0 Views

ตอนที่ 1 – คุณครูกู่เฟย

 

ท้องฟ้าอันมืดครึ้มในเมืองหยุนตวน และมันก็มีฝนตกปรอยๆเป็นครั้งคราว

ณ ที่ไหนสักแห่งใกล้กับจุดเกิดของผู้เล่นใหม่ภายในวิทยาลัยเวทมนตร์ประจำเมืองมี NPC พ่อค้าสองคนถูกรายล้อมไปด้วยฝูงชนที่หนาแน่น คนหนึ่งขายเฉพาะแค่ไม้กวาด ในขณะที่อีกคนหนึ่งขายเฉพาะแค่แว่นตากรอบสีดำ นิยายชุด “แฮรี่พอตเตอร์” ทำให้แนวคิดเกี่ยวกับเวทมนตร์ในยุคสมัยกลายเป็นที่นิยมมากจนแม้กระทั่งเกมในโลกเสมือนจริงชิ้นโบว์แดงเกมล่าสุดอย่าง โลกคู่ขนาน(Parallel World) ก็ไม่สามารถหลบหนีจากอิทธิพลของมันได้

ด้วยการออกแบบตัวละครที่มีพื้นฐานมาจาก “แฮรี่พอตเตอร์” NPC ทั้งสองจึงสามารถขูดรีดผู้เล่นใหม่ได้ถึงสองครั้ง ผู้เล่นใหญ่จะได้รับเงิน 50 เหรียญทองแดงจากระบบเมื่อเริ่มต้นเกม อย่างไรก็ตาม อุปกรณ์ที่ไร้ประโยชน์ทั้งสองชิ้นถูกขายในราคา 125 เหรียญทองแดงต่อชิ้น เมื่อรวมกันจึงเป็นเงิน 250 เหรียญทองแดง อย่างไรก็เรื่องนี้ก็ไม่ส่งผลอะไรต่อความสนใจในไอเทมของตัวผู้เล่น พวกเขาจะทำงานอย่างหนักตลอดทั้งวันเพิ่งเพื่อให้ได้เงินจำนวนนี้มา ทั้งวิทยาลัยเวทมนตร์จึงเต็มไปด้วยผู้เล่นที่กำลังเดินไปมาโดยลากเสื้อคลุมยาวพร้อมด้วยแว่นกรอบดำที่อยู่บนใบหน้าและไม้กวาดที่อยู่ในมือของพวกเขา

ในบรรยากาศที่มีชีวิตชีวาเช่นนี้ มีเพียงคนเดียวกำลังอารมณ์ไม่ดี

กู่เฟิงที่อยู่ในชุดคลุมยาวของนักเวทย์ได้ยืนอยู่ตรงกลางของบริเวณวิทยาลัยเวทมนตร์ เขาพบว่ามันไม่มีอะไรที่จะทำได้อีกนอกจากการถอนหายใจในขณะที่เขาเฝ้าดูเหล่าผู้คนที่ฮึกเหิม

นักเวทย์เป็นอาชีพสุดท้ายที่เขาต้องการ

แต่เขาก็ต้องกลับกลายมาเป็นนักเวทย์

ทั้งหมดนี้ต้อง “ขอบคุณ” นักเรียนที่ชื่ออ่าฟา กู่เฟยเป็นครูอยู่ในโรงเรียน เขาบังเอิญได้ยินนักเรียนคุยกันเกี่ยวกับเรื่องเกมออนไลน์เกมใหม่ในโลกเสมือนจริง เมื่อกู่เฟยสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเกม อ่าฟาก็ได้มอบไอดีเกมให้กับเขาเพื่อเอาใจกู่เฟย

