0 Views

        “หกสิบล้านเหรียญจิตอสูร!” แม้นางจะรู้สึกตึงเครียดอยู่บ้าง ทว่าหยางซินตัดสินใจแข่งราคาต่อไป เพราะข้อความจากเนี่ยหลีระบุมาว่า ไม่ว่าราคาจะแพงเท่าไหร่ จะต้องซื้อหม้อหยกดำใบนี้มาให้ได้ เนี่ยหลีจะเป็นผู้จ่ายเงินเอง

        หกสิบล้านเหรียญจิตอสูร คุ้มกับราคานี้จริงหรือ? หม้อหยกดำใบนี้ใช้ทำอะไรกันแน่? หรือว่าเนี่ยหลีจะรู้วิธีใช้หม้อหยกดำใบนี้อยู่แล้ว?

        หยางซินชำเลืองมองชายลึกลับในชุดคลุมสีเทาที่ชั้นล่างผู้นั้น เจ้าหมอนี่ไม่ทราบมีที่มาอย่างไร คิดไม่ถึงว่าจะมาแย่งของชิ้นนี้กับนาง

        “หกสิบห้าล้านเหรียญจิตอสูร!” ชายลึกลับลังเลเล็กน้อย ทว่ายังคงเพิ่มราคาต่อไป

        “เจ็ดสิบล้านเหรียญจิตอสูร!” หยางซินเพิ่มราคาต่อไป

        ราคาปีนสูงขึ้น

        เนี่ยไห่และเนี่ยเอินมึนงงไปหมดแล้ว พวกเขารู้ว่าของชิ้นนี้เป็นสิ่งที่เนี่ยหลีต้องการ ทว่าราคาเวลานี้น่าตื่นตะลึงจนเกินไป เนี่ยหลีร่ำรวยกว่าที่พวกเขาคิดไว้มากนัก! สมาคมนักปรุงยาวิเศษมอบเงินให้เนี่ยหลีเท่าไหร่กันแน่? เหตุใดสมาคมนักปรุงยาวิเศษจึงต้องมอบเงินมากมายปานนี้ให้เนี่ยหลี? จิตใจของพวกเขาเต็มไปด้วยความสงสัย

        เนี่ยหลีขมวดคิ้วย่นจ้องมองชายลึกลับเบื้องล่างผู้นั้น คนผู้นี้ที่แท้เป็นใคร? กลับยังคงตามเพิ่มราคาแข่ง?

        เนี่ยหลีครุ่นคิด ‘หรือสำนักประมูลหงเยวี่ยให้คนมาปั่นราคา? คงมิใช่ เพราะหากเรื่องนี้แพร่หลายออกไป ชื่อเสียงของสำนักประมูลหงเยวี่ยย่อมต้องเสียหาย และสมาคมนักปรุงยาวิเศษก็คงไม่ปล่อยพวกเขาไว้แน่ พวกเขาคงไม่ทำอะไรโง่ๆ เช่นนี้ และราคาที่แข่งอยู่ก็สูงจนถึงระดับนี้แล้ว สมาคมนักปรุงยาวิเศษก็ไม่แน่ว่าจะเพิ่มราคาต่อไป ของชิ้นนี้หากตกกลับไปอยู่ในมือของตัวเอง พวกเขาก็คงได้ไม่คุ้มเสียแล้ว

        หรือจะเป็นพวกสมาคมมืด?

        นอกจากสามตระกูลหลักและสมาคมพ่อค้าแล้ว ก็เหลือเพียงสมาคมมืดเท่านั้นมีที่ฐานะการเงินเพียงพอจะแข่งด้วยได้! สมาคมมืดลักพาตัวเด็กจากตระกูลมีฐานะทุกๆ ครอบครัว จากนั้นก็เรียกค่าไถ่จากแต่ละตระกูล ยังไม่ต้องพูดถึงอาชญากรรมอื่นๆ ซึ่งไม่ทราบว่าทำเงินไปได้มากน้อยเท่าไหร่แล้ว นับว่ามีกำลังเงินแข็งแกร่งยิ่ง

        เนี่ยหลีนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นจึงพูด “ท่านประมุข ข้าต้องรบกวนท่านช่วยส่งข้อความให้แก่ผู้อำนวยการหยางอีกครั้งหนึ่ง คำพูดของข้ายังคงเหมือนเดิม ไม่ว่าจะราคาเท่าไหร่ ต้องได้หม้อหยกดำใบนี้มาให้ได้ ทันทีหลังการประมูล ส่งคนสะกดรอยตามชายผู้นั้นไป คนที่จะถูกส่งไปนั้น อย่างน้อยต้องมีระดับทอง หากได้ระดับทองดำยิ่งดี อย่าให้ถูกคนผู้นั้นจับได้เป็นอันขาด!”

        สองคิ้วของเนี่ยไห่เลิกสูงเล็กน้อยและพยักหน้า “ตกลง!” เขาเองก็รู้สึกได้เลาๆ ว่าเรื่องนี้ไม่ธรรมดา คนผู้หนึ่งซึ่งไม่รู้ที่มา จู่ๆ มีฐานะการเงินแข็งแกร่งกระทั่งสามารถประมูลแข่งกับสมาคมนักปรุงยาวิเศษได้

        เวลานี้ เกรงว่าคงมีมากกว่าฝ่ายเดียวที่กำลังจับตามองชายลึกลับชั้นล่างผู้นี้อยู่!

