0 Views

        แต่ยังไม่ทันที่นางจะล้มทับเจียงลั่วอวี้ ตัวของนางก็หมุนออกไปไปอีกทางผ้าห่มในมือถูกดึงออกไปด้วยความรวดเร็ว ส่วนตัวนางก็พุ่งไปทางโต๊ะไม้

        เสียงศีรษะกระแทกเข้ากับขอบโต๊ะทำให้นางต้องหวีดร้อง ซุ่ยเยวี่ยอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาส่วน เจียงลั่วอวี้ที่ชักผ้าห่มออกมาได้อย่างว่องไวก็คลี่ผ้าออกห่มให้ไป๋หมิ่นอวี้ที่ยังไม่ฟื้น จากนั้นหันไปพูดเสียงแข็งว่า “คุกเข่าห้ามลุกขึ้น”

        ลวี่อี้ไม่รู้ว่าตนเองทำอะไรผิดจนกระทั่งได้ยินเสียงหัวเราะของซุ่ยเยวี่ยจึงได้รู้ตัว นางกำลังจะอธิบายและแสดงความจริงใจให้ ความภักดี แต่ก็ถูกเจียงลั่วอวี้ดุเอาจึงได้แต่คุกเข่าอยู่กับที่ไม่กล้ากระดิกตัว

        เมื่อห่มผ้าเสร็จเจียงลั่วอวี้ก็หันไปมองลวี่อี้ที่คุกเข่าอยู่ด้วยความกลัว ส่วนคนที่อยู่ข้างๆ นางก็ยังมีชิงหงและหว่านเสียะยืนอยู่ด้วย เขายิ้มและเอ่ยปากว่า “ข้าจะให้พวกเจ้าหนึ่งในสามคนไปดูแลไป๋หมิ่นอวี้ ข้าไม่ชอบฝืนใจใครจึงถามความสมัครใจจากพวกเจ้า มีใครยินดีจะดูแลรับใช้ไหมเขา?”

        พูดจบเขาก็มองสีหน้าทั้งสามคน บ้างตกใจบ้างหวาดกลัวบ้างลังเลไปสักพัก ในที่สุดหญิงสาวชุดสีแดงสดใสก็ก้าวขึ้นมาและแสดงความเคารพ “เรียนซื่อจื่อ ข้าน้อยยินดีเจ้าค่ะ”

        “เจ้ายินดี?” เจียงลั่วอวี้มองไปที่หว่านเสียะที่ยืนถัดไปด้านหลัง สีหน้านางดูกังวลแต่เขาทำเป็นไม่สนใจและตอบว่า “ดีมาก”

        ชิงหงได้รับคำชมก็ยิ้มแก้มปรินางเดินตรงไปที่ตั่งและเตรียมรับผ้าห่มจากเจียงลั่วอวี้เพื่อจะห่มทับไม่ให้ไป๋หมิ่นอวี้ที่กำลังตัวร้อนต้องโดนลมเย็นซ้ำ

        แต่ยังไม่ทันที่จะยื่นมือไปถึงตั่ง เจียงลั่วอวี้ก็หันมายิ้มให้และพูดกับนางว่า “เจ้าช่างดีจริงๆ อีกหน่อยจะได้ให้อยู่รับใช้ข้า แต่เจ้าต้องจำไว้ว่าอยู่ที่นี่เจ้าต้องฟังคำสั่งซุ่ยเยวี่ยที่ติดตามข้ามาแต่เด็ก นางถือเป็นหัวหน้าเจ้าจะทำอะไรต้องถามนางก่อน ถ้ามีอะไรผิดพลาดข้าจะถือเป็นความผิดของเจ้า”

        ชิงหงได้ยินก็ย่อตัวแสดงความเคารพ ใบหน้าที่งดงามน้อมลงดูสุภาพยิ่งนักนางตบปากรับคำ “เจ้าค่ะ”

        ลวี่อี้ที่ยังคุกเข่าอยู่กับที่มองชิงหงด้วยความอิจฉาและมองหว่านเสียะด้วยความระแวดระวัง จากนั้นก็มองไปที่เจียงลั่วอวี้ซึ่งนั่งนิ่งอย่างสง่างามอยู่ที่เดิม

        เจียงลั่วอวี้กวาดตามองไปที่ลวี่อี้ มือรับถ้วยชาจากซุ่ยเยวี่ยที่ยื่นส่งให้ เขาบรรจงจิบชาและส่งยิ้มพลางถามต่อไปว่า “พวกเจ้าสองคนยังมีใครอยากจะช่วยดูแลรับใช้ไป๋หมิ่นอวี้อีก?”

        ลวี่อี้เข้าใจว่าเจียงลั่วอวี่ให้โอกาสแก้ตัวจึงรีบเงยหน้าขึ้นและชิงพูดขึ้นมาก่อนหว่านเสียะ ใบหน้ายิ้มแย้มส่งเสียงเจื้อยแจ้ว “เรียนซื่อจื่อ ลวี้อี้ยินดีรับใช้เจ้าค่ะ”

        เจียงลั่วอวี้ค่อยๆ กะพริบตาและถามย้ำเพื่อความมั่นใจ “จริงรึ?”

 


ติดตามอัพเดทก่อนใคร ด้วยการกดไลค์แฟนเพจเรื่อง “เกิดใหม่ในร่างเก่า-เจียงลั่วอวี้” : http://bit.ly/2ByRjpi

อ่านฟรีได้ที่นี่ หรือ
อ่านล่วงหน้า เร็วกว่าใครหลายร้อยตอนได้ที่เว็บไซต์ กวีบุ๊คhttps://www.kawebook.com/story/view/650

120/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ยอยู่ที่ 80-90 บาท/เล่มค่ะ ) เมื่อเทียบกับนิยายแปลเป็นเล่ม 30 ตอนเท่ากับ 1 เล่ม