0 Views

เจียงลั่วอวี้เดินไปตามพื้นหิน เงียบสงัดราวกับวิญญาณที่ออกมาจากป่าลึก ผิวขาวผุดผ่อง ดวงตาดำขลับเต็มไปด้วยความอ่อนโยน ผมปลิวสยายโบกพริ้วไปตามแรงลม

เรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้น เป็นอดีตชาติตอนที่เขากำลังพาน้องๆเดินทางแล้วพบกับเรื่องไม่คาดฝัน

ในตอนนั้นเขาไม่ได้ระวังอะไรเลย ทั้งที่รถม้าก็ไม่ได้เป็นที่สะดุดตา แต่กลับถูกโจรไล่ล่าเขาก็ยังคงไม่เอะใจ ต่อมานางเจินซื่อฮูหยินใหญ่ยังส่งคนมาช่วย คิดว่านางรักและเป็นห่วงตน จนถึงขนาดซาบซึ้งในความดีของนาง

ชีวิตในตำหนักเย็นทำให้เขาย้อนมองเรื่องนี้อีกครั้งและพบว่ามันไม่ปกติเลย

มาเจอเหตุการณ์นี้ด้วยเอง ถึงรู้ว่ามันมีพิรุธมากมาย

พูดภาษากลางชัดขนาดนั้น จะมาเป็นโจรภูเขาได้อย่างไรกัน?

คนชุดดำต่างก็ขี่ม้ากันหมด เป็นไปได้อย่างไรที่จะตามรถม้าไม่ทัน?

ไหนจะตัวเองที่สั่งคนขับรถม้า แค่เร่งให้เร็วขึ้นก็ใช้ได้ ไม่จำเป็นต้องหนีหัวซุกหัวซุน

แสดงไม่เนียน ยังแสดงสู้สาวใช้ของตนเองไม่ได้เลย

คิดพลางก็นึกขันตนเอง หลับตาลง ค่อยๆก้าวเท้าไปยืนที่ยอดเขาแล้วมองออกไป จากตรงนั้นสามารถมองเห็นว่ารถม้าได้หยุดจอดแล้ว และยังมีงิ้วโรงเล็กๆกำลังแสดงอยู่ข้างรถม้า ขาดก็แต่ตัวเอก

ถ้าเป็นโจรภูเขาจริง เมื่อตอนที่ถามเสร็จก็คงจับตัวเขาไปด้วย หรือไม่ก็คงฆ่าปิดปาก ไม่มีทางที่จะปล่อยทิ้งไว้ให้เป็นภัยในภายหลัง แต่ที่ไม่จับไม่ฆ่าก็เพื่อจะให้มาเป็นพยานว่าต่อมามีคนมาช่วยต่างหาก

เมื่องิ้วกำลังแสดงมาถึงฉากนี้ เขาก็อยากรู้ว่าพวกโจรกำมะลอจะแสดงอะไรต่อ ถ้าตามบทในอดีต จะต้องเจอกับคนที่นางเจินซื่อส่งมาช่วย แต่กลับพบว่าบนรถม้าไม่มีซื่อจื่ออยู่ งิ้วฉากนี้ทำขึ้นเพื่อให้เห็นว่านางเจินซื่อเป็นคนดีมีน้ำใจ ต้องซึ้งใจนาง

มันต้องสนุกแน่ๆ เขาแทบจะทนไม่ไหวอยากจะรุดไปที่จวนจวิ้นหวังเพื่อให้เห็นกับตา

ตอนนี้เขาหาทางลัดผ่าหลังเขา ใกล้จะถึงทางหลวงของแคว้นต้าหลง นั่งรถม้าอีกครึ่งชั่วยาม ก็จะถึงจวนจวิ้นหวัง เขาหรี่ตาละก้าวเดินต่อไป พลันได้ยินเสียงโวยวายดังมาแต่ไกล

มองไปที่ลำธารไม่ไกลนัก เห็นร่างร่างหนึ่งล้มลุกคลุกคลานวิ่งมาทางตน ผมเผ้ากระเซอะกระเซิงจนไม่เห็นใบหน้า แต่พอสัมผัสได้ว่าร่างกายอันบอบบางนั้นแฝงไว้ด้วยความทระนง

มองผ่านเบื้องหลังร่างนั้นไปก็เห็นบรรดาข้าน้อยผู้ชายถือไม้พลองรออะไรสักอย่าง เมื่อร่างนั้นลดความเร็วฝีเท้าลง ชายกลุ่มนั้นก็ตะโกนด่าทอพร้อมกับวิ่งไปทางลำธาร เสียงก่นด่าดังมาถึงหูของเจียงลั่วอวี้ที่อยู่ไม่ไกลออกไป

“ไอ้ลูกหมา หนีเก่งนักนะ หนีต่อสิ วิ่งไม่ไหวแล้วสิแก…”

“ไอ้ลูกหมานี่มันหนีเก่งจริงๆ นี่เราก็วิ่งรอบภูเขากันครบรอบแล้วเนี่ย เหนื่อยจะตายแล้ว!”

 


ติดตามอัพเดทก่อนใคร ด้วยการกดไลค์แฟนเพจเรื่อง “เกิดใหม่ในร่างเก่า-เจียงลั่วอวี้” : http://bit.ly/2ByRjpi

อ่านฟรีได้ที่นี่ หรือ
อ่านล่วงหน้า เร็วกว่าใครหลายร้อยตอนได้ที่เว็บไซต์ กวีบุ๊คhttps://www.kawebook.com/story/view/650

120/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ยอยู่ที่ 80-90 บาท/เล่มค่ะ ) เมื่อเทียบกับนิยายแปลเป็นเล่ม 30 ตอนเท่ากับ 1 เล่ม