0 Views

        สองพี่น้องคู่นี้อย่างไรก็ไม่ยอมเชื่อว่าพลังของเนี่ยหลีจะก้าวถึงระดับที่น่าอัศจรรย์ใจปานนี้ได้แล้ว

        “ท่านผู้อาวุโสเนี่ยเอินจะไม่เป็นอันตรายหรือ?” เนี่ยเสี่ยวยื่อขมวดคิ้วเล็กน้อยและถาม ผู้อาวุโสเนี่ยเอินออกตามล่าไปเป็นเวลานานแล้ว ยังไม่กลับมาเสียที

        “วางใจได้ ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร!” เนี่ยเสี่ยวเฟิงส่ายศีรษะ “ที่นี่เป็นเขตหมู่บ้านของตระกูลเทียนเหิน ผู้คนจากสมาคมมืดที่สามารถปลอมปนเข้ามาในเมืองกวงฮุยได้อย่างมากก็เป็นแค่ระดับเงินห้าดาว และผู้อาวุโสเนี่ยเอินนั้นเป็นนักสู้ระดับทองสามดาวแล้ว ไม่น่าจะมีปัญหาอันใด”

        ไกลออกไปในผืนป่าเกิดเสียงดังตูม ตูม ตูม ขึ้น ทว่าประเดี๋ยวเดียวก็เงียบหายไป

        ผ่านไปครู่ใหญ่ก็ไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ แล้ว

        ไกลออกไป เงาร่างหนึ่งรุดเข้ามาอย่างรวดเร็ว

        “เป็นท่านผู้อาวุโสเนี่ยเอิน ท่านผู้อาวุโสเนี่ยเอินกลับมาแล้ว!”

        เนี่ยเอินทะยานลงมาตรงหน้าของพวกเขา ใบหน้าคร่ำเคร่งยิ่ง

        “ท่านผู้อาวุโสเนี่ยเอิน เป็นอย่างไรบ้าง? ตามตัวมันได้ทันหรือไม่?” เนี่ยเสี่ยเฟิงเอ่ยถาม

        ผู้อาวุโสเนี่ยเอินส่ายหน้าตอบ “อีกฝ่ายเป็นผู้ควบคุมจิตอสูรระดับเงินห้าดาว หลังจากหลอมรวมกับจิตอสูรพยัคฆ์ดำเทียนซิง พลังของมันแข็งแกร่งยิ่ง ทั้งยังมีเล่ห์เหลี่ยม ข้าตามไม่ทัน มันจึงหนีไปแล้ว!”

        ได้ยินคำพูดของเนี่ยเอิน เนี่ยเสี่ยวเฟิงและเนี่ยเสี่ยวยื่อต่างมองหน้ากันไปมา ‘สามารถหนีรอดไปจากเงื้อมมือของท่านผู้อาวุโสเนี่ยเอินได้ ผู้ควบคุมจิตอสูรคนนั้นย่อมไม่ธรรมดาเลย!’

        เนี่ยเอินมองศพของหลิ่วชิงและหลิ่วเอี๋ยนบนพื้น สองคิ้วก็ขมวดมุ่น เรื่องนี้ค่อนข้างประหลาด คนจากสมาคมมืดเหตุใดจึงมาอยู่ที่นี่? ผู้ใดเป็นคนฆ่าเจ้าสองคนนี้? หรือว่าในสมาคมมืดเกิดเหตุขัดแย้งกันเอง วิ่งไล่ล่ากันมาถึงหมู่บ้านของพวกเขาแล้วก็ฆ่ากันตาย? คิดไปคิดมาก็ไม่น่าเป็นไปได้ หรือจะมียอดฝีมือลึกลับผู้หนึ่งช่วยตระกูลเทียนเหินฆ่าเจ้าสองคนจากสมาคมมืดนี้?

