0 Views

เหตุการณ์ที่เจียงฮุ่ยล้มลงไปเกิดขึ้นไม่ไกลจากตัวของเจียงลั่วอวี้นัก เขารีบใช้เท้าเหยียบซ่อนไข่มุกที่พื้นและออกแรงบดจนละเอียดกลายเป็นผง จากนั้นจึงค่อยๆ เกลี่ยจนกระทั่งมันหายไปอย่างไร้ร่องรอย

“ท่านแม่อย่าเพิ่งโมโหไปเลย เดี๋ยวจะเสียสุขภาพ” เจียงสยงเห็นมารดาของตนโกรธจัดจนสีหน้าไม่น่าดู แต่ก็ไม่ได้ซ้ำเติมลูกสาว แต่เขาหันไปมองนางเจินซื่อจนนางสั่นสะท้านด้วยคำพูดว่า

“เจินเจี่ยนเยี่ยนดูลูกสาวคนดีของเจ้า! บังอาจถึงขนาดสาดน้ำชาใส่ท่านแม่!”

เจินซื่อที่ถูกจ้องมองและได้รับคำต่อว่าจากสามีก็รีบลุกขึ้นอธิบาย “ท่านอ๋อง ท่านแม่ ฮุ่ยเอ๋อร์ไม่ได้ตั้งใจ! นางแค่ลื่นนางไม่ทันระวังน่ะเพคะ…”

เจียงฮุ่ยได้ยินเสียงของมารดาที่ออกรับแทน นางก็กลับมามีสติราวกับได้กินยาวิเศษเข้าไป นางทำท่าทางน่าสงสารพูดเสียงอ่อนว่า “ท่านพ่อ ท่านย่า ฮุ่ยเอ๋อร์ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ เมื่อครู่รู้สึกเหมือนเหยียบ…เหยียบโดนอะไรสักอย่าง…”

เจินซื่อได้ฟังดังนั้นก็ตาเบิกโพล่งเตรียมจะช่วยอธิบาย เจียงลั่วอวี้ยิ้มอย่างอ่อนโยนก่อนจะยืนขึ้นตรงข้างตั่งแสดงการคารวะและกวาดตามองไปที่เจียงฮุ่ย จากนั้นจึงหันมาพูดเบาๆ กับผู้ใหญ่ทั้งสองว่า

“ท่านอา ท่านย่า น้องฮุ่ยเอ๋อร์กล่าวถูกแล้ว ลั่วอวี้มองอยู่ตลอด บนพื้นเหมือนว่าจะมีเม็ดไข่มุกหรืออะไรสักอย่างที่ทำให้น้องเหยียบพลาด…หือ? มันหายไปไหนแล้วนะ…”

เขาทำสีหน้าประหลาดใจและกลับไปมองยังบริเวณรอบๆ ที่เจียงฮุ่ยยืนอยู่แต่ก็ไม่พบอะไร เขาจึงพูดต่อด้วยใบหน้าอ่อนโยนปนรอยยิ้มว่า “แต่…แต่มันเล็กเหลือเกินลั่วอวี่ก็หาไม่เจอเช่นกัน แต่น้องหญิงไม่ได้ตั้งใจแน่นอนพะยะค่ะ ท่านย่ากับท่านอาเห็นแก่ข้ายกโทษให้น้องด้วย”

“อวี้เอ๋อร์เจ้าเป็นเด็กดีจริงๆ” องค์หญิงที่ได้ยินคำว่าไข่มุกสีหน้าและอารมณ์ก็เบาลง อีกทั้งเจียงลั่วอวี้ก็ช่วยเจียงฮุ่ยแก้ต่างด้วย นางมองไปที่เจียงฮุ่ยซึ่งถูกเลี้ยงอย่างตามใจมาตั้งแต่เล็กจนโต เมื่อนางทำอะไรผิดพลาดไปก็ทำให้ผู้เป็นย่ารู้สึกผิดหวัง

เทียบกับเจียงลั่วอวี้ที่รู้จักวางตัวและกตัญญูแล้ว หลานสาวที่อยู่ตรงหน้า…เทียบกันไม่ติด

“น้องเจ้าตั้งใจหรือไม่ย่ารู้แก่ใจ”

เจียงสยงเห็นเจียงลั่วอวี้ออกปากช่วยโดยอาการสงบไม่มีความตื่นตระหนกหรือซ้ำเติมก็ได้แต่ถอดถอนใจ เขาพูดด้วยน้ำเสียงผิดหวังในตัวลูกสาวว่า “ถ้าวันนี้พี่เจ้าไม่ขอร้องพ่อจะถลกหนังพวกพี่เลี้ยงที่คอยดูแลอบรมเจ้าเสียให้หมด แล้วค่อยโบยเจ้าจนกว่าจะสำนึก เจ้าลูกไม่รักดี!”

“ฮุ่ยเอ๋อร์ทำตัวไม่ดีไม่สมกับที่ได้รับการอบรม” องค์หญิงเห็นบุตรชายสั่งสอนลูกสาวไหนจะนำมาเปรียบกับตัวอย่างที่ดีอย่างเจียงลั่วอวี้ยิ่งทำให้นางรู้สึกขัดใจในกิริยาของเจียงฮุ่ย นางหรี่ตาและกล่าวด้วยน้ำเสียงเด็ดขาดว่า “ตั้งแต่วันนี้ปิดห้องสำนึกผิด ถ้ายังไม่ปรับปรุงตัวให้เป็นผู้เป็นคนก็ไม่ต้องออกมาอีก!”

 


ติดตามอัพเดทก่อนใคร ด้วยการกดไลค์แฟนเพจเรื่อง “เกิดใหม่ในร่างเก่า-เจียงลั่วอวี้” : http://bit.ly/2ByRjpi

อ่านฟรีได้ที่นี่ หรือ
อ่านล่วงหน้า เร็วกว่าใครหลายร้อยตอนได้ที่เว็บไซต์ กวีบุ๊คhttps://www.kawebook.com/story/view/650

120/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ยอยู่ที่ 80-90 บาท/เล่มค่ะ ) เมื่อเทียบกับนิยายแปลเป็นเล่ม 30 ตอนเท่ากับ 1 เล่ม