0 Views

        “คืนนี้? ที่ไหนล่ะ” หยางเฉินถามอย่างสงสัย

        “คุณครูในแผนกภาษาอังกฤษจัดเตรียมปาร์ตี้ต้อนรับให้ฉันน่ะค่ะ พวกเขาบอกว่าจัดที่บาร์สวรรค์รำไร แล้วฉันก็ไม่เคยไปที่แบบนั้นมาก่อน แล้วก็รู้สึกลำบากใจที่จะปฏิเสธทุกคน เลยอยากให้พี่ไปเป็นเพื่อนฉันหน่อย” ในตอนท้ายนั้นเสียงเธอก็เบาลงจนแทบไม่ได้ยิน

        ความจริงคือหลังจากรู้ว่าหยางเฉินแต่งงาน หลี่จิงจิงก็เหมือนสูญเสียจิตวิญญาณ แต่ในตอนที่เธอขอร้องให้ช่วยจัดการปัญหากับตระกูลเฉิน หยางเฉินก็ตอบรับโดยไม่ลังเล นั้นทำให้เธอรู้ว่าหยางเฉินยังไม่ทอดทิ้งเธอ

        ถึงแม้ว่าเธอจะเสียใจที่หยางเฉินแต่งงานแล้ว แต่เธอก็อดที่จะอ่อยหยางเฉินไม่ได้ เมื่อหยางเฉินบอกว่าจะมาเยี่ยมเธอวันนี้ เธอก็นอนไม่หลับทั้งคืน และแทบไม่กล้าสู้หน้าหยางเฉิน แต่เมื่อได้เจอหยางเฉินวันนี้ นั่นทำให้เธอรู้ว่าหยางเฉินไม่ได้เปลี่ยนไปเลย

        แต่เมื่อเธอขอร้องหยางเฉินให้ไปกับเธอ เธอกลัวว่าหยางเฉินจะปฏิเสธจากความสัมพันธ์ที่เปลี่ยนไปของเขา ความคิดฟุ้งซ่านต่างๆ นานาประดังเข้ามาในหัวเธออย่างต่อเนื่อง เมื่อเธอได้ยินหยางเฉินตอบว่า

        “ไม่มีปัญหา!”

        “จริงเหรอคะ” หลี่จิงจิงอุทานอย่างยินดี พร้อมโผกอดแขนหยางเฉิน

        “พี่หยาง พี่จะไปกับฉันจริงๆ ใช่ไหม”

        หยางเฉินเขกหน้าผากหลี่จิงจิงไปหนึ่งที เขารู้สึกสงสารเธอมากขึ้นเมื่อเห็นอาการดีใจเกินเหตุนี้

        “อะไรกัน พี่ตอบตกลงแค่นี้ก็ดีใจซะแล้ว”

        “แต่ฉันดีใจมากเลยนี่คะ” หลี่จิงจิงแลบลิ้นพูดออกมา

        หยางเฉินมองนาฬิกาบนผนังมันเป็นเวลา 14:00 น. พอดี เขาขบคิดสักครู่แล้วเอ่ยถามว่า

        “จิงจิง ช่วงบ่ายเธอว่างหรือเปล่า?”

        “ว่างค่ะ โรงเรียนเพิ่งจะเปิดเทอม ก็เลยยังไม่มีคาบสอนมากนัก” หลี่จิงจิงตอบตรงๆ

        หยางเฉินหัวเราะ

        “งั้นเธอตามพี่มา เมื่อเป็นที่นั่นล่ะก็ มันไม่ค่อยเหมาะเท่าไหร่หากเธอจะไปทั้งอย่างนี้”

        เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว หยางเฉินก็พาหลี่จิงจิงออกจากตึกตรงไปยังที่จอดรถ เมื่อเห็นรถ BMW ของหยางเฉินเธอเอ่ยขึ้นอย่างตกใจว่า

        “พี่หยาง นี่พี่ซื้อรถสปอร์ตเหรอคะ?”

