0 Views

        ไป๋ซวงจื่อกับนายน้อยดีต่อกันไม่ใช่หรือ? ไป๋ซวงจื่อตามออกไปแล้วทำไมนายน้อยกลับมาถึงโกรธขนาดนี้? เขาทำอะไรถึงทำให้นายน้อยพูดแบบนี้กันนะ?

        ซุ่ยเยวี่ยยืนงงอยู่กับที่ไม่ได้ขยับไปไหน

        ในขณะเดียวกันที่ไม่มีใครสังเกต สาวในชุดสีแดงก็เดินไปตามระเบียงและออกไปจากสวนมรกต มุ่งตรงไปยังที่พักที่มีขนาดเล็กกว่า

        เดินไปถึงไม่ทันเกินสองก้าวนางก็ถูกสาวใช้ในชุดกระโปรงสีเหลืองที่ไม่รู้โผล่มาจากไหนดักอยู่กลางทาง นางผู้นั้นยิ้มให้และย่อตัวลง “คารวะพี่ชิงหง”

        ชิงหงถูกนางขวางทางเดินไว้และไม่สามารถเดินไปต่อได้จึงยิ้มตอบและย่อตัวกลับ “ไม่ต้องมากพิธีหรอก เจ้าเป็นสาวใช้คนสนิทของตึกนี้ข้าเป็นแค่สาวใช้อันดับสองเจ้าไม่จำเป็นต้องแสดงความเคารพกับข้า”

        “พี่พูดเช่นนี้น้องมิกล้า” อวิ๋นไฉ่กับหว่านเสียะเป็นฝาแฝดกัน ชิงหงถูกอวิ๋นไฉ่ปฏิบัติใส่ตนเช่นนี้ก็ทำตัวไม่ถูก “จริงสิทำไมวันนี้พี่จึงมาถึงที่นี่ได้? หรือว่าซื่อจื่อมีอะไรจะสั่งกับคุณชาย? “

        ชิงหงได้ยินก็ตาลุกวาวกำลังจะพยักหน้าตอบ แต่หางตาก็มองไปเห็นชายในชุดสีฟ้าจึงบิดตัวไปมองและย่อตัวแสดงความเคารพเจียงลั่วไป๋

        “คารวะคุณชาย”

        เจียงลั่วไป๋มองนางด้วยสายตาเย็นชา และเคลือบแคลงมองไปที่อวิ๋นไฉ่ “นี่ชิงหงมิใช่รึ? มาทำอะไร?”

        ชิงหงไม่ทันสังเกตเห็นว่าอวิ๋นไฉ่ได้ส่งสายตาเตือนให้เจ้านายตนรู้ นางจึงยิ้มและตอบไปว่า “เรียนคุณชาย ข้าน้อยรับคำสั่งจากซื่อจื่อให้มารับสมุดบัญชีจากท่านเจ้าค่ะ”

        เจียงลั่วไป๋ถามด้วยน้ำเสียงสงสัย “พี่ใหญ่ใช้เจ้ามารึ?”

        “เจ้าค่ะ”

        “จริงรึ? “

        ชิงหงสังเกตความผิดปกติได้จากน้ำเสียง แต่ยังคงยืนยันคำตอบเดิม “จริงแท้แน่นอนเจ้าค่ะ”

        “ก็ได้” เจียงลั่วไป๋เบ้ปากมองไปที่ชิงหงที่จ้องตามาที่สมุดบัญชีซึ่งกำลังเคลื่อนออกมาจากชายแขนเสื้อของ เขาสายตาเย็นชาขึ้นอีกแต่ใบหน้ายังคงอ่อนโยนและดูไม่วางใจ “บัญชีนี่มอบให้เจ้ารักษาให้ดี จำไว้ว่าเมื่อไรที่พี่ใหญ่สั่งให้นำมันกลับมาเจ้าต้องนำมันกลับมาทันทีเข้าใจไหม? “

        ชิงหงรับสมุดบัญชีไป “เจ้าค่ะคุณชาย”

        เขามองชิงหงที่รับสมุดบัญชีแล้วเดินออกไปจนสุดตา เขายิ้มขึ้นและขานเรียกสาวใช้ “อวิ๋นไฉ่”

        อวิ๋นไฉ่เห็นชิงหงถือบัญชีจากไป เดิมนางอยากจะคัดค้านแต่เมื่อได้นายน้อยเรียกก็รีบขานรับ “อยู่นี่เจ้าค่ะ”

        “เจ้าเป็นคนของท่านพี่? “

        อวิ๋นไฉ่รู้ว่าตนเองคงห้ามไม่ให้ชิงหงนำไปได้ เดิมทีจะรอส่งเจียงลั่วไป๋เข้าห้องพักแล้วค่อยไปส่งข่าว แต่ดันมาถูกถามเข้าเช่นนี้ก็ตกใจจนคุกเข่าลง “คุณชาย ข้าน้อย…ข้าน้อย…”