        ยอดฝีมือลึกลับผู้นั้นฆ่านักสู้ระดับเงินสองคน เวลาเดียวกันก็ทำร้ายผู้ควบคุมจิตอสูรระดับเงินห้าดาวจนบาดเจ็บ เกรงว่าอย่างน้อยต้องเป็นยอดฝีมือระดับทองกระมัง! ที่แท้เป็นผู้ใดที่ช่วยเหลือตระกูลเทียนเหิน? เหตุใดยอดฝีมือผู้นั้นช่วยเหลือตระกูลเทียนเหินแล้วจึงไม่ยอมปรากฏตัว?

        แม้เขายังมีความสงสัยในตัวเนี่ยหลีอยู่บ้าง ทว่าอย่างไรผู้อาวุโสเนี่ยเอินก็คิดไม่ถึง เป็นเนี่ยหลีฆ่าเจ้าสองคนนี้และยังทำร้ายผู้ช่วยอวิ๋นฮว๋าจนบาดเจ็บ เพราะเนี่ยหลียังก้าวไม่ถึงระดับทองแดงด้วยซ้ำก่อนจากบ้านไปเข้าโรงเรียนเซิ่งหลัน แค่ภาคการศึกษาเดียว จะทะลวงขึ้นถึงระดับเงินได้อย่างไร?

        เนี่ยเอินนั่งยองๆ ลงตรวจสอบศพของหลิ่วชิงหลิ่วเอี๋ยนทั้งสอง ไม่ว่าจะเป็นหลิ่วชิงหรือหลิ่วเอี๋ยน ไม่มีร่องรอยการต่อสู้รุนแรง ทว่าพวกมันถูกคนใช้อาวุธมีคมทำร้ายที่จุดตาย อีกทั้งรอยแผลยังมีลักษณะประหลาดคล้ายถูกฟันเลื่อยตัดขาด

        “เป็นวิธีฆ่าที่ร้ายกาจนัก!” เนี่ยเอินลอบตกใจ ต่อให้เป็นเขา เกรงว่าคงเป็นไปไม่ได้ที่จะฆ่านักสู้ระดับเงินสามดาวสองคนได้อย่างง่ายดายปานนี้ และอาวุธที่คนผู้นี้ใช้ก็ดูเหมือนจะประหลาดยิ่ง เขาไม่เคยเห็นร่องรอยแบบนี้มาก่อน

        “เนี่ยหลี เจ้าไปกับข้า รายงานทุกอย่างให้ท่านประมุขทราบ เจ้ามาพบคนจากสมาคมมืดทั้งสามนี้ได้อย่างไร เบื้องหลังเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง ล้วนรายงานให้ท่านประมุขทราบให้หมด!” เนี่ยเอินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและหันไปมองเนี่ยเสี่ยวเฟิงกับเนี่ยเสี่ยวยื่อ “เจ้าสองคนนำศพทั้งสองนี้กลับไปให้ท่านประมุขดู!”

        “ขอรับ ท่านผู้อาวุโสเนี่ยเอิน!” เนี่ยหลีพยักหน้า

        “ขอรับ!” เนี่ยเสี่ยวเฟิงและเนี่ยเสี่ยวยื่อสองคนแบกศพคนละร่างและติดตามเนี่ยเอินไป

        พวกเขาเพิ่งออกเดินไปได้ไม่กี่ก้าว พลันมองเห็นเนี่ยอวี่กำลังวิ่งเร็วจี๋เข้ามา ความเร็วของเนี่ยอวี่ย่อมช้ากว่าผู้อาวุโสเนี่ยเอินและพวก ดังนั้นจึงเพิ่งมาถึง

        “พี่เนี่ยหลี ท่านเป็นอย่างไรบ้าง? ท่านไม่เป็นไรนะ?” ใบหน้าอ่อนเยาว์ของเนี่ยอวี่เต็มไปด้วยคราบน้ำตา ดวงตาก็เต็มไปด้วยความกังวล