        “หนึ่งร้อยล้านเหรียญจิตอสูร!” เมื่อสมาคมนักแปรธาตุบอกราคานี้ออกมา กลุ่มอำนาจทุกฝ่ายพากันงุนงงขึ้นมาเล็กน้อยแล้ว พวกเขาเต็มไปด้วยความสงสัย สมาคมนักปรุงยาวิเศษรู้จักประโยชน์ของของสิ่งนี้กระมัง จึงบอกราคาสูงถึงเพียงนี้?

        หรือไม่ สมาคมนักปรุงยาวิเศษก็มีเงินทองมากเกินไป หาที่หว่านเงินมิได้?

        “หนึ่งร้อยสิบล้านเหรียญจิตอสูร!” ชายลึกลับชั้นล่างลังเลอยู่เป็นนาน แม่นางน้อยผู้ดำเนินการประมูลแทบจะเอ่ยปากออกมาแล้ว เขาก็พลันเพิ่มราคาขึ้นมาอีก

        “หนึ่งร้อยยี่สิบล้านเหรียญจิตอสูร!” หยางซินรีบเพิ่มราคาต่อ

        ชายลึกลับผู้นั้นในที่สุดจึงเข้าใจการตัดสินใจของหยางซิน ไม่เพิ่มราคาต่ออีก จำนวนเงินที่เขามีอยู่ก็ไม่พอแล้วเช่นกัน

        ผู้ชมการประมูลทุกคนตื่นเต้นอย่างยิ่ง ในชีวิตนี้สามารถเห็นสงครามการประมูลที่เร่าร้อนปานนี้ได้ ช่างเป็นการเปิดหูเปิดตานัก หม้อหยกดำใบนี้ที่แท้คืออะไรกันแน่ กลับมีราคาประมูลสูงถึงหนึ่งร้อยยี่สิบล้านเหรียญจิตอสูร เกรงว่าราคานี้คงมีแต่สมาคมนักปรุงยาวิเศษเท่านั้นจึงสามารถจ่ายได้

        สำหรับหม้อหยกดำใบนี้ ในใจของทุกคนต่างเต็มไปด้วยความสงสัย

        การประมูลในที่สุดก็สิ้นสุดลงแล้ว

        ทุกคนค่อยๆ แยกย้ายกันกลับ เนี่ยหลีและพวกพากันมุ่งหน้าไปรับของที่ประมูลได้

        ภายในห้องรับรองพิเศษลับของสำนักประมูล เนี่ยหลีได้พบกับหยางซิน

        หยางซินถือหม้อหยกดำยิ้มแย้มและเอ่ยถามเนี่ยหลี “น้องชาย เจ้ารู้ว่าของสิ่งนี้ใช้ทำอะไรใช่หรือไม่?” เพื่อจะซื้อหม้อหยกดำใบนี้มาให้ได้ นางต้องจ่ายเงินทั้งสิ้นออกไปถึงหนึ่งร้อยยี่สิบล้านเหรียญจิตอสูร ราคานี้ ต่อให้เป็นสมาคมนักปรุงยาวิเศษก็มิใช่จำนวนเล็กน้อย แม้เวลานี้สมาคมนักปรุงยาวิเศษจะอยู่ในยุคทอง ก็ยังไม่อาจใช้จ่ายอย่างสุรุ่ยสุร่ายถึงเพียงนี้

        “ข้าก็ไม่ทราบวิธีใช้ของสิ่งนี้เช่นกัน!” เนี่ยหลีแบสองมือ ยิ้มแย้มและพูด

        “พี่สาวไม่เชื่อหรอก เจ้าใช้จ่ายเงินตั้งมากมาย เพียงเพื่อจะซื้อของไร้ประโยชน์ชิ้นหนึ่ง?” หยางซินยกสองมือกอดอก ทรวงอกอวบอูมก็ยิ่งดึงดูดสายตามากขึ้นเพราะถูกกอดรัด คล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้มจ้องมองเนี่ยหลี “หากเจ้ายังไม่ยอมบอก พี่สาวหยางก็จะเอาหม้อหยกดำใบนี้กลับไปศึกษาดูแล้ว!”

        “ก็เพราะข้าไม่รู้วิธีใช้มัน ถึงได้ประมูลมาอย่างไรเล่า พลังปราณของมันบริสุทธิ์นัก จะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน อาจารย์ของข้าอาจจะรู้วิธีใช้มันก็เป็นได้!” เนี่ยหลีลากอาจารย์ที่ไม่มีตัวตนผู้นี้ออกมาอีกครั้งหนึ่ง หัวเราะคิกคักและพูด “ถึงอย่างไร เงินจำนวนเล็กน้อยเพียงแค่นี้ ก็ไม่นับว่าเป็นอะไรได้!”