        “ไม่ต้องกลัวไปเรื่องนี้ข้ารู้นานแล้ว “เจียงลั่วไป๋เห็นท่าทางหวาดกลัวของนางก็คิดไปถึงวันคัดเลือกสาวใช้ ที่เดิมอยากจะได้หน่วนอวี้กับเวินเซียงมารับใช้ เขาถอนหายใจและพูดเบาๆ

        “เจ้าลุกขึ้นเถอะ นับแต่วันนี้ไปคอบระวังให้ดี ดูเหมือนว่าเจ้าจะมีวรยุทธ์พอตัว คอยดูแลที่นี่ให้ข้าด้วยเข้าใจไหม? “

        อวิ๋นไฉ่เห็นเจ้านายไม่ถือโทษและไม่มีอาการโกรธนางก็วางใจ และรู้ว่าเจียงลั่วอวี้ได้จัดการเรื่องต่างๆ ไว้ดีแล้วนางจึงยิ้มรับ “เจ้าค่ะคุณชาย”

        ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง บรรดาสาวใช้ในจวนพากันถือคบเพลิงและกำยานจุดขึ้นตามตึกต่างๆ ที่เจ้านายตนพำนักอยู่ จากนั้นก็นำโคมที่จุดแล้วออกไปวางไว้ตามแท่นหินริมทางเดินจนทั่วบริเวณ ทำเอาจวนจวิ้นหวังสว่างไสวขึ้นในทันที

        ณ ตึกตะวันออก ในสวนเจินเวย

        หลังมื้อเย็นเจินซื่อกำลังนั่งจิบชา ตามองไปที่สาวใช้คนสนิทที่กำลังเลิกม่านเดินผ่านสาวใช้เข้ามา ในมือนางมีสมุดบัญชีสีน้ำเงินหนาเตอะ เจินซื่อวางถ้วยชาลง สาวใช้ส่งสมุดบัญชีให้และโบกมือให้สาวใช้คนอื่นๆ ถอยออกไป

        “เอาให้เขาดูแล้วหรือยัง? “

        สาวใช้คนสนิทตอบด้วยท่าทางนอบน้อมแต่ดูตื่นเต้น “ดูแล้วเจ้าค่ะ”

        เจินซื่อถามต่อ “เขาว่าอย่างไร?”

        สาวใช้คนสนิทดูลังเล “เรียนพระชายา เขาบอกว่า…”

        เจินซื่อเห็นนางมีท่าทางแปลกๆ ก็ถามต่อว่า “บอกว่าอะไร? “

        สาวใช้คนสนิทคิดถึงตอนที่ตนเองกลับมา นายบัญชีคนที่เรียกมาช่วยเป็นคนของเจินซื่อ ในใจนางก็แอบกลัวแต่ก็ต้องตอบไป “บอกว่า…บอกว่าสมุดบัญชีเป็นของปลอมเจ้าค่ะ”

        “อะไรนะ? ” เจินซื่อสีหน้าเปลี่ยนไป มองดูสมุดบัญชีในมือ “ของปลอม?”

        สาวใช้คนสนิทมองดูสีหน้าของเจินซื่อก็พบว่านางไม่ได้สงสัยว่ามันเป็นของปลอม แต่ดูเหมือนกำลังคิดถึงอย่างอื่นมากกว่าก็เลยคิดว่าเรื่องนี้มีอะไรแปลกๆ “ใช่เจ้าค่ะพระชายา ข้าน้อยก็คิดว่ามันแปลกๆ หรือเราจะเอาไปให้เขาตรวจดูอีกที…”

        “ไม่ต้องแล้ว” เจินซื่อส่ายหัวสีหน้าดูลึกลับปนสงสัย “เขาเป็นคนที่คอยดูแลทรัพย์สินของข้าและก็ไม่รู้ว่าสมุดบัญชีนั้นเป็นบัญชีอะไรก็ไม่น่าจะมาโกหกพวกเรา แล้วเขาบอกหรือเปล่าว่าทำไมถึงเป็นของปลอม? “

        “เรียนพระชายาเขาบอกเจ้าค่ะ” สาวใช้คนสนิทพูดเบาๆ ที่ข้างหูเจินซื่อ “บอกว่าบัญชีนี้ทำขึ้นโดยคนที่ไม่มีความรู้หลายอย่าง ในบัญชีไม่ตรงกัน ยอดรวมยิ่งไม่ต้องพูดถึง”