        “วางใจได้ พี่เนี่ยหลีไม่เป็นไร!” เนี่ยหลียิ้มๆ ลูบศีรษะของเนี่ยอวี่

        “อืม” ได้ยินคำพูดของเนี่ยหลี เนี่ยอวี่ค่อยโล่งอกขึ้น เดินตามหลังเนี่ยหลีไปอย่างว่าง่าย

        ห้องบรรพชนตระกูลตราสวรรค์เทียนเหิน ที่นี่จุดตะเกียงตามไฟสว่างไสว ผู้คนในตระกูลเทียนเหินแต่ละคนถืออาวุธครบมือ มืออีกข้างก็ถือคบไฟไว้ พวกที่รู้ว่ามีคนของสมาคมมืดมาถึงหมู่บ้านของตระกูลเทียนเหิน แต่ละคนต่างล้วนลุกลงจากเตียง เตรียมพร้อมเผชิญหน้ากันทุกขณะ

        เมื่อเห็นพวกเนี่ยเอินกลับมาถึง ผู้คนก็ค่อยๆ เปิดทางให้พวกเขา

        ประมุขของตระกูลเทียนเหิน เนี่ยไห่ นั่งอยู่บนเก้าอี้ประมุข เขาสวมชุดสีเทา หนวดยาวผมขาว มีท่วงท่าสง่าผ่าเผยน่าเกรงขาม

        “เนี่ยเอิน ที่แท้เกิดอะไรขึ้น?” เนี่ยไห่จ้องมองเนี่ยเอินและเอ่ยถาม

        “ท่านประมุข เป็นโจรสามคนจากสมาคมมืด เดาว่าพวกมันอาจจะพยายามเข้ามาขโมยอะไรบางอย่างจากตระกูลเทียนเหินของพวกเรา ถูกกำจัดไปสองคน อีกคนหลบหนีไปได้!” เนี่ยเอินยกสองมือขึ้นคำนับและพูด

        เนี่ยไห่ชำเลืองมองศพทั้งสองบนพื้น รู้สึกโล่งอกขึ้นเล็กน้อยและกล่าว “ดีที่มีแค่สามคน แม้เราไม่รู้ว่าพวกมันมาที่นี่มีวัตถุประสงค์อะไร ทางที่ดีควรระวังตัวไว้ ตระกูลเทียนเหินของเราก็ไม่น่าจะมีของมีค่าอะไรให้พวกสมาคมมืดสนใจ สามคนนี้อาจจะเข้ามาสำรวจความเป็นไปในตระกูลเทียนเหินของเรา หลายวันจากนี้ไปควรเพิ่มกำลังตรวจตราเป็นสองเท่า!”

        “ขอรับ!” พวกยามของตระกูลเทียนเหินที่อยู่ด้านข้างขานรับขึ้นโดยพร้อมเพรียง

        “สองคนนี้เป็นเจ้าสังหารมันหรือไม่?” เนี่ยไห่ชำเลืองมองคราวเดียวก็บอกได้แล้วว่าสองคนที่ถูกฆ่าตายนี้อย่างน้อยต้องมีพลังระดับเงิน

        “มิใช่!” เนี่ยเอินส่ายศีรษะและตอบ

        “เช่นนั้นเป็นเสี่ยวเฟิงกับเสี่ยวยื่อหรือ?” เนี่ยไห่ชื่นชม “เสี่ยวเฟิง เสี่ยวยื่อ วรยุทธ์ของพวกเจ้าก้าวหน้ารวดเร็วยิ่ง!”

        ได้ยินคำพูดของเนี่ยไห่ เนี่ยเสี่ยวเฟิงและเนี่ยเสี่ยวยื่อรู้สึกว่าหน้าของตนร้อนผะผ่าว

        “เรียนท่านประมุข มิใช่ฝีมือของพวกเราเช่นกัน!” เนี่ยเสี่ยวเฟิงและเนี่ยเสี่ยวยื่อรีบพูด พวกเขาจะกล้ารับความชอบได้อย่างไร

        เนี่ยไห่ขมวดคิ้วมุ่นเล็กน้อยและเอ่ยถามอย่างสับสน “เช่นนั้นเป็นผู้ใดฆ่า?” นอกจากเนี่ยเอิน เนี่ยเสี่ยวเฟิง และเนี่ยเสี่ยวยื่อที่ไล่ตามพวกสมาคมมืดไปแล้ว ยังจะมีผู้ใดอีก?

