0 Views

        “ลืมก็ไม่เป็นไร ไม่มีอะไรน่าอายเสียหน่อย ในเมื่อยังไม่ได้กินก็มากินด้วยเลยสิ ซุ่ยเยวี่ยไปเอาชามกับตะเกียบมา” เจียงลั่วอวี้มองน้องชายที่นั่งข้างตนก้มหน้ากินโจ๊ก เขาดูเหมือนอยู่ไม่สุขจึงพูดกับเขาว่า

        “ชิงหงยังไม่กลับมา เราคงต้องรอสักพัก ลั่วไป๋เจ้าต้องนิ่งไว้นะ”

        เจียงลั่วไป๋รับคำพี่ชาย เขารู้ว่าตอนนี้ตนเองถูกมองออกว่ากำลังลุกลี้ลุกลน “ขอรับพี่ใหญ่”

        เจียงลั่วอวี้เห็นน้องชายตบปากรับคำเขาก็หันไปคีบกับข้าวใส่ในชามให้อีกคนที่นั่งข้างๆ “อย่าเอาแต่กินข้าวเปล่าๆ สิ”

        ไป๋หมิ่นอวี้ไม่ทันเงยหน้าขึ้นแต่ส่งเสียงตอบรับแล้วก็ยื่นตะเกียบไปคีบแตงกวาดองวางลงเบาๆ ในจานแบ่งของเจียงลั่วอวี้ แล้วจึงก้มหน้ากินหน่อไม้ที่เจียงลั่วอวี้เพิ่งคีบส่งให้

        เจียงลั่วไป๋ที่นั่งข้างๆ เห็นสองคนนี้คีบอาหารให้กันไปมา ดูไป๋หมิ่นอวี้ก็ท่าทางแปลกไป แต่ด้วยความที่พี่ชายนั่งอยู่เขาจึงไม่กล้าพูดอะไร ได้แต่นั่งกินข้าวต่อไป

        หลังจากมื้อเช้าผ่านไปไม่นานสองพี่น้องก็นั่งจิบชาพูดคุยกันบนตั่ง ส่วนไป๋หมิ่นอวี้นั่งก้มหน้าอ่านหนังสืออยู่ที่ตั่งอีกตัวข้างกัน

        เวลาผ่านไปไม่ถึงธูปหนึ่งดอก ซุ่ยเยวี่ยก็รายงานมาจากด้านนอก

        “ซื่อจื่อเจ้าคะ ชิงหงมาแล้ว”

        เจียงลั่วอวี้เลิกคิ้วและทำหน้าประหลาดใจ ก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติและพยักหน้าให้กับเจียงลั่วไป๋ “ให้นางเข้ามา”

        ซุ่ยเยวี่ยที่อยู่ด้านนอกรับคำสั่ง นางเดินไปที่สวนและมองเห็นชิงหงที่เพิ่งเดินเข้ามา

        สักครู่เดียว หญิงสาวในชุดสีแดงก็เข้ามาด้วยท่าทีหวาดกลัว นางเดินอ้อมฉากบังลมและเดินผ่านไป๋หมิ่นอวี้ไปหยุดยืนอยู่ข้างเจียงลั่วอวี้ที่เพิ่งวางถ้วยชาลง “ชิงหง คารวะซื่อจื่อ”

        พูดจบนางก็สังเกตเห็นว่าด้านข้างมีเจียงลั่งไป๋นั่งอยู่ด้วย นางตกใจและตื่นเต้นจนรู้สึกได้ถึงลางไม่ดี นางค่อยๆ ย่อตัวและพูดเสียงเบา “ชิงหง…คารวะคุณชาย”

        พูดจบเจียงลั่วอวี้ก็ยิ้มให้เจียงลั่วไป๋และดันถ้วยชาส่งให้ “ลั่วไป๋ลองชิมชานี่ดู ชาอวิ๋นอู้นี่อาสะใภ้ให้มาเมื่อสองวันก่อน”

        เจียงลั่วไป๋ที่เดิมมีอาการตื่นเต้นพอได้ยินพี่ชายพูดด้วยก็หายตกประหม่า ยกมือขึ้นหยิบถ้วยชาขึ้นมาเป่า ควันสีขาวที่ลอยขึ้นจากถ้วยและพูดว่า “ชานี้กลิ่นหอมดีจริงๆ “

        เจียงลั่วไป๋วางถ้วยชาลงและมองไปที่ชิงหง ทำเป็นไม่ตั้งใจพูดขึ้นว่า “จริงสิพี่ใหญ่เห็นชิงหงแล้วก็นึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้”

