0 Views

ภายใต้สายตาที่มีแต่สีเลือด เมื่อลืมตามาอีกครั้ง กลับเป็นหลังคารถที่กำลังขับเคลื่อน

ยังไม่ทันที่จะตั้งสติ รถก็สั่นคลอนจนหัวใจแทบหยุดเต้น สาวใช้ผมแกละรีบหลบเข้ามาในรถไปแอบอยู่หลังม่าน มือก็คว้าสาวใช้อีกคนแล้วนั่งตัวสั่นเทากันทั้งคู่

เจียงลั่วอวี้เพิ่งตื่นจากฝันร้าย ลืมตาขึ้นมาก็พบกับสภาพดังกล่าว เขายกมือขึ้นมองมือขาวเนียนของตน กรอกตาไปมองสาวใช้ที่มีนามว่าซุ่ยเยวี่ยพร้อมถามเบาๆว่า “แล้วจุยอวิ๋นล่ะ?”

ซุ่ยเยวี่ยตอบว่า “เรียนซื่อจื่อ จุยอวิ๋นทำตามแผนแล้ว ทันทีที่ถูกจับได้ก็รีบนำรถม้าที่ตามหลังเรามาพาคุณชายและคุณหนูล่อพวกทหารที่ตามเรามาออกไปอีกทางเจ้าค่ะ”

เจียงลั่วอวี่ยักคิ้ว “ตั้งแต่เมื่อไร”

ซุ่ยเยวี่ยหยุดคิดและมีท่าทีกังวล แต่ก็ก้มหน้าตอบตามความจริง “เมื่อครึ่งชั่วยามที่แล้วเจ้าค่ะ”

เจียงลั่วอวี้นั่งมองสาวใช้อายุสิบหกที่นั่งอยู่ข้างตน หลังจากที่ตื่นจากฝันร้ายก็ไม่รู้ว่าทำไมตัวเองย้อนกลับมาเมื่อยี่สิบปีก่อน ตอนนี้เขามีอายุเพียงสิบห้าปี ในขณะที่สาวใช้อายุสิบหกกำลังแสดงอาการกระสับกระส่าย เขาจึงถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงว่า

“แล้วเหตุใดเรายังถูกตามล่า เจ้าทำผิดพลาดอะไรไปงั้นหรือ”

ซุ่ยเยวี่ยมีอาการกังวลและสงสัย นางตอบว่า “เรียนซื่อจื่อ รถม้าของเราทั้งสองคันทำตามที่ท่านสั่งทุกอย่าง ไม่ตกแต่งประดับประดา แยกกันไปตามทางลัดเพื่อไม่ให้คนสังเกต และใช้องครักษ์เพียงไม่กี่คน ซึ่งก็ไม่น่าจะมีคนรู้ แต่มันแปลกที่เรากลับถูกตามล่า…”

เจียงลั่วอวี้หลับตาและยิ้มอ่อนพร้อมส่งเสียง “อ้อ?”

“ข้าน้อยก็ไม่รู้เหมือนกันเจ้าค่ะว่าทำไมเราถึงถูกไล่ตาม ถ้าเป็นพวกโจรที่หวังทรัพย์สิน ก็น่าจะไปดักปล้นเอากับรถม้าคันใหญ่โตที่ดูมีเงินทองนะเจ้าคะ รถม้าของพวกเราทำตามที่ท่านสั่งไว้ทุกอย่าง นอกเหนือจากตราประจำจวนท่านอ๋องที่ติดบนรถ ก็ไม่มีอะไรให้สะดุดตาเลย ทหารที่รักษาความปลอดภัยก็คัดที่มีฝีมือดี ก็ไม่รู้ทำไมถึงถูกฆ่าได้ง่ายๆจนตายกันไปหมด”

ซุ่ยเยวี่ยขมวด คิดย้อนอย่างละเอียดตั้งแต่ตอนที่เดินทางออกมาจากจวนเซียวเหยาหวัง ยิ่งคิดก็ยิ่งแปลกใจ นางขมวดจนคิ้วจะพันกัน “ข้าน้อยคิดไปคิดมา ถ้าหาวท่านว่าข้าน้อยทำอะไรพลาด ข้าน้อยก็ไม่รู้จริงๆว่าข้าน้อยทำผิดตรงไหนนะเจ้าคะ”

เจียงลั่งอวี้ไม่ตอบอะไร ได้แต่เหลือบตาขึ้นถามว่า “รถม้าวิ่งขนาดนี้ จุยเยวี่ยไม่ได้ล่อพวกมันออกไปหรือ?”

ซุ่ยเยวี่ยสะกัดกลั้นอารมณ์ “พวกมันท่าจะเตรียมการมาดี รถม้าทั้งสองคันถูกไล่ตาม จุยเยวี่ยพาคุณชายกับคุณหนูหนีไปแล้วเจ้าค่ะ…”

“เตรียมการมาดี?” เจียงลั่งอวี้ขบคิดกับคำพูดนี้ ริมฝีปากเปี่ยมด้วยรอยยิ้มอันอ่อนโยน ใบหน้าของหนุ่มน้อยบนรถม้าที่วูบวาบตามแสงที่ส่องเข้ามาดูงดงามสงบนิ่ง งามราวกับบัวบานภายใต้แสงจันทร์ เขามองไปที่สาวใช้ทั้งสอง “งั้นคงไม่ใช่ความผิดพลาดของพวกเจ้าหรอก เลิกคิดได้แล้ว”

เมื่อเจ้านายเอ่ยปากเช่นนั้น ซุ่ยเยวี่ยก็เลิกคิดหาคำตอบและก้มหน้าลง ยังไม่ทันที่จะเอ่ยปากถามเจ้านายว่าจะกินอะไรหรือไม่ ด้วยเกรงว่าถ้าเหตุการณ์หนักขึ้นคงจะกินอะไรไม่ได้แน่ แต่ก็พลันได้ยินเจียงลั่งอวี้ผู้เป็นนายพูดกับตนว่า

“ซุ่ยเยวี่ย ชุดที่ข้าให้เจ้าเตรียมไว้ล่ะ?”

 


ติดตามอัพเดทก่อนใคร ด้วยการกดไลค์แฟนเพจเรื่อง “เกิดใหม่ในร่างเก่า-เจียงลั่วอวี้” : http://bit.ly/2ByRjpi

อ่านฟรีได้ที่นี่ หรือ
อ่านล่วงหน้า เร็วกว่าใครหลายร้อยตอนได้ที่เว็บไซต์ กวีบุ๊คhttps://www.kawebook.com/story/view/650

120/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ยอยู่ที่ 80-90 บาท/เล่มค่ะ ) เมื่อเทียบกับนิยายแปลเป็นเล่ม 30 ตอนเท่ากับ 1 เล่ม