        “เมื่อพวกเราไปถึง สองคนนี้ก็กลายเป็นศพแล้ว มีเพียงเนี่ยหลีอยู่ที่นั่น!” เนี่ยเอินพูดตามความเป็นจริง

        เวลานี้ทุกสายตาตกอยู่ที่เนี่ยหลี รู้สึกขบขันขึ้นมาในใจ เนี่ยหลีมีวรยุทธ์ระดับใดกัน เขาจะกำจัดนักสู้ระดับเงินถึงสองคนได้อย่างไร?

        “ข้าก็ไม่รู้ ข้าเพียงเห็นเงาดำสายหนึ่งวูบผ่าน จากนั้นสองคนนี้ก็ร่วงลงพื้น เช่นนั้นเอง” เนี่ยหลียักไหล่ แสร้งทำไร้เดียงสา เขายังไม่ต้องการเปิดเผยพลังที่แท้จริงของตน

        “เงาดำสายหนึ่ง?” ทุกคนแปลกใจเล็กน้อย

        ผู้อาวุโสเนี่ยเอินนิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะคุกเข่าลง ชี้ไปที่ศพของนักสู้ระดับเงินทั้งสองบนพื้น เขาพูด “ท่านประมุขโปรดดู บาดแผลนี้ถูกอาวุธบางอย่าง อาวุธชนิดนี้ประหลาดนัก ข้าคิดไม่ออกจริงๆ ว่าจะเป็นผู้ใดในเมืองกวงฮุยที่ใช้อาวุธชนิดนี้!”

        สายตาของทุกคนจรดอยู่ที่บาดแผลของศพทั้งสอง

        “สองคนนี้ถูกจัดการที่จุดตาย สังหารในกระบวนท่าเดียว!” ผู้อาวุโสเนี่ยเอินสูดลมหายใจลึกคำหนึ่ง

        ทุกคนเริ่มมองหน้ากันไปมา ในบรรดาพวกเขา ไม่มีผู้ใดใช้อาวุธชนิดนี้อย่างแน่นอน เช่นนั้นจะเป็นฝีมือของผู้ใด? เป็นไปได้หรือไม่ว่าจะมียอดฝีมือซ่อนตัวอยู่ที่หลังเขา? ไม่ทราบว่าคนผู้นั้นจะเป็นมิตรหรือศัตรู แต่ไม่ว่าจะเป็นมิตรหรือศัตรู หากมีคนเช่นนี้หลบซ่อนอยู่ที่หลังเขาจริง พวกเขาคงกินนอนไม่สงบแล้ว

        “ในเมื่อคนผู้นั้นช่วยพวกเรากำจัดพวกสมาคมมืด ก็น่าจะยืนอยู่ฝ่ายเดียวกับเมืองกวงฮุย คงไม่มีปัญหาอันใด” เนี่ยไห่พูดเบาๆ “เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องกังวลอีกต่อไป ประเด็นสำคัญคือเหตุใดพวกสมาคมมืดจึงมาที่นี่ เพื่อความปลอดภัย ตระกูลเทียนเหินต้องเข้าสู่สภาวะพร้อมรบ แนวการป้องกันภายในตระกูลก็ต้องมีการปรับเปลี่ยนแก้ไข”

        เวลานี้ ข้างๆ เนี่ยไห่ ผู้อาวุโสเนี่ยเหว่ยชำเลืองมองเนี่ยหลีและเอ่ยถาม “เนี่ยหลี เจ้ากลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่?”

