0 Views

        เนื่องจากถ้วยชาถูกปาลงมากระทบเข้ากับพรมที่อยู่บนพื้น ถ้วยชาจึงไม่แตก แต่น้ำชาร้อนๆ กลับกระเด็นใส่ตัวของลวี่อี้แทน นางไม่กล้าหลบและรีบหยุดร้องไห้ทันที ยังคงเหลือไว้แต่เสียงสะอื้นและมองเจินซื่อด้วยสายตาหวาดกลัว

        เจินซื่อมองดูลวี่อี้ที่ทำตัวไร้ประโยชน์ นางโกรธจนลุกขึ้นยืนตวาด “ขอคนรับใช้ไปสามคน เพิ่งจะพากลับไปไม่นานก็ส่งไปรับใช้เจ้าคนแซ่ไป๋ ช่างไม่รู้ดีรู้ชั่ว!”

        “พระชายาอย่าเพิ่งโมโหเลยนะเพคะ” สาวใช้คนสนิทเห็นนายหญิงเกรี้ยวกราด ในใจก็กลัวว่าชิงหงอาจจะถูกส่งต่อให้คนอื่นอีก คราวนี้ก็จะไม่มีคนคอยจับตาและส่งข่าวให้ ไม่แปลกที่นายหญิงจะโกรธ จึงรีบประคองนายหญิงและหันไปพูดกับลวี่อี้ที่ตัวสั่นอยู่

        “ลวี่อี้ นอกจากเจ้าแล้ว ชิงหงกับหว่านเสียะล่ะ?”

        ลี่อวี้ตกใจแต่ก็ต้องเก็บความกลัวซ่อนไว้ นางมองตาสาวใช้คนสนิทพร้อมตอบว่า “ชิงหงกับหว่านเสียะยังคงได้รับใช้ซื่อจื่อต่อไป มีเพียงข้าน้อยคนเดียวเจ้าค่ะ มีเพียงข้าน้อยที่ถูกส่งต่อให้คนแซ่ไป๋ ท่านต้องช่วยข้าน้อยนะเจ้าคะ!”

        “ช่วยเจ้า! ช่วยเจ้าอย่างไรล่ะ!” เมื่อเจินซื่อได้ยินคำตอบของนาง สีหน้าก็บรรเทาความโกรธลงไปบ้าง แต่ก็ยังน่ากลัวราวสัตว์ร้ายที่ซ่อนเขี้ยวพิษ พร้อมที่จะขย้ำเหยื่อตลอดเวลา

        “หากว่าวันนั้นเจียงลั่วอวี้จัดการเช่นนี้แต่แรก ข้าย่อมช่วยเจ้าได้ตั้งแต่ตอนนั้น แต่เจ้าถูกพากลับไปเป็นคนของเขาแล้ว เขาจะจัดการกับเจ้าอย่างไรใครหน้าไหนก็เข้าไปยุ่งไม่ได้! ขึ้นอยู่กับตัวเจ้าเองนั่นแหละ!”

        พูดจบก็ใช้มือตบลงบนโต๊ะเสียงดังสนั่น ทำเอาข้าวของบนโต๊ะสั่นไหวไปตามแรงมือ น้ำเสียงที่เกรี้ยวกราดยิ่งทำให้ลวี่อี้หวาดกลัวขึ้นไปอีก

        “เจ้าเป็นคนที่ถูกฝึกมาดีที่สุดและสวยที่สุด! แม้แต่ชิงหงยังได้อยู่ที่นั่นต่อ แล้วเจ้ามัวทำอะไรอยู่ถึงได้ถูกส่งตัวไปให้รับใช้เจ้าแซ่ไป๋!? งี่เง่า พวกเศษสวะ!”

        ลวี่อี้กลัวจนร้องไห้ออกมาอีก ร้องไปสะอื้นไป

        สาวใช้คนสนิทเห็นดังนั้นก็ไม่กล้าเข้าไปห้าม ได้แต่ถอยหลังห่างออกไป จนกระทั่งเจินซื่ออารมณ์เย็นลงก็เหมือนจะคิดอะไร นางหรี่ตาลงและหันมาถามว่า

        “จริงสิ หาตัวพวกหลิวซันเจอหรือยัง?”

        “เรียนพระชายา พวกหลิวซัน…” สาวใช้คนสนิทนึกถึงวันที่ส่งคนไปไล่ฆ่าไป๋หมิ่นอวี้ คนพวกนั้นเป็นลูกน้องฝีมือดีของนาง หากแต่ภารกิจนั้นไม่เพียงแต่ล้มเหลว แม้แต่คนก็หายไปกันหมด ซ้ำยังไม่กล้ารายงานต่อเจินซื่อเพราะกลัวจะโดนลงโทษ เมื่อถูกถามถึงเรื่องนี้อีกครั้ง นางจึงลนลานตอบด้วยเสียงเบาๆ

        “คนเฝ้าประตูจวนรายงานว่าจนตอนนี้ก็ยังไม่เห็นพวกเขากลับมาเพค่ะ คาดว่ารออีกไม่กี่วันก็น่าจะกลับมาแล้ว ท่านอย่าโกรธเลยนะเพคะ อย่าให้เจ้าพวกงี่เง่ามาทำท่านเสียอารมณ์เสียสุขภาพเลยนะเพคะ! “

 


ติดตามอัพเดทก่อนใคร ด้วยการกดไลค์แฟนเพจเรื่อง “เกิดใหม่ในร่างเก่า-เจียงลั่วอวี้” : http://bit.ly/2ByRjpi

อ่านฟรีได้ที่นี่ หรือ
อ่านล่วงหน้า เร็วกว่าใครหลายร้อยตอนได้ที่เว็บไซต์ กวีบุ๊คhttps://www.kawebook.com/story/view/650

120/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ยอยู่ที่ 80-90 บาท/เล่มค่ะ ) เมื่อเทียบกับนิยายแปลเป็นเล่ม 30 ตอนเท่ากับ 1 เล่ม