0 Views

        องค์ชายหนาน

        เจียงลั่วอวี้พยายามหายใจให้ลึก บอกกับตัวเองว่าห้ามแสดงอาการออกมา แต่นัยน์ตาลึกๆ แล้วก็ยังคงซ่อนไว้ด้วยความเคียดแค้น รอยยิ้มกลายเป็นความบูดเบี้ยว ไฟแค้นในตาแทบจะลุกไหม้พาตัวเขาให้มอดไหม้ไปเสียตรงนั้น

        เลือดในกายสูบฉีดไหลเวียนราวกับพิษงู ความเจ็บปวดรวดร้าวดังคลื่นโถมกระหน่ำ ในหูเหมือนจะได้ยินเสียงขู่ของงูพิษที่พร้อมออกมาโจมตี เขากำหมัดแน่นอยู่ในชายแขนเสื้อ อยากที่จะพุ่งไปเอากริชที่ซ่อนในรองเท้าแทงให้ร่างพรุน แต่ก็ต้องสะกดกลั้นไว้

        ความรู้สึกนี้รุนแรงเสียยิ่งกว่าตอนกลับมาพบเจียงฮุ่ยหลายเท่าตัว

        ตอนนี้ความรู้สึกสงบเย็นที่หน้าอกก็สัมผัสไม่ได้อีกต่อไป

        ใช่สิ คนที่เขาแค้นที่สุดมายืนตรงหน้าแล้ว จะไม่ตื่นเต้นได้อย่างไร

        “แข่งวาดภาพ? ” เย่ซวี่มองไม่เห็นพวกที่กำลังแข่งกันอยู่ แต่แค่ได้ยินก็ตาลุกวาว “เสด็จพี่ ฟังดูน่าสนุก ข้าจะไปแข่งด้วย!”

        เย่รุ่ยเห็นท่าทางว่าจะต้องปวดหัว ถึงกับเอามือกุมขมับ เขารีบฉุดมือเย่ซวี่เข้ามากระซิบข้างหู “เจ้าคิดจะเล่นสนุกอะไร? ที่นี่เป็นจวนจวิ้นหวัง หากเจ้าทำอะไรไม่ดีเท่ากับเป็นการฉีกหน้าจวิ้นหวัง รวมถึงหน้าซื่อจื่อที่เจ้าเพิ่งรู้จักด้วย”

        เย่รุ่ยพูดจบ เย่ซวี่ก็หันไปมองคนที่ยืนอยู่ไม่ไกลด้วยอาการสงบ ดูสง่างามสมเป็นเจ้าเป็นนาย ดูไม่ออกว่าเพิ่งจะมีอารมณ์เกรี้ยวกราดในใจไป เขาดึงแขนเสื้อเย่รุ่ยและบ่นพึมพำว่า

        “ฮึ…มากับเสด็จพี่ทีไรข้าก็หมดสนุกทุกทีไปสินะ”

        เย่รุ่ยมองไปที่น้องชายก็พูดอะไรไม่ออก

        เย่ซวี่เมื่อถูกต่อว่าก็ไม่พอใจ พาลคิดไปว่าที่ตัวเองอดเล่นสนุกก็เพราะสองคนนั้น เขาปราดมองไปที่เจียงลั่วอวี้และเจียงเอี๋ยน เจียงรุ่ยเห็นท่าไม่ดีกำลังจะพูดปลอบก็เห็นสายตาที่ดูน่ากลัวของเย่ซวี่มองไปที่เจียงลั่วอวี้

        “ในเมื่อเสด็จพี่กล่าวเช่นนี้ ซวี่เอ๋อร์ก็จะไม่สร้างปัญหา แต่ที่เสด็จพี่กล่าวว่าถ้าข้าร่วมการแข่งขันเป็นการฉีกหน้าเจียงซื่อจื่อ ซวี่เอ๋อร์ไม่ยอมนะ! เมื่อกี้ตอนที่เขามากับข้าก็รู้ก่อนแล้วว่ามีการแข่งขัน แล้วก็อยากจะมาเข้าร่วมด้วย ถ้าข้าให้เขาไปแข่งแทน พวกท่านจะมาหาว่าข้าสร้างปัญหานะไม่ได้นะ”

        “หือ?” เย่รุ่ยจากที่กำลังจะพูดปลอบกลับได้ยินคำตอบเช่นนี้ก็รู้สึกประหลาดใจ เขามองไปที่เจียงลั่วอวี้ที่ถูกพูดถึงก็ยิ้มให้และถามว่า “เจียงซื่อจื่อจะร่วมแข่งวาดภาพด้วยหรือ? “

        แข่งวาดภาพ?

        แข่งกับหนานจิ้งหลง?

        เจียวลั่วอวี้ยิ้มอ่อนๆ ไม่ได้ตบปากรับคำทันที มีเพียงดวงตาที่ซ่อนไว้ซึ่งหยาดน้ำตาและแรงอาฆาต

        ให้เขาไปแข่งวาดภาพกับหนานจิ้งหลง ไม่เท่ากับทำให้มือเขาเปื้อนเสียเปล่าๆ หรือ?

 


ติดตามอัพเดทก่อนใคร ด้วยการกดไลค์แฟนเพจเรื่อง “เกิดใหม่ในร่างเก่า-เจียงลั่วอวี้” : http://bit.ly/2ByRjpi

อ่านฟรีได้ที่นี่ หรือ
อ่านล่วงหน้า เร็วกว่าใครหลายร้อยตอนได้ที่เว็บไซต์ กวีบุ๊คhttps://www.kawebook.com/story/view/650

120/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ยอยู่ที่ 80-90 บาท/เล่มค่ะ ) เมื่อเทียบกับนิยายแปลเป็นเล่ม 30 ตอนเท่ากับ 1 เล่ม