        ได้ยินคำถามของเนี่ยเหว่ย เนี่ยหลีอดรู้สึกหนังหัวชาขึ้นมาไม่ได้ ภายในตระกูลเทียนเหินนี้ คนที่คุยด้วยยากที่สุดก็คือผู้อาวุโสเนี่ยเหว่ย เนี่ยเหว่ยเป็นผู้อาวุโสรักษากฎของตระกูลเทียนเหิน สมาชิกในตระกูลเทียนเหินคนไหนทำผิดก็จะถูกผู้อาวุโสเนี่ยเหว่ยทำโทษ ดังนั้นฐานะของเนี่ยเหว่ยภายในตระกูลเทียนเหินจึงต่ำกว่าเพียงเนี่ยไห่เท่านั้น

        ภายในตระกูลเทียนเหิน คนที่เนี่ยหลีเกลียดชังที่สุด นอกจากเนี่ยเสี่ยวเฟิงและเนี่ยยื่อแล้ว ก็ย่อมเป็นเนี่ยเหว่ย ในชีวิตชาติที่แล้ว เขาถูกเนี่ยเหว่ยลงโทษอยู่หลายครั้งมาก เนี่ยเหว่ยยังมีอีกฐานะหนึ่ง นั่นก็คือปู่ของเนี่ยเสี่ยวเฟิงกับเนี่ยเสี่ยวยื่อ

        เนี่ยหลีไม่ได้คิดแค่ครั้งเดียว เป็นเพราะครอบครัวของเขาไม่ลงรอยกับครอบครัวของพวกเขาใช่หรือไม่ ดังนั้นเนี่ยเหว่ยจึงทำโทษเนี่ยหลีด้วยความแค้นส่วนตัว

        “เรียนผู้อาวุโส ข้าเพิ่งกลับมาถึงวันนี้!” เนี่ยหลียกสองมือขึ้นคำนับตอบ

        เนี่ยเหว่ยร้องฮึตำหนิ “เนี่ยหลี เจ้ายอมรับความผิดหรือไม่?”

        เนี่ยหลีงุนงงเล็กน้อย เอ่ยถามลังเล “เนี่ยหลีไม่ทราบ ผู้อาวุโสเนี่ยเหว่ยโปรดให้ความกระจ่าง!”

        “เนี่ยหลี เจ้าไม่ตั้งใจศึกษาเล่าเรียนอยู่ที่โรงเรียนอย่างที่ควร และยังก่อเรื่องมากมาย ข้าได้ยินมาว่าเจ้าไปล่วงเกินลูกหลานสายตรงคนหนึ่งของตระกูลเสินเซิ่งเข้า ทำให้พวกเขามากดดันพวกเราตระกูลเทียนเหิน เจ้าแน่ใจหรือว่าไม่มีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้น?” เนี่ยเหว่ยเอ่ยถามเข้มงวด

        เมื่อได้ยินคำพูดของเนี่ยเหว่ย สายตาของทุกคนก็กลับมาตกอยู่ที่เนี่ยหลีอีกครั้งหนึ่ง เวลานั้นเป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุดของตระกูลเทียนเหิน ถูกตระกูลเสินเซิ่งกดดันทุกด้าน การค้าทุกอย่างขาดทุนอย่างหนัก ทั้งหมดนี้ล้วนเกี่ยวข้องกับเนี่ยหลีหรือ?

        เมื่อเนี่ยไห่ได้ยินคำพูดของผู้อาวุโสเนี่ยเหว่ย เขาขมวดคิ้วมุ่นจ้องมองเนี่ยหลี เอ่ยถามเสียงเข้ม “เนี่ยหลี เป็นความจริงหรือ?”

        เนี่ยหลีได้แต่พยักหน้าและพูด “มิผิด เป็นข้าจริงๆ!”