        “อ๋อ? ” เจียงลั่วอวี้รีบถามต่อ “เรื่องอะไร? “

        เจียงลั่วไป๋สังเกตเห็นชิงหงดูลนลานและกัดฟันด้วยใบหน้าสงสัย เขาพูดต่อ “เมื่อวานพี่ใหญ่ให้ชิงหงมาเอาสมุดบัญชีไป บอกว่าจะเอามาตรวจดูไม่ทราบว่า…มีปัญหาอะไรไหมขอรับ? “

        “บัญชี? ” เจียงลั่วอวี้แสร้งทำอาการตกใจรับบทสนทนาที่น้องส่งมาให้ เขาหันไปมองสาวใช้และรอยยิ้มหายไป “ข้าเคยให้ชิงหงไปเอาบัญชีมาจากเจ้าตั้งแต่เมื่อไรกัน? “

        “พี่ใหญ่ไม่รู้เรื่องเลยรึ? ” เจียงลั่วไป๋เริ่มพูดคล่องขึ้นและแสร้งทำสีหน้าสงสัยมากขึ้นด้วยเช่นกัน เขาหันไปมองสาวใช้ “ชิงหง ไหนเจ้าว่าพี่ใหญ่ให้เจ้ามาเอาสมุดบัญชีไปจากข้าไงล่ะ? พี่ใหญ่ เมื่อวานชิงหงมาเอาบัญชีไปจากข้าจริงๆ นะ”

        เจียงลั่งอวี้เม้มปากมองดูนายบ่าวพูดคุยกัน สาวใช้เริ่มตัวสั่น “ชิงหงนี่มันเรื่องอะไร? “

        การแสดงของสองพี่น้องที่ผลัดกันรับส่งบททำให้นึกถึงเรื่องที่ตนไปขอรับสมุดบัญชี และเจียงลั่วไป๋ก็ส่งให้อย่างไม่มีอิดออด ต่อให้เป็นคนโง่มาถึงตอนนี้ก็ต้องรู้แล้วว่าเป็นหลุมพรางที่รอให้เหยื่อตกลงไป

        อันที่จริงบัญชีนี้ก็ไม่ใช่นางที่เป็นคนจะเอาไป ถ้ารีบสารภาพว่าเป็นเพราะพระชายาก่อนที่จะถูกซื่อจื่อสอบสวน…

        ไม่ได้เด็ดขาดนอกจากอาของตนที่รับใช้อยู่ข้างกายพระชายาแล้ว แม้แต่ตนเองหากรับสารภาพว่าเป็นฝีมือพระชายาตัวเองต้องจุดจบไม่ดีแน่ สู้รับไว้เองดีกว่าอย่างไรเสียตนเองก็เป็นคนของพระชายาที่ส่งมา อย่างมากก็ถูกโบย คงไม่โดนโทษหนักหรอก

        โบยเสร็จก็หาทางส่งข่าวไปบอกพระชายาว่าทั้งหมดเป็นแผนการของซื่อจื่อ ไม่แน่ว่าต่อไปก็อาจจะได้เป็นคนโปรดของพระชายาเสียด้วยซ้ำ

        คิดได้ดังนี้ชิงหงก็คุกเข่าลงเตรียมจะสารภาพความผิดไว้เอง แสร้งทำท่าทางน่าสงสาร “ซื่อจื่อเจ้าคะ คุณชายเจ้าขา ชิงหง ชิงหง…”

        เจียงลั่วไป๋รู้ว่านางกำลังเล่นละครจึงรีบตัดบท หันไปมองเจียงลั่วอวี้ “พี่ใหญ่ ต้องเป็นแผนของนางแน่ๆ ที่มาหลอกเอาบัญชีไป”

        “น้องรองพูดมีเหตุผล” เจียงลั่วอวี้มองไปที่ถ้วยชาอวิ๋นอู้ในมือ รอยยิ้มหายไปสายตาดูน่ากลัวขึ้น “ซุ่ยเยวี่ยพาอวิ๋นไฉ่ไปค้นห้องชิงหงหาดูว่ามีสมุดบัญชีปกน้ำเงินที่เจ้าเห็นเมื่อวันก่อนหรือไม่”

        ซุ่ยเยวี่ยรับคำสั่งนายน้อย “เจ้าค่ะซื่อจื่อ”

 


ติดตามอัพเดทก่อนใคร ด้วยการกดไลค์แฟนเพจเรื่อง “เกิดใหม่ในร่างเก่า-เจียงลั่วอวี้” : http://bit.ly/2ByRjpi

อ่านฟรีได้ที่นี่ หรือ
อ่านล่วงหน้า เร็วกว่าใครหลายร้อยตอนได้ที่เว็บไซต์ กวีบุ๊คhttps://www.kawebook.com/story/view/650

120/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ยอยู่ที่ 80-90 บาท/เล่มค่ะ ) เมื่อเทียบกับนิยายแปลเป็นเล่ม 30 ตอนเท่ากับ 1 เล่ม