0 Views

        สาวใช้คนสนิทฟังคำนายหญิงก็ใจเต้นไม่เป็นระส่ำ พูดอะไรไม่ออกได้แต่ฟังนายหญิงกัดฟันพูด “พวกมันกำลังแสดงละครให้เราดู สิ่งที่เราเห็นไม่ใช่เรื่องจริง…มันไม่มีทางเป็นไปได้ เจ้าเจียงลั่วอวี้นี่มันน่ารังเกียจจริงๆ! “

        บรรดาสาวใช้ในสวนเจินเวยเห็นนายหญิงกริ้วโกรธแม้แต่หายใจก็ยังไม่กล้าหายใจแรง ในขณะที่บรรยากาศฝั่งสวนมรกตกลับตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง

        ชายชราในชุดสีเทาขณะนี้มายืนอยู่ที่หน้าสวนมรกตแล้ว ที่ยืนอยู่ไม่ไกลกันนั้นก็คือเจียงลั่วอวี้ในชุดสีฟ้า ทั้งคู่มองไปที่ระเบียงทางเดินด้วยอาการร้อนใจ จนกระทั่งเห็นชายหนุ่มในชุดสีครามเดินมาด้วยรอยยิ้ม ทั้งคู่สบตากันและความกังวลก็สิ้นไป

        เจียงลั่วอวี้เดินออกจากระเบียงทางเดินรวบพัดในมือยกมือขึ้นห้ามชายชราชุดเทาที่กำลังจะก้มลงแสดงความเคารพตน ชายชราผู้นี้คือพ่อบ้านที่ส่งตนและน้องๆ มาที่จวนจวิ้นหวังก่อนที่ตนเองจะกลับไปจัดการเรื่องทรัพย์สินที่จวนเซียวเหยาหวัง เขาผู้นี้คือหัวหน้าพ่อบ้านผู้มีนามว่าเชียงชางหลิว

        “ท่านอาชางหลิว ท่านมาถึงเสียที”

        ชายชราเห็นท่าทางที่เจียงลั่งอวี้ห้ามตนคุกเข่าแสดงความเคารพ แต่เขาก็ยังโน้มตัวลงต่ำทำการคารวะ “ข้าน้อยคารวะซื่อจื่อ”

        “ท่านอาชางหลิวไม่ต้องเกรงใจ ก่อนจะออกจากจวนข้าก็บอกแล้วว่าไม่ต้องมีพิธีรีตองทุกครั้งที่เจอกันหรอก” เจียงลั่วอวี้แม้จะว่องไวแต่ก็ไวไม่เท่าชายชรา จึงต้องยอมให้เขาคารวะแล้วยืนขึ้น เจียงลั่วอวี้ถอนหายใจและยิ้ม “บัญชียังอยู่กับท่านใช่ไหม? “

        เจียงชาวหลิวพยักหน้า หยิบสมุดสีน้ำเงินออกมาจากแขนเสื้อ “เรียนซื่อจื่อ อยู่นี่ขอรับ”

        เจียงลั่งอวี้จ้องมองไปที่สมุดบัญชีมิได้ยื่นมือออกไปรับ แต่มองผ่านไปที่เจียงลั่วไป๋ที่ยืนสงบอยู่หลังพ่อบ้าน เขาเรียกขึ้นมา “ลั่วไป๋”

        เจียงลั่วไป๋ที่รอให้ทั้งสองคนคุยกันไม่คิดว่าทั้งคู่คุยกันไม่กี่คำเจียงลั่วอวี้ก็ขานเรียกตน เขาสะดุ้งและกำลังจะเอ่ยปากถามแต่ไม่ทันจะพูดก็เห็นเจียงลั่วอวี้ยิ้มให้และมองต่อไปที่สมุดบัญชีเล่มหนานั้น

        แววตาเช่นนี้กำลังบอกว่า เขาจะให้ตนดูแลสมุดบัญชี

        เจียงลั่วไป๋ถูกเรียกไปจากที่พักตั้งแต่เมื่อคืนและพี่ชายของเขาก็ไล่สาวใช้ออกไปจนหมด พี่ชายบอกความลับกับเขา เขาไม่คิดว่าพี่ชายจะโกหกเพียงแต่คิดว่าอย่างน้อยพี่ชายน่าจะเอาบัญชีกลับไปดูด้วยตนเองเสียก่อนแล้วค่อยส่งต่อให้เขา ไม่คิดว่าจะให้เขารับจากพ่อบ้านโดยตรง

        ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าไว้ใจกันขนาดไหน

        เจียงลั่วไป๋มองเจียงลั่วอวี้ที่พยักหน้าเป็นสัญญาณให้เขาไปรับสมุดบัญชี เขาก็ตื่นเต้นจนพูดติดๆ ขัดๆ “พี่ใหญ่…ท่านจะให้สมุดบัญชีนี่…”

 


ติดตามอัพเดทก่อนใคร ด้วยการกดไลค์แฟนเพจเรื่อง “เกิดใหม่ในร่างเก่า-เจียงลั่วอวี้” : http://bit.ly/2ByRjpi

อ่านฟรีได้ที่นี่ หรือ
อ่านล่วงหน้า เร็วกว่าใครหลายร้อยตอนได้ที่เว็บไซต์ กวีบุ๊คhttps://www.kawebook.com/story/view/650

120/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ยอยู่ที่ 80-90 บาท/เล่มค่ะ ) เมื่อเทียบกับนิยายแปลเป็นเล่ม 30 ตอนเท่ากับ 1 เล่ม