        “ศึกษาเล่าเรียนอยู่ที่โรงเรียนเซิ่งหลัน ทว่าไม่ทำตามกฎของตระกูล ไม่รู้ผิดถูกจนทำให้ตระกูลได้รับความเสียหายอย่างหนัก เจ้าต้องถูกลงโทษโดยการเฆี่ยนหนึ่งร้อยครั้ง เจ้ายอมรับหรือไม่?” สายตาของผู้อาวุโสเนี่ยเหว่ยจดจ่ออยู่ที่เนี่ยหลีด้วยท่วงท่าสง่าน่าเกรงขาม

        เมื่อได้ยินคำพูดของเนี่ยเหว่ย เนี่ยเสี่ยวเฟิงและเนี่ยเสี่ยยื่อมองหน้ากันและยิ้มๆ ดีอกดีใจกับความโชคร้ายของผู้อื่น เนี่ยหลีช่างโชคร้ายเสียจริง ตกอยู่ในน้ำมือของท่านปู่ข้าเสียแล้ว

        ในตระกูลเทียนเหินมีแปดสาขา ระหว่างแต่ละสาขายังมีความขัดแย้งกันอยู่ แม้ยามเมื่อเผชิญหน้ากับศัตรู ทุกคนจะรวมกันเป็นน้ำหนึ่งใจเดียว ทว่าในยามปกติแล้ว พวกเขามักต่อสู้กันเองไม่หยุดเพื่อผลประโยชน์และฐานะภายในตระกูล

        ผู้อาวุโสบางคนจากสาขาที่เนี่ยหลีสังกัดอยู่คิดต้องการช่วยเนี่ยหลี ทว่าพวกเขาได้แต่นิ่งเงียบ ไม่ว่าอย่างไร เนี่ยหลีทำผิดจริงๆ เนี่ยเหว่ยทำสิ่งที่สมควรกระทำแล้ว และพวกเขาไม่มีอะไรจะพูดได้

        เนี่ยเอินขมวดคิ้วมุ่น เขาเองก็มาจากสังกัดเดียวกันกับเนี่ยหลี เขาครุ่นคิดครู่หนึ่งจึงยกสองมือขึ้นคำนับและพูด “ท่านประมุข เนี่ยหลียังเด็กนัก ยิ่งไปกว่านั้น วรยุทธ์ของเขาก็อ่อนด้อยยิ่ง หากลงโทษเขาด้วยการเฆี่ยนร้อยครั้ง เกรงว่าจะรุนแรงเกินไป แค่ครั้งเดียวก็เกรงว่าจะทำให้เขาลุกจากเตียงไม่ขึ้นไปถึงสองเดือนแล้ว!”

        ผู้อาวุโสเนี่ยเหว่ยพูดเสียงต่ำ “ผู้อาวุโสเนี่ยเอินใจดีกับผู้เยาว์เช่นนี้ไม่ถูกต้อง ความผิดที่เนี่ยหลีกระทำไม่อาจอภัยให้ได้ หากทางสมาคมนักปรุงยาวิเศษไม่ได้ช่วยเหลือพวกเราให้พ้นจากสถานการณ์อันเลวร้ายนั้น ข้าก็คิดไม่ออกเลยว่าพวกเราจะต้องเผชิญกับสภาพเลวร้ายอย่างไรบ้าง เกรงว่ากระทั่งที่ยืนของพวกเราตระกูลเทียนเหินก็คงไม่เหลือ! ความผิดใหญ่หลวงเช่นนี้ ลงโทษเขาแค่การเฆี่ยนหนึ่งร้อยครั้ง ถือว่าเบาแล้ว!” ดวงตาของเนี่ยเหว่ยเบิกกว้าง ถลึงตามองเนี่ยหลีอย่างเย็นชา “เนี่ยหลี เจ้ายังจะมีอะไรแก้ตัวอีกหรือไม่?”

