0 Views

อันที่จริงนายน้อยไม่ควรจะระแวงสงสัยในจวนจวิ้นหวังผู้เป็นอาแท้ๆ แต่เมื่อนางเห็นความมุ่งมั่นเอาจริงของนายน้อยก็ไม่กล้าที่จะขัด เพียงแค่ห่วงว่าถ้าถูกจับได้โดยเฉพาะถ้าถูกจับได้ในชุดอำพรางตัว และฐานะถูกเปิดเผยจะเป็นอย่างไร!

เจียงลั่วอวี้รู้ว่าซุ่ยเยวี่ยจะต้องเป็นห่วงเขาและอดที่จะถามไม่ได้ เขาจึงพูดด้วยสีหน้าราบเรียบ “ทำไมไม่คิดจะช่วยกันแล้ว?”

ซุ่ยเยวี่ยรีบสวนกลับ “ข้าน้อยไม่ได้คิดเช่นนั้น เพียงแต่…ซื่อจื่อ…เรื่องนี้มันไม่ค่อย…ไม่ค่อยจะเหมาะสมนะเจ้าคะ ถ้าถูกจับได้ขึ้นมา…”

ใช่แล้ว มันไม่เหมาะจริงๆ ชาติก่อนเขาก็คิดแบบนี้แต่ชาตินี้เขาคิดกลับกัน

สำหรับเรื่องบางเรื่องถ้ารู้ล่วงหน้าและเตรียมป้องกันไว้ก็เป็นเรื่องดี เขาเคยอยู่ในจวนนี้มาก่อนและรู้จักอาคารทางฝั่งตะวันออกดี อีกทั้งเขายังฝึกฝนวิชาตัวเบามาตั้งแต่เด็ก ขอแค่ระมัดระวังก็ไม่น่ามีอะไรผิดพลาด

เขาตัดสินใจว่าจะทำแล้วจึงไม่มีอะไรให้เป็นต้องอธิบายอีก เขาพูดกับซุ่ยเยวี่ยว่า “เจ้าแค่ปลอมตัวเป็นข้านั่งในห้องนี้นิ่งๆ ข้าจะต้องกลับมาได้แน่ พวกเจ้ารีบจัดของเถอะรกไปหมดแล้ว ข้าตัดสินใจแล้วพวกเจ้าไม่ต้องพูดมาก”

ซุ่ยเยวี่ยเห็นสีหน้าเขาก็รู้ว่าไม่มีทางจะเปลี่ยนใจได้ ได้แต่ก้มหน้าก้มตาจัดของที่วางรกอยู่บนโต๊ะ

หลังจากมื้อเย็นผ่านไปทุกคนก็นั่งพูดคุยกัน บรรดาสาวใช้เริ่มจุดโคมไปทั่วจวน เงาสายหนึ่งพุ่งออกจากสวนตะวันตกและตกลงลงบนหลังคาตึกทางด้านตะวันออกอย่างบางเบาราวขนนก กระเบื้องบนหลังคาถูกแง้มขึ้น ดวงตาสอดส่องลงมาเพื่อมองสำรวจภายในห้อง

เจินซื่อกำลังนอนเอกเขนกอยู่บนตั่ง มีสาวใช้คนสนิทกำลังนั่งคุกเข่านวดขาให้นางอยู่ สาวใช้คนสนิทพูดออกมาเบาๆ ว่า “เมื่อครู่ข้าน้อยแอบไปดูคุณหนูมา คุณหนูหยุดอาละวาดแล้วแต่ยังไม่ค่อยยอมรับประทานอะไรเลยเพคะ”

เจินซื่อได้ยินเช่นนั้นก็สงสารนางจับใจ นางพูดกับสาวใช้คนนั้นว่า “ฮุ่ยเอ๋อร์ไม่เคยลำบาก ครั้งนี้ก็ถือเป็นบทเรียนแก่นางใน เมื่อนางไม่ระวังตัวเรื่องเลยเป็นเช่นนี้ แต่พวกเจ้าต้องคอยระวังให้ และให้พวกข้ารับใช้ไปดูแลนางด้วย ดึกๆ ถ้านางเกิดหิวก็ต้องมีขนมนมเนยเตรียมไว้ให้นาง”

สาวใช้คนสนิทพยักหน้ารับ “พระชายากล่าวถูกแล้วเพคะ ข้าน้อยจะไปทำตามที่ท่านสั่งไม่ให้คุณหนูได้รับความลำบากแลยเพคะ”

สีหน้าเจินซื่อดีขึ้น สาวใช้คนสนิทจึงรีบพูดต่อ

“พระชายาท่านคิดว่าเรื่องวันนี้เป็นเพราะคุณหนูไม่ระวังจริงๆ งั้นหรือเพคะ คุณหนูยังย้ำกับท่านว่านางเหยียบโดนไข่มุก คุณหนูต้องไม่โกหกแน่นอนเจ้าค่ะ ซ้ำซื่อจื่อก็ยืนยันว่าเห็นเหมือนกันเพียงแต่ว่าสุดท้ายก็หาไม่เจอ ท่านอ๋องกับองค์หญิงก็เลยกริ้วหนัก”

พูดถึงเรื่องเมื่อตอนกลางวันขึ้นมาเจินซื่อก็เริ่มชักสีหน้าอีกครั้ง กระถางในมุมถูกนางจับกระชับแน่น น้ำเสียงทุ้มลึกพูดกับสาวใช้ “ข้ารู้ว่าฮุ่ยเอ๋อร์ไม่ได้ตั้งใจแน่ๆ แต่ไข่มุกที่ว่า…ถ้ามันเป็นอุบัติเหตุก็แล้วไป แต่ถ้าข้ารู้ว่าใครเป็นคนทำข้าจะจับมันมาถลกหนังทิ้ง!”

 


ติดตามอัพเดทก่อนใคร ด้วยการกดไลค์แฟนเพจเรื่อง “เกิดใหม่ในร่างเก่า-เจียงลั่วอวี้” : http://bit.ly/2ByRjpi

อ่านฟรีได้ที่นี่ หรือ
อ่านล่วงหน้า เร็วกว่าใครหลายร้อยตอนได้ที่เว็บไซต์ กวีบุ๊คhttps://www.kawebook.com/story/view/650

120/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ยอยู่ที่ 80-90 บาท/เล่มค่ะ ) เมื่อเทียบกับนิยายแปลเป็นเล่ม 30 ตอนเท่ากับ 1 เล่ม