0 Views

        “เจ้านึกว่าเมื่อวานนี้ที่คุยกันข้าล้อเจ้าเล่นงั้นรึ?” เจียงลั่วอวี้เห็นท่าทางของไป๋หมิ่นอวี้ที่ดูไม่เชื่อคำพูดเขาจนทำตัวไม่ถูกก็เกรงว่าเขาจะสงสัยและทำแผนแตก จึงกวักมือเรียกน้องชายมาใกล้ๆ และพูดข้างหู

        “เอาสมุดบัญชีกลับไป อย่าประมาท ทำตามที่เราคุยกันเมื่อวาน แม้แต่อวิ๋นไฉ่ก็ห้ามให้นางรู้เข้าใจไหม? ”

        เจียงลั่วไป๋พยักหน้าหงึกๆ ขานรับ “ท่านพี่เชื่อใจลั่วไป๋ขนาดนี้ ลั่วไป๋จะไม่ทำให้ท่านพี่ผิดหวัง!”

        เจียงลั่วอวี้ได้ยินน้องชายตอบแข็งขันก็เอามือตบหลังเบาๆ และลูบผมของเขา “เอาล่ะ รีบนำมันกลับไปเถอะ”

        “ขอรับพี่ใหญ่”

        เจียงลั่วไป๋ออกอาการดีใจลิงโลดที่พี่ให้ความเชื่อถือ เจียงลั่วอวี้เห็นดังนั้นก็ยิ้มออก เขามองไปที่ชายชราในชุดสีเทาที่ดูท่าทางเป็นห่วงและเอ่ยขึ้นว่า “ท่านอาชางหลิว ไม่เจอกันเดือนเดียวท่านดูซูบไปเยอะเลย”

        เจียงชางหลิวส่ายหัวหนวดเคราสีขาวพลิ้วไหวตามลมตามองลงต่ำ “ขอบคุณซื่อจื่อที่เป็นห่วง หลายปีมานี้ติดตามรับใช้ท่านอ๋องไม่เคยมีปัญหาอะไร ตอนนี้ได้มารับใช้ท่านต่อ ข้าน้อยยินดียิ่งนัก”

        เจียงลั่วอวี้ยิ้ม มือขาวเนียนลูบเบาๆ ไปบนพัดด้ามงาช้าง “ท่านอาชางหลิวอายุมากแล้ว ทุกครั้งที่เห็นท่านเทียวไปเทียวมาลั่วอวี้สงสารท่านจริงๆ”

        คำพูดของเขาทำให้พ่อบ้านตกใจจนพูดไม่ออก ได้แต่มองตาเจียงลั่วอวี้ดูเหมือนกับหวาดกลัวอะไรบางอย่าง “ซื่อจื่อหมายถึง…”

        เจียงลั่วอวี้เห็นพ่อบ้านมีท่าทีประหลาดเมื่อได้ยินคำพูดตน เขาหัวเราะและเคาะพัดไปที่ไหล่พ่อบ้าน

        “ท่านอาชางหลิงไม่ต้องตื่นเต้นไป ลั่วอวี้ไม่มีเจตนาอื่น ท่านจงรักภักดี โดยเฉพาะปีก่อนที่มารับหน้าที่ที่หานเจียงเก๋อก็เป็นท่านที่ช่วยชี้แนะ ลั่วอวี้ขอขอบคุณท่านจากใจจริง”

        “ซื่อจื่อกล่าวเช่นนี้ข้าน้อยมิกล้า” พ่อบ้านได้ยินเจียงลั่วอวี้พูดเช่นนี้ก็ยิ้มออกและรู้ว่าตนคิดมากไปเอง เขาเดินตามนายน้อยออกจากประตูสวนมรกตและพูดเสียงเบา

        “ข้าน้อยได้ข่าวหลังจากเข้ามาที่เมืองหลวง ครั้งก่อนซื่อจื่อสั่งให้สืบข่าวเห็นว่าท่านรับทราบแล้ว? “

        เจียงลั่วอวี้ฟังแล้วก็หยุดฝีเท้า ผมปรกหน้าจนไม่เห็นสีหน้า “ไม่เลว…แต่ว่าข่าวนั่น…”

        พูดจบก็ถอนหายใจไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี รอยยิ้มก็เปลี่ยนไป “เดิมทีคิดว่าจะสืบเรื่องในวัง ไม่คิดว่าจะเกี่ยวพันมาถึงจวนอ๋อง ใครจะไปนึก…”

        พ่อบ้านชะงักและหยุดเดินเช่นกัน “ซื่อจื่อกล่าวเช่นนี้หมายความว่ากระไร?”

        เจียงลั่วอวี้เค้นหัวเราะ ยกพัดขึ้นปิดปาก สายตาดูน่ากลัวพูดเสียงทุ้มต่ำ “เรื่องนี้เกี่ยวพันใหญ่โต ท่านอาชางหลิวคงไม่อยากรู้”

 


ติดตามอัพเดทก่อนใคร ด้วยการกดไลค์แฟนเพจเรื่อง “เกิดใหม่ในร่างเก่า-เจียงลั่วอวี้” : http://bit.ly/2ByRjpi

อ่านฟรีได้ที่นี่ หรือ
อ่านล่วงหน้า เร็วกว่าใครหลายร้อยตอนได้ที่เว็บไซต์ กวีบุ๊คhttps://www.kawebook.com/story/view/650

120/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ยอยู่ที่ 80-90 บาท/เล่มค่ะ ) เมื่อเทียบกับนิยายแปลเป็นเล่ม 30 ตอนเท่ากับ 1 เล่ม