        ได้ยินคำพูดของเนี่ยหลี ใบหน้าของหยางซินพลันฉายแววเคารพเลื่อมใสขึ้นมา นางพูด “ในเมื่อเจ้าซื้อให้อาจารย์ของเจ้า เช่นนั้นก็รีบรับไปเถอะ!” อาจารย์ของเนี่ยหลีผู้นี้อาจจะเป็นปรมาจารย์นักปรุงยาผู้หนึ่งก็ได้ หยางซินจะกล้าใจร้อนได้อย่างไร

        “ในแหวนวงนี้ควรจะมีเงินอยู่หนึ่งร้อยยี่สิบล้านเหรียญจิตอสูร!” เนี่ยหลีหยิบแหวนมิติออกมาวงหนึ่ง

        หยางซินส่ายศีรษะ ผลักแหวนมิติคืนกลับไป นางยิ้มแย้มชวนมองและพูด “ของสิ่งนี้ถือเสียว่าสมาคมนักปรุงยาวิเศษเป็นผู้ซื้อ ขอมอบให้แก่อาจารย์ผู้เฒ่าของเจ้า” เป็นเพราะสูตรยาต่างๆ ที่อาจารย์ของเนี่ยหลีมอบให้ สมาคมนักปรุงยาวิเศษจึงสามารถทำกำไรได้ไม่ทราบเป็นเงินมากมายเท่าไหร่ ยิ่งไปกว่านั้น กำลังของทั้งเมืองกวงฮุยก็เพิ่มพูนขึ้นเป็นอันมาก สมาคมนักปรุงยาวิเศษยังกังวลนักว่าจะไม่สามารถสรรหาอะไรมาประจบเอาใจอาจารย์ของเนี่ยหลีได้บ้าง พวกเขาจะยอมพลาดนาทีนี้ได้อย่างไร? หากอาจารย์ของเนี่ยหลีพอใจ เผลอๆ มอบสูตรยาให้อีกสักสูตรหรือสองสูตร ของขวัญนี้ก็นับว่าคุ้มค่าแล้ว

        เนี่ยหลีนิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่ง รับหม้ออสูรแห่งฝันร้ายมาด้วยอาการสงบ ยิ้มแย้มเล็กน้อยและพูด “เช่นนั้นก็ขอขอบคุณพี่สาวหยางแล้ว ข้าจะบอกอาจารย์ให้!”

        “เช่นนั้นก็ต้องขอบคุณน้องชายแล้ว!” หยางซินยิ้มแย้มและพลันนึกได้ถึงบางอย่าง นางเอ่ยถามขึ้น “เจ้าให้ข้าส่งคนลอบติดตามคนที่ประมูลแข่งกับเราไป ใช่ค้นพบสิ่งใดหรือไม่?” อันที่จริงแม้เนี่ยหลีไม่พูด นางก็คงต้องทำเช่นนั้นอย่างแน่นอน หากให้นางรู้ว่าคนผู้นั้นเป็นผู้ช่วยของตระกูลหงเยวี่ย ตระกูลหงเยวี่ยจะต้องไม่ตายดีแน่!

        “ข้าสงสัยว่าคนผู้นั้นอาจจะเป็นคนของสมาคมมืด!” เนี่ยหลีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและพูด “แต่ก็เป็นเพียงการคาดเดาของข้า!”

        ไม่ว่าคนผู้นั้นจะเป็นใคร ยอมเปิดราคาเพื่อหม้ออสูรแห่งฝันร้ายได้จนน่าตกใจถึงปานนี้ เป็นไปได้หรือไม่ว่า นอกจากตนเองแล้ว ยังมีคนที่รู้จักวิธีใช้หม้ออสูรแห่งฝันร้ายนี้?

        “คนจากสมาคมมืดหรือ?” หยางซินหรี่สองตา  “หากข้าพบว่าเขาเป็นคนจากสมาคมมืด เขาก็เลิกคิดที่จะออกจากเมืองกวงฮุยไปได้เลย! ข้าได้ส่งผู้ควบคุมจิตอสูระดับทองดำผู้หนึ่งลอบติดตามเขาไปแล้ว!”

        “พี่สาวหยาง ทางที่ดีที่สุด ท่านอย่าได้ทำให้เขาสงสัย หรือหากคิดจะจับเขา ท่านต้องจับเป็นให้ได้!” เนี่ยหลีพูด ไม่แน่ว่าอาจจะมีโอกาสพบหลักฐานที่ตระกูลเสินเซิ่งสมรู้ร่วมคิดกับสมาคมมืดได้

 


ติดตามอัพเดทก่อนใคร ด้วยการกดไลค์แฟนเพจเรื่อง “บันทึกราชันย์เทพอสูร” : https://bit.ly/2PKqEjk

อ่านฟรีได้ที่นี่ หรือ
อ่านล่วงหน้า เร็วกว่าใครหลายร้อยตอนได้ที่เว็บไซต์ กวีบุ๊ค : https://www.kawebook.com/story/view/505

120/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ยอยู่ที่ 90-100 บาท/เล่มค่ะ ) เมื่อเทียบกับนิยายแปลเป็นเล่ม 30 ตอนเท่ากับ 1 เล่ม