งที่ง่ายที่สุด และเป็นครั้งที่สร้างความเปลี่ยนแปลงมากที่สุด

 

สำหรับโส่วเจี่ยแล้ว ครั้งแรกนั้นเหมือนกับการแกะสลัก แรกเริ่มเขาต้องร่างภาพและกำจัดไขมันที่ไม่จำเป็นออกไปให้ได้มากที่สุด แต่ต้องไม่เยอะจนเกินไป ดังนั้นแล้วสำหรับคราแรก การลดน้ำหนักนั้นจึงไม่มีอันตรายใดๆแม้แต่น้อย

 

อันตรายที่แท้จริงนั้นอยู่ในระหว่างครั้งสุดท้ายที่ต้องใช้ความแม่นยำและใส่ใจในรายละเอียดอย่างยิ่ง หากการควบคุมของเขาผิดพลาดไปเล็กน้อย ไขมันทั้งส่วนก็จะตายลง ดังนั้นแล้ว ครั้งแรกในสายตาของเด็กชายมันจึงไร้ซึ่งความเสี่ยงใด

 

เหวินหยาหมุนตัวไปมา หญิงสาวค้นพบว่านางไม่อาจหยุดจ้องมองตนเองได้ เธอกระทั่งตกหลุมรักตนเองในกระจก แม้ว่ารูปลักษณ์ในปัจจุบันของนางจะห่างไกลจากคำว่าสมบูรณ์แบบ ทว่าความงดงามในระดับนี้ก็ถือว่าเพียงพอให้เหล่าเทพเซียนต้องริษยา

 

ใบหน้าที่งดงาม อกอวบอิ่ม เอวคอด ก้นกลมกลึง และขาเรียวยาว… ศักดิ์ศรีก่อนหน้าของนางได้กลับคืนมาแล้ว และอาจมากกว่าเดิม เรือนร่างของนางเต็มไปด้วยความยั่วยวน…

 

เมื่อไม่กี่ชั่วยาม เหวินหยาได้สูญสิ้นความเชื่อมั่นในโลกใบนี้ สูญเสียความหวังทั้งหมดทั้งมวล และต้องการเพียงแค่ปลิดชีพของตน ทว่าเพียงไม่กี่ชั่วยามถัดมา หญิงสาวกลับรู้สึกราวกับโลกทั้งใบกำลังส่งยิ้มให้นาง และบุปผาทั่วทั้งโลกกำลังเบ่งบานรอบตัวนาง

 

“เป็นเช่นนี้ไม่ได้! ข้าต้องขอบคุณเด็กชายผู้นั้นเดี๋ยวนี้ เขาให้โลกทั้งใบแก่ข้า!” หญิงสาวกลับเข้าสู่โลกแห่งความเป็นจริงในที่สุด นางทำได้เพียงแต่คิดถึงผู้มีพระคุณของนาง

 

ทว่าเมื่อเหวินหยาสวมใส่เสื้อผ้าและกลับไปยังห้องนั้น โส่วเจี่ยก็ได้จากไปแล้ว สิ่งที่หลงเหลือมีเพียงเศษกระดาษแผ่นหนึ่ง

 

“ถึงท่านเหวินหยาที่เคารพ ข้ารู้สึกยินดีเป็นอย่างมากที่สามารถช่วยท่านได้ ในที่สุดข้าก็ได้ชดใช้บุญคุณแก่ท่านแล้ว!”

 

หญิงสาวจับจ้องไปยังแผ่นกระดาษในมือพร้อมกับเผยรอยยิ้มอ่อนโยน

 

“คนผู้นี้ช่วยข้าไว้มากมายนัก สวรรค์ย่อมให้รางวัลแก่ผู้ที่ทำดี และย่อมลงโทษผู้ที่คิดการร้าย!”

 

 

 

ติดตามความเคลื่อนไหวได้ที่รวดเร็วได้ที่ Facebook : Oni.Matcha