        “อ๋อ” เจินซื่อเลิกคิดต่อ ใบหน้ายิ้มแบบมีเลศนัย “ถ้าอย่างนั้นก็แสดงว่าซื่อจื่อเอาบัญชีปลอมให้น้องตนเอง ต่อหน้าบอกว่าจะให้เจียงลั่วไป๋เป็นคนดูแล ที่แท้ก็ไม่ไว้ใจน้องชาย นี่แหละตัวตนที่แท้จริงของซื่อจื่อ”

        “ถ้าอย่างนั้นพวกเราจะทำอะไรกันดีเจ้าคะ? “

        “พรุ่งนี้เจ้าไปส่งข่าวให้ชิงหง ให้นางหาโอกาสเอาบัญชีไปคืนเจียงลั่วไป๋” เจินซื่อมั่นใจแล้วว่าเป็นของปลอม แม้ว่าจะผิดหวังแต่ดูเหมือนว่าเพียงชั่วครู่แววตาก็ลุกวาวขึ้นเหมือนคิดแผนใหม่ขึ้นได้อีก รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมปาก

        “พูดถึงเจียงลั่วไป๋ เจ้าหาทางโน้มน้าวสาวใช้ที่ชื่อว่าอวิ๋นไฉ่ให้มาช่วยงานเราได้หรือยัง? “

        สาวใช้คนสนิทพูดต่อ “เรียนพระชายา เรียบร้อยตั้งแต่วันก่อนแล้วเจ้าค่ะ นางไม่มีญาติที่ไหนเลยเว้นแต่น้องสาวฝาแฝดที่ชื่อหว่านเสียะ ใช้เงินไปไม่น้อยกว่าจะตกลงกับนางได้เจ้าค่ะ”

        เจินซื่อพยักหน้าด้วยความพอใจ “ดีแล้ว เหลือแต่ซื้อใจหว่านเสียะให้ได้พวกเราก็วางใจ”

        “ใช่เจ้าค่ะแล้วเรื่องบัญชี…”

        เจินซื่อหยิบสมุดบัญชีบนโต๊ะขึ้นมาดูอีกครั้งแล้วพูดน้ำเสียงไม่ช้าไม่เร็ว

        “แม้จะเป็นของปลอมแต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีประโยชน์ ให้ผ่านไปอีกไม่กี่วันรอให้เจียงลั่วอวี้มาขอบัญชีคืนเราก็ให้อวิ๋นไฉ่ช่วยเป่าหู และใช้ให้ชิงหงเอาสมุดบัญชีไปคืนและหาทางทำให้เรื่องบัญชีของปลอมนี่แดงขึ้น เจ้าลองคิดดูถึงเวลานั้นเจียงลั่วไป๋จะต้องไปถามหาความจริงจากเจียงลั่วอวี้ ไม่คิดหรือว่าพี่น้องจะต้องทะเลาะกันเอง ?”

        สาวใช้คนสนิทจินตนาการตามแผนนายหญิงก็เห็นว่าคงจะเป็นจริงเช่นนั้น “แผนดีมากเพคะ”

        เจินซื่อถอนหายใจและดูผ่อนคลายลง พักนี้เจียงฮุ่ยเป็นอย่างไรบ้าง? “

        สาวใช้รู้ว่าเสร็จจากเรื่องบัญชีเจินซื่อจะต้องถามถึงเจียงฮุ่ยเป็นแน่ นางยิ้มตอบไปว่า “เรียนพระชายา สองวันนี้คุณหนูดีขึ้นมาก วันก่อนข้าน้อยไปแอบดูยังเห็นคุณหนูให้เจินจูช่วยทำผมให้อยู่เลย ส่วนแผลที่มือก็ขึ้นแล้วแทบไม่มีรอยแผลเลยเจ้าค่ะ”

        “ดีแล้วๆ ” เจินซื่อรู้ว่าเจียงฮุ่ยเลิกอาละวาดก็เบาใจ “ฮุ่ยเอ๋อร์เป็นคนไม่ค่อยอดทน ก็เพราะยังเด็กอยู่นั่นแหละ รอโตขึ้นออกเรือนนางก็จะรู้เองว่าที่ข้าสั่งสอนและให้นางฝึกฝนก็เพื่อตัวนางเอง”

        สาวใช้คนสนิทรีบตอบรับ “ใช่เพคะพระชายา”

 


ติดตามอัพเดทก่อนใคร ด้วยการกดไลค์แฟนเพจเรื่อง “เกิดใหม่ในร่างเก่า-เจียงลั่วอวี้” : http://bit.ly/2ByRjpi

อ่านฟรีได้ที่นี่ หรือ
อ่านล่วงหน้า เร็วกว่าใครหลายร้อยตอนได้ที่เว็บไซต์ กวีบุ๊คhttps://www.kawebook.com/story/view/650

120/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ยอยู่ที่ 80-90 บาท/เล่มค่ะ ) เมื่อเทียบกับนิยายแปลเป็นเล่ม 30 ตอนเท่ากับ 1 เล่ม