        แม้ว่าเธอจะไม่ทราบชื่อรุ่นของรถ แต่หญิงสาวก็พอจะสังเกตได้ว่าราคามันคงไม่ใช่ถูกๆ แน่

        “พี่ได้งานใหม่เลยจำเป็นต้องใช้รถ แล้วก็เลยซื้อมันน่ะ” หยางเฉินไม่สามารถบอกได้ว่ารถคันนี้ได้มาจากภรรยาของเขา

        หลี่จิงจิงได้ยินดังนั้นก็ไม่ติดใจอะไรอีก และถามว่า

        “พี่จะพาฉันไปที่ไหนเหรอ ครูท่านอื่นบอกว่างานจะเริ่มหกโมงเย็นนะคะ”

        “ไปช้อปปิ้งเสื้อผ้าน่ะ” หยางเฉินยิ้มตอบ

        “มันหน้าอายใช่ไหมคะที่ฉันใส่ชุดนี้” หลี่จิงจิงก้มหน้าเอ่ยขึ้นเสียงอ่อย

        หยางเฉินได้ยินดังนั้นก็ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้

        “จิงจิง พี่ไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น เป็นเพราะเธอยังไม่เคยไปบาร์สวรรค์รำไรมาก่อน ที่นั่นไม่ใช่บาร์ทั่วไป มันเป็นบาร์ระดับไฮคลาส เมื่อเพื่อนร่วมงานของเธอไปที่นั่น แน่นอนว่าพวกเขาต้องค่อนข้างรวยทีเดียว และมันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหากเธอจะแต่งตัวสบายๆ ไป แต่เมื่อพวกเขาจัดงานเลี้ยงต้อนรับให้เธอโดยเฉพาะ ถึงมันจะไม่ใช่เรื่องหน้าอายสำหรับเธอ แต่พี่ว่าพวกเขาต้องรู้สึกแย่อย่างแน่นอน”

        “ฉันรู้สึกว่าครูในโรงเรียนดีกับฉัน… พวกเขาคงไม่ได้กลั่นแกล้งฉันกระมัง…” หลี่จิงจิงกัดริมฝีปากพึมพำอย่างแผ่วเบา

        “จิงจิง…” หยางเฉินเอ่ยเสียงเบาในขณะขับรถ

        “หลังจากจบมหาวิทยาลัย และเผชิญกับความเป็นจริงของสังคม บางเรื่องแม้ว่าเธอจะไม่สนใจ แต่ก็ใช่ว่าคนอื่นจะไม่สน เมื่อเธอเข้ามาในสังคมนี้ สิ่งที่ดีที่สุดที่ทำได้คือการปรับตัว”

        “ฉัน… ฉันเข้าใจแล้ว” หลี่จิงจิงพยักหน้า “พี่หยางขอบคุณนะ ไม่ใช่ว่าฉันไม่เข้าใจเพียงแต่ฉันไม่คุ้นเคยเท่านั้น”

        “เดี๋ยวพี่ช่วยเอง” หยางเฉินยิ้มเบาๆ

        ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงรถของหยางเฉินก็มาถึงห้างสรรพสินค้า มีเสื้อผ้าหลากหลายแบรนด์จากทั่วโลกอยู่ที่นี่ หยางเฉินกำลังมองหาเสื้อผ้าสำหรับหลี่จิงจิงอยู่

        นี่เป็นครั้งแรกที่หยางเฉินเข้ามาภายในห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ หลังจากกลับมาที่จีน ในตอนเช้าเขานำเช็คค่าทำขวัญไปขึ้นเงินที่ธนาคาร และหลังจากทำบัตรเครดิตแล้ว ในที่สุดเขาก็พอมีเงินในกระเป๋าสตางค์ นั่นทำให้เขาสามารถพาหลี่จิงจิงมาที่นี่ได้

        หลี่จิงจิงแทบไม่ได้มาที่นี่บ่อยนัก ดังนั้นจึงกอดแขนหยางเฉินแน่น ด้วยรูปลักษณ์ที่สวยงามบริสุทธิ์แล้ว พร้อมท่าทีน่ารัก และทำอะไรไม่ถูกของเธอในตอนนี้ ทำให้เธอเป็นจุดสนใจไม่น้อย