ใครจะรู้ว่าความผิดพลาดจะเกิดขึ้นได้แม้จะเกิดจากความตั้งใจอันดี? อ่าฟาได้มอบไอดีที่ถูกตั้งค่าทั้งชื่อและอาชีพไว้แล้ว กู่เฟยได้มาสังเกตเห็นเรื่องนี้หลังจากที่เขาได้เข้าสู่ระบบและผ่านการสแกนร่างกายแบบเต็มรูปแบบเพื่อยืนยันตัวตนและข้อกำหนดเบื้องต้นสำหรับการควบคุมเรียบร้อยแล้ว เนื่องจากนี่เป็นครั้งแรกที่เทคโนโลยีโลกเสมือนจริงได้ถูกมาใช้กับเกมMMORPG ดังนั้นมันจึงได้รับความสนใจแบบเป็นประวัติการณ์ เซิร์ฟเวอร์ต้องจัดการกับข้อมูลเป็นจำนวนมากอยู่ตลอดเวลา ดังนั้นทางผู้พัฒนาจึงได้จำกัดการแจกจ่ายบัญชีผู้ใช้งานไว้ แต่ละคนสามารถเป็นเจ้าของได้เพียงแค่บัญชีเดียว และนั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมกู่เฟยจึงทำได้แค่เลือกที่จะเป็นนักเวทย์ถ้าเขาอยากเล่นเกมต่อ

กู่เฟยรู้สึกว่ามันน่าเสียดายถ้าจะไม่ได้เล่นเกมนี้เมื่อเขามองไปที่ชุดอุปกรณ์ VR ล่าสุดที่เขาซื้อมาเพื่อเกมนี้โดยเฉพาะ ดังนั้น มันจึงลงเลยด้วยการที่เขาต้องเล่นเกมต่อไป มันน่าอายจริงๆที่ความปรารถนาในการเล่นเกมของเขาต้องลดลงเป็นอย่างมากเนื่องจากเขาไม่สามารถเลือกอาชีพในฝันได้ ในตอนนี้เอง เขาได้ยืนอยู่ตรงกลางวิทยาลัยเวทมนตร์โดยที่ไม่รู้ว่าตัวเองควรทำเช่นไรดี

ในขณะที่เขาเหม่อลอย ฉับพลันเขาก็เห็นนักเวทย์ที่กำลังถอยกลับเข้ามายังวิทยาลัยเวทมนตร์ผ่านทางประตูหลัก เสื้อคลุมยาวของพวกเขาถูกฉีกออกและพวกเขาก็ดูเหมือนจะมีรอยฟกช้ำดำเขียว กู่เฟยมองเห็นร่างที่เตี้ยและผอมอยู่ในหมู่ของคนพวกนั้น เขาจึงตะโกนออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ “อ่าฟา!”

นั่นคือนักเรียนที่มีผลการเรียนแย่ ความสามารถด้านกีฬาเลวร้าย และมีรูปพรรณสัณฐานที่ธรรมดา เขาไม่มีลักษณะเด่นอื่นใดนอกจากฝีปากอันเก่งกล้า เขาไม่ใช่คนที่ไม่มีใครชอบเลยในโรงเรียน มันเป็นเขาที่ให้ไอดีนักเวทย์กับกู่เฟย เมื่อพบกับเขาภายในเกม กู่เฟยยับยั้งชั่งใจไม่ให้ตัวเองพุ่งเข้าไปทุบตีเขา เนื่องจากอ่าฟาก็อาจจะไม่ได้ตั้งใจทำแบบนี้ นอกจากนี้ เขายังต้องรักษาสถานะของตัวเองในการเป็นแบบอย่างให้กับคนอื่นๆ

อ่าฟาเงยหน้าขึ้นและเห็นกู่เฟยเมื่อเขาได้ยินเสียงคนเรียกเขา เขาเดินโซเซไปยังกู่เฟยและทักทาย “สวัสดีครับคุณครู!”

“เอาล่ะ พอแล้ว ไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้น” กู่เฟยตอบกลับอย่างรีบร้อน การได้รับการทักทายจากนักเรียนแบบนี้ในเกมเป็นเรื่องที่น่าอับอายมากเกินไป ในความเป็นจริง ผู้เล่นหลายๆคนที่อยู่โดยรอบก็ได้มองมาที่พวกเขาด้วยความอยากรู้อยากเห็นหลังจากที่ได้ยินคำทักทายของอ่าฟา

“เกิดอะไรขึ้นกับนาย?” กู่เฟยถามหลังจากที่ลากอ่าฟาออกไปไกลจากฝูงชนเล็กน้อย

อ่าฟาพูดพร้อมกับหอบหายใจ “ไม่เคย… ไม่เคยคิดเลวว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นกับผม… ผมถูกทุบตีทันทีที่ผมเริ่มตะเวณไปรอบเมือง”

