0 Views

        สาวใช้คนสนิทเห็นว่านายหญิงระงับอารมณ์ได้บ้างแล้วก็รีบถือโอกาสพูดต่อ “พระชายาเพคะ ตอนนี้คุณหนูใหญ่เกิดเรื่อง ข้าน้อยคิดว่าเรื่องของคุณหนูใหญ่สำคัญกว่า หากไม่รีบเกรงว่าจะเป็นอะไรไป เรื่องทางนี้เราควรปล่อยไปก่อน และไปดูคุณหนูใหญ่กันเถอะนะเพคะ”

        “ก็ได้” เจินซื่อรู้ว่าเรื่องวันนี้ตนเองมาช้าไปหนึ่งก้าว เจียงลั่วอวี้ช่างว่องไวและเก่งกาจ นางไม่มีทางจะเอาชนะได้ในครั้งนี้ ส่วนอีกใจก็เป็นห่วงลูกสาวสุดที่รักจึงพูดกับเขาว่า

        “อี้เอ๋อร์ น้องหญิงเจ้าเกิดเรื่องอาคงต้องไปดูก่อน เรื่องทางนี้เจ้ารู้ว่าเกิดอะไรขึ้นก็ยกให้เจ้าเป็นคนจัดการแล้วกัน”

        พูดจบก็มองไปยังสาวใช้ที่ถือผ้าผ่อนที่มีแต่สีอ่อนไม่สดใส ในมือนางอดกลั้นไม่แสดงอารมณ์โกรธให้เจียงลั่วอวี้เห็น มิเช่นนั้นผ้าพวกนี้คงลงไปกองกับพื้นนานแล้ว “ทิ้งผ้าไว้ที่นี่ พวกเรากลับ!”

        เจียงลั่วอวี้เห็นนางเดินจากไปด้วยความโมโหก็ประสานมือโค้งตัว “น้อมส่งอาสะใภ้”

        ซุ่ยเยวี่ยที่ยืนดูเจ้านายทั้งสองสนทนากันแต่ต้นจนจบก็ย่อตัวลงเช่นกัน “น้อมส่งพระชายา”

        เจียงลั่วอวี้มองเจินซื่อเดินจากไปก็ปราดตากลับมามองลวี่อี้ด้วยความเกลียดชัง เขากล่าวกับจุยอวิ๋นด้วยเสียงเย็นชาว่า “เจ้าเอานางไปจัดการให้สิ้นซาก อย่าใจอ่อนเยี่ยงสตรี”

        “น้อมรับคำสั่งขอรับ”

        ซุ่ยเยวี่ยได้ยินก็รู้สึกสงสารลวี่อี้ที่กำลังสลบอยู่บนพื้น นางกำลังจะเอ่ยปากพูด แต่เมื่อเห็นแววตาของเจ้านายที่เยือกเย็นประดุจน้ำแข็งก็ทำเอานางสั่นสะท้านไม่กล้าพูดอะไรทั้งสิ้น

        จัดการเรื่องลวี่อี้และเจินซื่อเสร็จแล้ว เจียงลั่วอวี้ก็เดินกลับไปที่ประตูซึ่งยังคงถูกปิดสนิท เขาดูเหมือนจะหมดความอดทนหรือไม่ก็เป็นห่วงจับใจ จึงทำหน้านิ่วคิ้วขมวดตะโกนออกคำสั่ง “เด็กๆ พังประตูเข้าไป!”

        สิ้นเสียงคำสั่งก็ปรากฏเงาดำสองร่างมาโน้มตัวคารวะอยู่ด้านข้าง ทั้งสองออกแรงพังประตูจนเปิดออกได้และหลีกทางให้เจียงลั่วอวี้ก้าวเข้าไปภายในห้อง

        มืดมิดไปทั้งห้อง

        เจียงลั่วอวี้เดินข้ามธรณีประตูเข้าไปก็ได้ยินเสียงประหลาดขึ้น เขาเดินตามเสียงนั้นไปจนไปหยุดอยู่ที่ปลายเตียง เสียงนั้นสั่นเทาและฟังไม่ค่อยปกติ

        “ยังไม่พอ…ยังไม่พอกันอีกหรือ…”

        “เสียงนี้!”

        “หมิ่นอวี้ หมิ่นอวี้ใช่ไหม? นี่ข้าเองเจียงลั่วอวี้ ไม่มีอะไรแล้วนะอย่าแอบอยู่เลยออกมาเถอะ” ในห้องมืดอยู่แล้วยังมีม่านที่เตียงคลุมอยู่ทำให้ยิ่งมืดเข้าไปอีก เขากำลังจะชะโงกหน้าไปดู พลันได้กลิ่นคาวเลือดสีหน้าเขาก็เปลี่ยนไปทันที

        นี่ไป๋หมิ่นอวี้กระอักเลือด? หรือว่าเป็นเพราะบาดเจ็บอยู่แล้วตั้งแต่ก่อนเขามา?

 


ติดตามอัพเดทก่อนใคร ด้วยการกดไลค์แฟนเพจเรื่อง “เกิดใหม่ในร่างเก่า-เจียงลั่วอวี้” : http://bit.ly/2ByRjpi

อ่านฟรีได้ที่นี่ หรือ
อ่านล่วงหน้า เร็วกว่าใครหลายร้อยตอนได้ที่เว็บไซต์ กวีบุ๊คhttps://www.kawebook.com/story/view/650

120/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ยอยู่ที่ 80-90 บาท/เล่มค่ะ ) เมื่อเทียบกับนิยายแปลเป็นเล่ม 30 ตอนเท่ากับ 1 เล่ม