0 Views

        เจียงลั่วอวี้ซึ่งยืนอยู่ข้างเจินซื่อมองดูนางที่กำลังมีท่าทีโกรธแค้นและจ้องไป๋หมิ่นอวี้ตาเขม็ง และเหมือนเขาจะรู้สึกตัวจึงได้หันมามองเจียงลั่วอวี้และก็ยิ้มให้กัน

        ไป๋หมิ่นอวี้เดินมาหาเจียงลั่วอวี้และจับมือกันด้วยท่าทีสนิทสนม เขาทำตาน่าสงสารมองไปที่เจินซื่อทำให้นางยิ่งมีสีหน้าไม่พอใจขึ้นไปอีก นางเบะปากและเอ่ยออกมา

        “ไม่คิดว่าวันนี้เจ้าสองคนจะบังเอิญมาเจอกันอีกแล้ว? “

        เจียงลั่วอวี้รู้ว่าที่นางแสดงอาการเช่นนี้เพราะไม่ชอบใจไป๋หมิ่นอวี้และไม่รู้ว่าเขาคิดจะทำอะไร ขณะที่นางกำลังจะอ้าปากอธิบายเขาก็รู้สึกว่ามือเย็นๆ ที่จับอยู่กำลังกระตุกมือเขาเบาๆ ทำให้เขาล้มเลิกความคิดที่จะอธิบาย

        แต่แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เสียงของไป๋หมิ่นอวี้แปลกไปอย่างที่ไม่เคยได้ยิน น้ำเสียงที่เย็นเฉียบราวกับก้อนน้ำแข็งที่กรีดลงบนกลีบดอกไม้ ให้ความรู้สึกเหมือนน้ำเย็นจัดหยดลงบนหลังมือ ฟังแล้วอึดอัดชอบกล

        ขนาดเขายังอึดอัดขนาดนี้ สำหรับเจินซื่อคงยิ่งเหมือนเอาน้ำมันมาราดเข้ากองไฟ

        “ข้าตั้งใจจะไปหาซื่อจื่อ ข้าอยากจะไปกับซื่อจื่อด้วย ไม่ทราบว่าพระชายามีอะไรจะสั่งสอนข้าหรือไม่? “

        เมื่อเจินซื่อเห็นสีหน้าและน้ำเสียงเช่นนั้นก็ชี้นิ้วที่สั่นจนหยุดไม่ได้ไปที่หน้าไป๋หมิ่นอวี้ ดีที่นางยังไม่ลืมว่าตนเองอยู่หน้าห้องขององค์หญิง ดังนั้นแม้น้ำเสียงที่เปล่งออกมาจะฟังดูโกรธเกรี้ยวแค่ไหน แต่นางก็ไม่กล้าตะคอกใส่ “เจ้าทำกิริยาเช่นนี้สมควรแล้วรึ?”

        “อาสะใภ้ท่านเป็นอะไรไปเจ้าคะ? ” เจียงลั่วอวี้ยังคงเปื้อนยิ้มและพยายามเอาตัวออกมาบังเพื่อปกป้องไป๋หมิ่นอวี้ ซึ่งแม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่รู้ตัวมีเพียงไป๋หมิ่นอวี้ที่จ้องมองแผ่นหลังเขาด้วยตาสีอำพัน

        เจียงลั่วอวี้อยู่ในอาการสงบพร้อมรอยยิ้มบนริมฝีปาก

        “วันนี้เป็นวันคัดบ่าวไพร่ใช่ไหมเจ้าคะ ข้ากับน้องชายกำลังรออยู่เลย ท่านเองก็คงไม่อยากมีเรื่องกันตรงนี้ เกิดท่านย่ากับท่านอามาได้ยินจะแย่เอานะเจ้าคะ”

        เจินซื่อรู้จากกิริยาเหล่านี้ได้ทันทีว่าวันนี้ซื่อจื่อจะต้องไม่ยอมนางแน่ๆ เขาคงต้องปกป้องไป๋หมิ่นอวี้สุดกำลัง และการที่จะมามีปัญหาทั้งที่เพิ่งรับเข้ามาในจวนคงจะไม่ใช่เรื่องดี นางยังต้องอาศัยสถานะของซื่อจื่อมาช่วยให้แผนการสำเร็จ ดังนั้นนางจึงพยายามจะระงับอารมณ์ นางสะบัดแขนเสื้อเดินนำหน้าไปไม่รอใคร

        เจียงลั่วอวี่หรี่ตามองนางที่เดินนำไป รอยยิ้มบนหน้าเขาชัดเจนขึ้นอีก เขาส่งสายตาเป็นสัญญาณไปให้เจียงลั่วไป๋ที่ดูเหมือนจะเข้าใจดี

        เจียงลั่วไป๋พยักหน้าตอบรับและรีบเดินตามเจินซื่อไปติดๆ สักพักหนึ่งทั้งคู่ก็พูดคุยกันจนเจินซื่อเริ่มมีสีหน้าผ่อนคลายลง

        เมื่อจัดการเรื่องของเจินซื่อผ่านไปได้ เจียงลั่วอวี้ก็หันไปมองไป๋หมิ่นอวี้ที่ไม่พูดไม่จามาสักพักหนึ่งแล้ว

 


ติดตามอัพเดทก่อนใคร ด้วยการกดไลค์แฟนเพจเรื่อง “เกิดใหม่ในร่างเก่า-เจียงลั่วอวี้” : http://bit.ly/2ByRjpi

อ่านฟรีได้ที่นี่ หรือ
อ่านล่วงหน้า เร็วกว่าใครหลายร้อยตอนได้ที่เว็บไซต์ กวีบุ๊คhttps://www.kawebook.com/story/view/650

120/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ยอยู่ที่ 80-90 บาท/เล่มค่ะ ) เมื่อเทียบกับนิยายแปลเป็นเล่ม 30 ตอนเท่ากับ 1 เล่ม