“ตอนนี้นายเลเวลเท่าไร?” กู่เฟยสงสัย เขารู้ว่าไม่มีอะไรที่เป็นโซนปลอดภัยภายในเกมนอกเหนือไปจากจุดเกิด อย่างไรก็ตาม เกมนี้ได้มีฟีดเจอร์ที่ช่วยป้องกันไม่ให้เกิดการ PvP ขึ้นในหมู่ผู้เล่นระดับต่ำ มันเป็นไปไม่ได้ที่จะมีผู้เล่นคนไหน PvP กับผู้ที่เลเวลต่ำกว่า 5 ระดับได้

“ผมเพิ่งเกิด ดังนั้นผมยังไม่ได้แม้แต่จะเลื่อนระดับเลย!” อ่าฟากล่าว

“งั้นนายไป PvP กับคนอื่นได้ยังไง?”  กู่เฟยไม่เข้าใจ

“ผมไม่ได้ PvP ผมถูกทุบตี” อ่าฟาพูด

“แล้วมันต่างกันยังไง?” กู่เฟยยังคงมึนงง

“ครูครับ PvP เป็นการใช้สกิลในเกมเพื่อลด HP ของผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามภายในเกม แต่ตอนนี้พวกเราอยู่ในเกมเสมือนจริง พวกมันทุบตีผมราวกับการต่อสู้ตามข้างถนน แม้ว่า HP ของผมจะเหลือเท่าเดิม แต่มันก็เจ็บมาก!” อ่าฟาร่ำร้องออกมาในขณะที่เขาลูบไปที่มุมปากของตัวเอง

“แม้แต่ที่นี่ก็มีคนแบบนี้?!”

“ใช่! ผมไม่รู้มาก่อนว่ามันจะเกิดขึ้นในโลกเสมือนจริง” อ่าฟากล่าว

“เสมือนจริง…” กู่เฟยคิด เขาโพล่งออกมา “มาให้ฉันลองดูหน่อยสิ!” จากนั้นเขาก็เริ่มที่จะเดินออกไปข้างนอก

“เดี๋ยวครับ!” อ่าฟาหยุดกู่เฟยไว้ “คุณครู คุณเป็นนักเวทย์นะ Str และ Vit พื้นฐานของคุณแทบกับอัศวินไม่ได้เลย! คุณไม่สามารถชนะการต่อสู้แบบนี้ได้!”

กู่เฟยเคาะหัวของอ่าฟาและพูด “นายลืมไปแล้วเหรอ? ครูของนายคนนี้เป็นกังฟูนะ!” เขาหันกลับไปและจากไปทั้งแบบนั้น

“ครู!” อ่าฟาจ้องมองอย่างว่างเปล่าไปทางกู่เฟยที่กำลังจากไป “ครูกู่เฟยเป็นกังฟู!” นี่เป้นเรื่องตลกในโรงเรียนมัธยมหยูหลิน เห็นได้ชัดว่าแม้แต่ครูใหญ่ก็ยังหัวเราะให้กับเรื่องนี้ “ไร้ยางอายอะไรแบบนี้? ความจริงที่ว่าครูกู่เฟยยืนยันว่าเขาเป็นกังฟูเป็นสิ่งที่ไร้สาระที่สุดที่ฉันเคยเห็นมา”

มันเป็นความจริงที่ว่ากู่เฟยกระโดดได้สูงกว่าปกตินิดหนึ่ง วิ่งได้เร็วกว่าคนทั่วไปนิดหน่อย มีความคล่องแคล่วมากกว่าปกติเล็กน้อย และแข็งแกร่งกว่าคนอื่นๆอยู่ไม่มาก นี่เป็นเหตุผลที่สมเหตุสมผลสำหรับพวกเขาในขณะที่เขาเป็นครูพลศึกษา แต่กู่เฟยก็ยืนยันว่าเขาได้เรียนรู้ศิลปะการต่อสู้มาตั้งแต่เขายังเด็กซึ่งทำให้เขาได้รับร่างกายที่แข็งแกร่งดุจเหล็กกล้ามา เขายังได้กล่าวอ้างว่าเขาเอาชนะผู้คนมานับไม่ถ้วนตั้งแต่เขายังเด็กแล้ว

