0 Views

        ยังไม่ทันพูดจบเจียงลั่วอวี้ก็นึกถึงบทสนทนาลับระหว่างตนกับเมิ่งจิ่วเฉียนที่หานเจียงเก๋อ รวมถึงภาพวาดสตรีในชุดส้มที่งดงามและดูคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยเห็น

        ในวันนั้น…

        “หวังว่านายท่านได้ยินแล้วจะไม่ถือโทษ…” เมื่งจิ่วเฉียนยืนด้วยท่าทีเคารพอยู่นอกม่าน เขากล่าวคำรายงานออกมาพร้อมกับเหงื่อเม็ดโตที่ไหลหยด “คนส่งข่าวแจ้งว่านางในดวงใจของฮ่องเต้น่าจะเป็นอาแท้ๆ ของพระองค์เอง ผู้ที่แต่งงานไปกับเซียวเหยาหวังผู้เป็นปู่ของท่าน ซึ่งก็คือองค์หญิงลี่หยาง…”

        สิ้นเสียงพูดคนที่หลังม่านก็ชะงักค้างเกือบจะทำม้วนภาพตกลงไปกับพื้น เขาส่งเสียงออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตนเองว่า “เจ้าว่าอะไรนะ?!”

        เมิ่งจิ่วเฉียนไม่ตกใจกับปฏิกิริยาของเจียงลั่วอวี้ ต่อให้เขาโมโหขึ้นมาและต่อว่าว่าเขาสืบข่าวปลอมมาลวง เมิ่งจิ่งเฉียนก็ไม่ถือโทษ ปฏิกิริยาเช่นนี้ไม่ถือเป็นเรื่องใหญ่เพราะใครจะนึกว่านางในดวงใจที่ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันแอบหลงรักคืออาแท้ๆ ของตนเอง ซึ่งก็คือท่านย่าของเจียงลั่วอวี้นั่นเอง

        คิดได้ดังนี้เมิ่งจิ่วเฉียนก็รีบคุกเข่าประสานมือแสดงความเคารพ “ขอนายท่านอย่ากริ้วโกรธ บางทีข่าวนี้อาจไม่ใช่เรื่องจริง…”

        เจียงลั่วอวี้เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหายใจเข้ายาวๆ พยายามสกัดกั้นอารมณ์โกรธที่ไม่รู้มาจากไหนให้สงบลง

        แต่ถ้าเป็นเช่นนี้จริง อย่างนั้นการที่ฮ่องเต้องค์ก่อนเคยเสด็จประพาสเจียงหนานและได้รับการช่วยเหลือจากการลอบสังหารจากชายคนหนึ่ง ซึ่งต่อมาได้เป็นแม่ทัพใหญ่และกลายเป็นบุตรเขยฮ่องเต้ ชายผู้นั้นมีนามว่าเจียงหลุน จนถึงคราวที่ฮ่องเต้องค์ขึ้นครองราชย์เจียงหลุนก็ได้รับการอวยยศขึ้นเป็นเซียวเหยาหวังที่ทายาทสามารถสืบทอดตำแหน่งได้ จวบจนผ่านไปสามรุ่นก็ยังไม่มีการเรียกคืนป้ายคำสั่งทหาร เรื่องพวกนี้ก็น่าจะพอเป็นเหตุผลที่อธิบายได้อยู่เหมือนกัน

        กลับมาคิดให้ดีถึงชาติก่อน เป็นเพราะเขาเองหลังจากออกเรือนไปไม่นานก็ทำเอาท่านย่ากริ้วจนประชวร ไม่นานก็สิ้นลม ฮ่องเต้ถึงเริ่มหาเรื่องตนมาตั้งแต่บัดนั้น

        “ทั้งหมดนี้…เป็นเพราะท่านย่า? “

        แม้ว่าในหัวจะมีแผนการชั่วคราว แต่สีหน้าเขายังคงดูไม่ดี จึงรีบม้วนภาพขึ้นเก็บและกำไว้ในมือจนแน่น พูดเสียงเย็นชากับชายที่อยู่นอกม่าน “เหตุใดพวกเจ้าจึงคาดคะเนไปเช่นนั้น? เพียงเพราะองค์หญิงลี่หยางในวัยสาวโปรดสวมชุดสีส้มที่ปักดิ้นเงินลายดอกซิ่งฮวา (แอพริคอต) หรือเพราะในห้องลับส่วนพระองค์มีภาพเช่นนี้เก็บไว้อยู่? “

        เมิ่งจิ่วเฉียนหยุดครุ่นคิดอยู่สักพักก็กัดฟันรายงานต่อ “นายท่าน เป็นเพราะดิ้นดังกล่าวตามบันทึกในสมัยนั้น…ดิ้นชนิดนั้นยากต่อการผลิต แต่ละปีทำออกมาได้ไม่มาก มีเพียงแค่เชื้อพระวงศ์ที่มีสิทธิ์สวมใส่ แต่ตอนนี้ไม่เหมือนสมัยนั้นแล้ว”

        “อ๋อ? ” เจียงลั่วอวี้ไม่คิดว่าคนของที่นี่จะใช้เหตุผลนี้ในการคาดคะเน เขามองไปที่ม้วนภาพในมือไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อดี ผ่านไปสักครู่ก็เริ่มเม้มริมฝีปากมองไปที่เปลวไฟจากโคมที่อยู่ด้านนอกโรงน้ำชาหานเจียงเก๋อ

        ถ้าเช่นนั้นสตรีผู้นี้คงจะเป็นเชื้อพระวงศ์ในสมัยนั้น ผู้ที่ชอบสวมใส่ชุดแบบนี้นอกจากองค์หญิงลี่หยางแล้วพวกเจ้าไม่พบว่ามีเชื้อพระวงศ์คนอื่นอีกเลยหรือ? “

        เมิ่งจิ่วเฉียนปาดเหงื่อเม็ดโตที่หน้าผากและตอบเสียงเบาๆ ว่า “…ขอนายท่านโปรดให้อภัย”

 


ติดตามอัพเดทก่อนใคร ด้วยการกดไลค์แฟนเพจเรื่อง “เกิดใหม่ในร่างเก่า-เจียงลั่วอวี้” : http://bit.ly/2ByRjpi

อ่านฟรีได้ที่นี่ หรือ
อ่านล่วงหน้า เร็วกว่าใครหลายร้อยตอนได้ที่เว็บไซต์ กวีบุ๊คhttps://www.kawebook.com/story/view/650

120/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ยอยู่ที่ 80-90 บาท/เล่มค่ะ ) เมื่อเทียบกับนิยายแปลเป็นเล่ม 30 ตอนเท่ากับ 1 เล่ม