0 Views

        เจียงลั่วอวี้ได้ยินคำองค์หญิงลี่หยางก็รู้สึกหนักใจขึ้นมา แต่ยังคงยิ้มรับ “ท่านย่ากล่าวถูกต้องแล้วขอรับ อวี้เอ๋อร์จะจดจำใส่ใจ”

        ในขณะที่ทั้งสามกำลังสนทนากันเจียงลั่วอวี้ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าที่กระชั้นเข้ามา สาวใช้นามว่าอิงเถายืนขึ้นและเลิกม่านพร้อมส่งเสียงรายงาน “องค์หญิงเพคะ คุณหนูใหญ่มาถึงแล้วเพคะ”

        ได้ยินว่าเจียงฮุ่ยมาถึงเจียงลั่วอวี้ก็ยกมุมปากขึ้น ก้มหน้าเล็กน้อยแต่สีหน้ายังคงเหมือนปกติ เพียงแต่แววตาดูไร้ความรู้สึก

        อิงเถาเลิกม่านขึ้นจนหมด เจียงฮุ่ยมาพร้อมเจินจูผู้เป็นสาวใช้ นางเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มและคารวะองค์หญิงที่ไม่มีรอยยิ้มตอบให้นาง “ฮุ่ยเอ๋อร์คารวะท่านย่า ขอให้ท่านย่าทรงเกษมสำราญ”

        เจียงลั่วอวี่ได้ยินน้ำเสียงออดอ้อนของนางก็สังเกตไปที่แขนเสื้อ แต่ดูเหมือนจะปิดบังมือที่พันแผลเอาไว้ ทั้งสองไม่ได้นั่นทำให้เขานึกอะไรออก ทันใดนั้นเขาก็เห็นซุ่ยเยวี่ยเดินเข้ามาเขาจึงหันไปมองนาง

        ซุ่ยเยวี่ยมาถึงก็เดินมาหาเจียงลั่วอวี้ นางแอบกระซิบ “ซื่อจื่อเจ้าคะ ข้าน้อยกับจุยอวิ๋นมาอยู่ที่นี่กันหมดแล้ว จุยอวิ๋นให้เรียนท่านว่าไป๋ซวงจื่อแค่สะกดรอยตามคุณหนูใหญ่ ตอนนี้เขารออยู่ด้านนอกไม่มีปัญหาอะไรเจ้าค่ะ”

        เจียงลั่วอวี้พยักหน้า เขากำพัดในแขนเสื้อไว้แน่น และลูบคลำมันสักพักก็มองไปที่เจียงฮุ่ยที่กำลังทำความเคารพองค์หญิงซึ่งยังไม่สั่งให้นางลุกขึ้น นางจึงอยู่ในท่าย่อตัวยองๆ เขาอดไม่ได้ที่จะสมเพศนาง

        มีเรื่องถึงมาโอดครวญ มีประโยชน์ถึงมาเข้าหา หมดเรื่องก็ถีบหัวส่ง คิดว่าตาบอดงั้นรึ?

        เจียงลั่วอวี้มองดูเจียงฮุ่ยที่ย่อตัวอยู่ราวจิบชาครึ่งถ้วย องค์หญิงจึงเหลือบตามองไอพลางพูดว่า “ลุกขึ้นเถอะ วันนี้มาแต่เช้าได้นะ…มือเจ้าไปโดนอะไรมา?”

        กว่าจะได้ยืนก็ทำเอารอยยิ้มที่พกมาแต่แรกเริ่มเหือดแห้งลง มือที่แสร้งพันมาเพื่อให้สังเกตเห็นง่ายทำให้นางมั่นใจ แต่ก็ทำเป็นรู้สึกอายออกมาแทน นางเงยหน้ามองท่านย่าที่ยังคงดูงัวเงียและก้มหน้าลง

        “เป็นเพราะ…เพราะฮุ่ยเอ๋อร์ซุ่มซ่ามเองเพคะ เช้านี้อยากจะตุ๋นน้ำแกงให้ท่านย่า แต่ไม่ทันระวังเลยถูกน้ำร้อนลวก แต่ก็แค่รอยแดงไม่เป็นอะไรมากเพคะ”

        ตุ๋นน้ำแกง?

        ถูกลวก?

        เจียงลั่วอวี้มองไปที่มือทั้งสองของนางก็อดไม่ได้ที่จะแอบขำ พลางส่งสายตาดูถูกและรังเกียจชั่วขณะก่อนจะกลับเป็นปกติ

        เป็นอย่างที่คิด ว่านางกำลังทำตัวให้ดูน่าสงสาร เรื่องมีพิรุธเช่นนี้ยังทำออกมาได้ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องตุ๋นน้ำแกงแล้วถูกลวกอะไรหรอก เพราะการถูกลวกขนาดนั้นแล้วพันผ้าเสียมิดชิดไม่กลัวว่าจะเป็นหนองหรือ?

        เจียงฮุ่ยเอ๋ย เจ้านี่ไม่ระวังหรือไม่ฉลาดกันแน่?

 


ติดตามอัพเดทก่อนใคร ด้วยการกดไลค์แฟนเพจเรื่อง “เกิดใหม่ในร่างเก่า-เจียงลั่วอวี้” : http://bit.ly/2ByRjpi

อ่านฟรีได้ที่นี่ หรือ
อ่านล่วงหน้า เร็วกว่าใครหลายร้อยตอนได้ที่เว็บไซต์ กวีบุ๊คhttps://www.kawebook.com/story/view/650

120/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ยอยู่ที่ 80-90 บาท/เล่มค่ะ ) เมื่อเทียบกับนิยายแปลเป็นเล่ม 30 ตอนเท่ากับ 1 เล่ม