ไม่มีใครเชื่อเขาเลย

นั่นเป็นเพราะคลิปวิดีโอที่แพร่กระจายอยู่ในเครือข่างของโรงเรียนมัธยมหยูหลิน มันมาจากกล้องวงจรปิดใกล้ๆกับทางเข้าของโรงเรียน บางทีมันอาจจะถูกอัพโหลดโดยคนที่ไม่รู้ว่าจะทำอะไรดี มันเป็นคลิปวิดีโอของชายหนุ่มที่ถูกกระทืบจนฟกช้ำดำเขียวโดยชายชราในขณะที่ชายหนุ่มนั้นได้แต่ขดตัวอยู่บนพื้นโดยไม่มีโอกาสได้โต้กลับเลย “ชายแก่กระทืบชายหนุ่ม” คือชื่อของวิดีโอนี้ จุดสนใจหลักของวิดีโออยู่ที่ชายชราอย่างไม่ต้องสงสัยเลย แล้วชายหนุ่มอีกคนล่ะ? เขาถูกระบุว่าเป็นครูกู่เฟย คนๆเดียวกันกับที่ประกาศว่าเขาได้ “เอาชนะผู้คนมานับไม่ถ้วนตั้งแต่ในอดีตแล้ว”

จะยังมีใครอีกที่เชื่อว่ากู่เฟยเป็นกังฟูหลังจากเหตุการณ์เช่นนี้? ทุกๆคนคิดว่าเขาอ่านนิยายกำลังภายในมากเกินไป และมันทำให้สมองเขาไม่ปกติสักเท่าไร โชคดีที่กู่เฟยไม่ใช้คนหัวรุนแรงแม้ว่าเขาจะบอกว่าตัวเองเป็นกังฟู เขาเป็นคนที่ตั้งใจทำงาน ดังนั้นมันจึงไม่มีอะไรที่น่ากลัวเกิดขึ้น

อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้ อ่าฟาก็ได้มองดูกู่เฟยเดินผ่านประตูออกไปแล้ว แต่แล้วกู่เฟยก็หันกลับมาและตะโกนว่า “ทางไหน?”

อ่าฟาชี้ไปทางขวาโดยสัญชาตญาณ และเดินตามกู่เฟยไป

อ่าฟาสับสนไปชั่วขณะก่อนที่เขาจะได้สติกลับมา เขาได้ตามหลังกู่เฟยมาแล้ว

งานสร้างสรรค์ภายในเกมนั้นทำออกมาได้น่าประทับใจ ทางเดินที่ถูกปูด้วยหินทำให้มันยากกว่าปกติเล็กน้อยที่จะเดินไปบนทางแบบนี้ แต่กู่เฟยก็ก้าวไปข้างหน้าด้วยความเร็วอันน่าตกใจ อ่าฟาเหงื่อไหลพรากๆในขณะที่เขาพยายามไล่ตามกู่เฟยไป เขาเห็นกู่เฟยหยุดลงตรงสี่แยก
“พวกเขาอยู่ไหน?” กู่เฟยหันกลับมาถามในขณะที่เขาอ่าฟาไล่ตามเขามา

“พวกเขาอยู่นั่น” อ่าฟาชี้ไปที่น้ำพุตรงใจกลางจัตุรัสของเมือง

“ไม่นะ คุณ อย่าไป!” อ่าฟาตะโกนออกมาเมื่อเขาเห็นกู่เฟยเดินออกไป

กู่เฟยยิ้มกลับมาให้เขา “ไม่ต้องตามมา เดี๋ยวฉันมา”

ตามปกติแผ่นหลังของใครบางคนที่อยู่ในชุดเสื้อคลุมนักเวทย์นั้นมักจะทำให้ผู้คนรู้สึกว่าคนๆนั้นอ่อนแอ แต่ในทางตรงกันข้าม แผ่นหลังของกู่เฟยได้แผ่พลังและความเชื่อมั่นอันไม่ธรรมดาออกมา

“เชี่ย! อย่างมากก็ถูกกระทืบอีกครั้ง! ให้ตายเถอะ ตัวจริงของฉันคงไม่ได้รับบาดเจ็บแบบนี้แน่!” อ่าฟาคิดกับตัวเองก่อนที่จะไล่ตามกู่เฟยไปอีก