        หยางเฉินเดินผ่านหลายต่อหลายร้าน อาทิเช่น หลุยส์ วิตตอง, แอร์เมส, ชาแนล… เขาขมวดคิ้วกล่าวอย่างขมขื่นว่า

        “ดูเหมือนว่าร้านค้าพวกนี้มีราคาแพงเกินไป เราจะดูที่ร้านบาเลนเซียก้ากันดีกว่า” แม้ว่าหยางเฉินจะมีเงินบ้างแล้วแต่มันก็ยังคงไม่มากพอที่จะซื้อเสื้อผ้าเหล่านั้น

        หลี่จิงจิงไม่ค่อยมีความรู้เรื่องสินค้าแบรนด์เนมมากนัก เธอรู้เพียงว่ามันเป็นเสื้อผ้าที่สวยมากๆ และบางตัวยังค่อนข้างหน้าอาย ตอนนี้เธอได้แต่พยักหน้าตอบว่า

        “ตามที่พี่หยางต้องการเลยค่ะ มันจะดีมากถ้าพี่เลือกร้านที่ไม่แพงจนเกินไป… ฉันกลัวว่าเงินจะไม่พอ” พูดกล่าวขณะลูบกระเป๋าใบน้อยๆ ไปมา

        หยางเฉินยิ้ม และหยิกแก้มหลี่จิงจิง “พี่ซื้อให้เอง”

        “แต่ว่า…”

        “ไม่มีแต่” หยางเฉินพูดขัดหลี่จิงจิงกลางคัน “คิดเสียว่ายืมพี่ก่อนก็แล้วกัน เงินเดือนออกเมื่อไหร่ค่อยมาคืนพี่”

        หลี่จิงจิงได้แต่ยอมรับ แต่ลึกๆ ในใจนั้นเธอดีใจเป็นอย่างมาก

        บาเลนเซียก้า เป็นแบรนด์ฝรั่งเศสที่มีความเรียบหรู และราคาไม่แพงจนเกินไป หยางเฉินคิดว่าเสื้อผ้ายี่ห้อนี้เหมาะกับหลี่จิงจิงที่สุด

        เมื่อหนักงานขายเห็นหยางเฉินเดินข้ามาในร้าน พวกเธอรีบมาต้อนรับอย่างเร่งรีบ

        “สวัสดีค่ะคุณผู้ชาย สินค้าล็อตใหม่เพิ่งเข้ามาเมื่อวานนี้เองค่ะ ให้ฉันแนะนำไหมคะ”

        “ไม่เป็นไรครับ พวกเราขอดูกันเอง” หยางเฉินตอบปฏิเสธอย่างสุภาพ แล้วเขาจึงพาหลี่จิงจิงเข้ามาในร้าน

        ในช่วงเวลาทำงานเช่นนี้ จึงมีลูกค้าไม่มากนัก เมื่อเหล่าพนักงานขายเห็นชายหนุ่มช่วยเลือกเสื้อผ้าให้แฟนสาว พวกเธอต่างกระหายใคร่รู้กันถ้วนหน้า

        หลี่จิงจิงถูกหยางเฉินทาบเสื้อผ้าหลายต่อหลายชุด ก็รู้สึกแปลกประหลาด ความเจ็บปวดรวดร้าวที่เคยเกิดขึ้นก่อนหน้านี้ล้วนมลายหาย

        หลังจากหลายต่อหลายชุดผ่านไป ในที่สุดหยางเฉินก็พยักหน้าพร้อมกล่าวว่า “จิงจิง ถอดเสื้อผ้าออกซะ”

 

 


ติดตามอัพเดทก่อนใคร ด้วยการกดไลค์แฟนเพจเรื่อง “เมื่อที่รักของผมเป็นซีอีโอเจ้าเสน่ห์” : http://bit.ly/2zLBoE1

อ่านฟรีได้ที่นี่ หรือ อ่านล่วงหน้า เร็วกว่าใครหลายร้อยตอนได้ที่เว็บไซต์ กวีบุ๊คhttps://www.kawebook.com/story/view/879

120/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ยอยู่ที่ 90-100 บาท/เล่มค่ะ ) เมื่อเทียบกับนิยายแปลเป็นเล่ม 30 ตอนเท่ากับ 1 เล่ม