0 Views

        เจียงเอี๋ยนรู้ว่าองค์ชายผู้นี้เอาใจยากและดื้อรั้น แต่ไม่ใช่คนเจ้าคิดเจ้าแค้น ยามที่อยู่ในวัง ด้วยความที่มีสองเพศและแต่งตัวออกไปทางผู้หญิง ทำให้ไม่ค่อยได้ใกล้ชิดกับฮ่องเต้ จึงไม่ค่อยเป็นที่โปรดปราน เจียงเอี๋ยนเห็นพี่ชายเป็นเช่นนั้น ตนเองก็ได้แต่ก้มหน้าตาม

        เขาไม่พูด เจียงเอี๋ยนก็ไม่พูด ไหนจะเย่ซวี่ที่กำลังเอาแต่ใจ เลยทำให้บรรยากาศช่างอึมครึม

        ผ่านไปสักครู่หนึ่งก็ดูเหมือนเย่ซวี่จะอารมณ์ดีขึ้นและกลับมายิ้มได้อีกครั้ง เขาคว้าข้อมือของเจียงลั่วอวี้ไว้ และเรียกให้เงยหน้าขึ้นมองระเบียงที่คดเคี้ยวไปจนถึงศาลาพักร้อน ก่อนจะส่งเสียงเบาราวกับค้นพบความลับอะไรบางอย่าง

        “เจียงซวงจื่อ เมื่อครู่ข้าเห็นองค์ชายสามพี่ของข้าเดินไปทางนั้น เห็นว่าพวกคุณชายทั้งหลายกำลังเล่นสนุกกันอยู่ มีแข่งยิงธนูเสร็จแล้วก็แข่งเขียนอักษร พวกเจ้าก็รีบไปดูกันเถอะ”

        เจียงลั่วอวี้เคยเจอเหตุการณ์นี้มาในชาติก่อนแล้ว แต่ก็ต้องทำเป็นไม่รู้เรื่อง เริ่มจากทำท่าทางลังเลก่อน แล้วก็ค่อยยิ้มและตอบกลับ “พะย่ะค่ะฝ่าบาท”

        ชาติก่อนเขาใช้เวลาส่วนมากอยู่ในจวนเซียวเหยาหวังและถูกประคบประหงมอย่างดีจากทุกคนในจวน เมื่อมาอยู่ในจวนจวิ้นหวังต้องมาเจอแต่พวกผู้ดีตีนแดงมากมายเขาก็ไม่ได้ทำตัวเย่อหยิ่ง แต่กลับชอบที่จะอยู่ให้ห่าง เพราะแทบไม่มีใครที่จะจริงใจต่อกันเลย ดังนั้นไม่ต้องคิดเลยว่าจะมีใครมาช่วยยามตกทุกข์ได้ยาก

        ชาตินี้เมื่อได้กลับมาอีกครั้งเขาก็ไม่อยากจะซ้ำรอยอดีต ที่สำคัญคนที่เขาต้องการแก้แค้นคือหนานจิ้งหลง ไม่จำเป็นจะต้องลากคนในชาติก่อนที่ไม่ได้ทำอะไรตนมาเกี่ยวข้องด้วย คนเหล่านั้นจึงไม่จำเป็นที่จะต้องมาคบค้าสมาคมผูกมิตรอันใดเลย

        เขาคิดถึงชาติก่อนเมื่อครั้งที่องค์ชายแปดเปิดเผยเพศที่แท้จริง ช่างเป็นวิธีที่เยี่ยมยอด เขายิ้มและผายมือเชิญให้เย่ซวี่เดินนำหน้า ส่วนตนเองยืนอยู่ด้านหลังอย่างสงบเงียบ

        เจียงเอี๋ยนเดิมเห็นท่าทีของเย่ซวี่ก็คิดจะถวายคำนับและรีบวิ่งนำไป แต่เมื่อเห็นท่าทางพี่ชายที่นอบน้อมก็ต้องรอให้เย่ซวี่เดินนำไปก่อน เจียงเอี๋ยนดูร้อนรน

        “ท่านพี่ ท่าน…”

        เจียงลั่วอวี้เห็นอาการดังนั้นก็รู้ว่าน้องชายคนนี้อยากที่จะไปเล่นกับพวกนั้นเต็มที ก็ไม่รู้ว่าควรจะหัวเราะหรือถอนหายใจดี เพราะคนพวกนี้ไม่รู้เลยว่า ในอีกไม่ถึงห้าชั่วยามจะมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ รอยยิ้มเขาแฝงความสงสารไว้ “น้องพี่ ถ้าเจ้ารีบก็ไปก่อนได้เลย”

        เย่ซวี่เดิมคิดว่าเมื่อตนบอกไปดังนั้น สองคนนี้จะต้องรีบพุ่งตัวไปที่ดังกล่าวทันที ไม่คิดว่าเจียงลั่วอวี้จะแสดงอาการตรงข้าม เขากลับให้ลูกชายจากเอกภรรยาของจวนจวิ้นหวังนำไปคนเดียว ส่วนตัวเองยังคงยืนอยู่ที่เดิม ดูเหมือนว่าเขาจะรอให้ตนเดินนำไปก่อน จึงเกิดความสงสัยและมองไปยังเจียงลั่วอวี้ที่ยังก้มหน้า และโบกมือให้เจียงเอี๋ยนพร้อมเอ่ยปาก

        “ไปเถอะๆ ทิ้งข้าไว้กับพี่เจ้า ใครใช้ให้เราเกิดมาเป็นเหมือนกันล่ะ?”

 


ติดตามอัพเดทก่อนใคร ด้วยการกดไลค์แฟนเพจเรื่อง “เกิดใหม่ในร่างเก่า-เจียงลั่วอวี้” : http://bit.ly/2ByRjpi

อ่านฟรีได้ที่นี่ หรือ
อ่านล่วงหน้า เร็วกว่าใครหลายร้อยตอนได้ที่เว็บไซต์ กวีบุ๊คhttps://www.kawebook.com/story/view/650

120/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ยอยู่ที่ 80-90 บาท/เล่มค่ะ ) เมื่อเทียบกับนิยายแปลเป็นเล่ม 30 ตอนเท่ากับ 1 เล่ม