        เนี่ยหลีสีหน้าไร้อารมณ์ใดๆ ในชีวิตหนก่อน เนี่ยหลีหวาดกลัวเนี่ยเหว่ยที่สุด แค่เห็นเขาก็ทำให้เนี่ยหลีหวาดกลัวจนผมตั้งได้แล้ว กระทั่งพูดก็พูดไม่ออก ทว่าในชาตินี้ เขาไม่แม้แต่จะเห็นเนี่ยเหว่ยอยู่ในสายตา

        เนี่ยไห่ขมวดคิ้วมุ่น นิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่งและพูด “ข้าเพิ่งได้รับแจ้งว่าเนี่ยหลีได้รับเลือกให้เข้าเรียนในชั้นเรียนสำหรับผู้มีพรสวรรค์ของโรงเรียนเซิ่งหลัน เขาจะถูกอบรมดูแลอย่างดี หากเขาถูกเฆี่ยนหนึ่งร้อยครั้ง เกรงว่าจะทำให้การศึกษาของเขาต้องล่าช้าไป!”

        เนี่ยไห่ยังคงช่วยพูดให้แก่เนี่ยหลี ในฐานะที่เป็นประมุขของตระกูล ผลการสอบของสมาชิกในตระกูลจากโรงเรียนเซิ่งหลัน เขาย่อมเป็นบุคคลแรกที่ได้รู้ ครั้งแรกที่ได้ยินว่าเนี่ยหลีก้าวขึ้นเป็นผู้ควบคุมจิตอสูรระดับทองแดงหนึ่งดาวแล้ว และยังได้รับเลือกให้เข้าเรียนในชั้นเรียนสำหรับผู้มีพรสวรรค์ เขารู้สึกสงสัยอย่างยิ่ง หนึ่งคือ เนี่ยหลีสามารถก้าวขึ้นเป็นผู้ควบคุมจิตอสูรระดับทองแดงหนึ่งดาวได้รวดเร็วปานนี้ได้อย่างไร สองคือ เหตุใดโรงเรียนเซิ่งหลันจึงยอมรับผู้ที่เพิ่งก้าวขึ้นเป็นผู้ควบคุมจิตอสูรระดับทองแดงหนึ่งดาวเข้าชั้นเรียนสำหรับผู้มีพรสวรรค์?

        เมื่อพวกเขาได้ยินคำพูดของเนี่ยไห่ ทุกคนตกตะลึงจ้องมองเนี่ยหลี พวกเขารู้ดีถึงความสามารถในการฝึกยุทธ์ของเนี่ยหลี และเขากลับได้รับเลือกให้เข้าเรียนในชั้นเรียนสำหรับผู้มีพรสวรรค์ของโรงเรียนเซิ่งหลัน ข่าวนี้ช่างน่าตื่นตะลึงเสียจริง!

        เนี่ยเสี่ยวเฟิงและเนี่ยเสี่ยวยื่อสองพี่น้องก็มีสีหน้าไม่เชื่อถือแขวนอยู่บนหน้า เนี่ยหลีมีดีอะไรพวกเขายังไม่เข้าใจ? กลับได้รับเลือกให้เข้าเรียนในชั้นเรียนสำหรับผู้มีพรสวรรค์ของโรงเรียนเซิ่งหลันได้! นี่เป็นข่าวปลอมหรือไม่? กระทั่งพวกเขาสองคนก็ยังไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเข้าเรียนในชั้นเรียนสำหรับผู้มีพรสวรรค์ของโรงเรียนเซิ่งหลันได้ ทว่านี่เป็นเรื่องที่ออกจากปากของท่านประมุข พวกเขาไม่มีความกล้าพอที่จะท้วงถาม

 


ติดตามอัพเดทก่อนใคร ด้วยการกดไลค์แฟนเพจเรื่อง “บันทึกราชันย์เทพอสูร” : https://bit.ly/2PKqEjk

อ่านฟรีได้ที่นี่ หรือ
อ่านล่วงหน้า เร็วกว่าใครหลายร้อยตอนได้ที่เว็บไซต์ กวีบุ๊คhttps://www.kawebook.com/story/view/505

120/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ยอยู่ที่ 90-100 บาท/เล่มค่ะ ) เมื่อเทียบกับนิยายแปลเป็นเล่ม 30 ตอนเท่ากับ 1 เล่ม