แต่กู่เฟยก็หายไปจากสายตาแล้ว ในขณะที่อ่าฟามองไปรอบๆพร้อมกับก้าวเดินออกไป ฉับพลันเขาก็ได้ยินร้องที่น่าอนาถดังออกมาจากซอยใกล้ๆ อ่าฟาวิ่งไปที่นั่นและยืนหัวออกไปเพื่อแอบมอง

ภายในซอยมีคนสี่คนที่สวมชุดเกราะเบาสำหรับอัศวินอยู่ ซึ่งพวกเขาได้จับตัวชายหนุ่มร่างผอมเอาไว้พร้อมกับกระหน่ำไปชายคนนั้น เสียงที่น่าขนลุกของหมัดที่ปะทะเข้ากับเนื้อหนังดังออกมา จมูกของชายคนนั้นได้หักไปแล้วในขณะที่มีเลือดไหลอาบใบหน้าและลำตัวของเขา มันยากที่จะตัดสินอาชีพของเขาจากอุปกรณ์ที่เขากำลังรวมใส่อยู่ แต่ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นนักรบที่มีร่างกายแข็งแกร่งมากที่สุด เขาก็ไม่สามารถต้านทานวงล้อมของชายหนุ่มสี่คนได้อยู่ดีเนื่องจากเขาเป็นแค่คนทั่วไปที่ไม่มีประสบการณ์ในการต่อสู้ ในเวลานี้ เขาได้หมดความสามารถที่จะสู้กลับไปแล้วทำให้ต้องกล้ำกลืนยอมรับความเจ็บปวดไป

ทั้งสี่คนที่กำลังทุบตีเขาอยู่นั้นมีหน้าตาที่น่าเกลียดและดุร้าย มันคงเป็นไปได้ที่จะบอกว่าพวกเขามักจะทำเรื่องไม่ดีอยู่เสมอเพียงแค่มองแวบเดียว อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็หยุดทุบตีชายคนนั้นเมื่อกู่เฟยปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าของพวกเขา

ไม่มีใครพูดอะไร แต่เมื่อทั้งสี่เห็นว่ากู่เฟยอยู่ในชุดคลุมนักเวทย์ พวกเขาก็ยิ้มออกมาอย่างรู้กัน

“ปล่อยให้เขาไปนะ!” กู่เฟยพูด

“นายหมายถึงเขางั้นเหรอ?” คนตัวโตที่สุดยกขาขึ้นและกระทืบลงไปที่ชายผู้น่าสงสารอีกครั้ง เขาส่งสัญญาณให้กับสามคนที่เหลือผ่านการชำเลืองมอง ทั้งสี่คนค่อยๆเคลื่อนไหวไปยังกู่เฟยเพื่อล้อมกรอบเขาไว้ พวกเขาทุกคนพยายามที่จะกัดไม่ได้กู่เฟยหันหนีและวิ่งกลับไปทางเดิม แต่ใครจะคิดว่าเป็นเขาเองที่ยืนอยู่กับที่เพื่อให้คนทั้งสี่มาล้อมกรอบเขา

ประกายแห่งความประหลาดใจฉายออกมาจากชายตัวโตที่เห็นได้ชัดว่าเป็นหัวหน้า แต่หลังจกามองดูกู่เฟยใกล้ๆ เขาก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาเล็กน้อย จากสิ่งที่เขาเห็น ชายตรงหน้าของเขาไม่ได้สูงเท่าไร ชุดคลุมนักเวทย์ที่พอดีตัวไม่ได้ซ่อนรูปร่างอันสมส่วนของเขาไว้เลย เขามีหน้าอกกว้าง เอวบาง และขาที่ยาว มันทำให้เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นคนที่ให้ความสนใจกับการออกกำลังกาย ร่างกายของเขาอยู่ในสภาพที่ดี ดังนั้นเขาจึงน่าจะต่อสู้ได้ดี แต่ตอนนี้พวกเขาอยู่ในเกม ไม่ว่าร่างกายในโลกแห่งความเป็นจริงของคนๆนั้นจะเยี่ยมยอดมากเพียงใด ทั้งความเร็ว ความแข็งแกร่ง ความอึด และสิ่งอื่นๆทั้งหมดจะถูกกำหนดโดยข้อมูลของเกม เขาเป็นนักเวทย์ อาชีพที่มี Str และ Vit อ่อนด้อยที่สุด ทั้งหมดที่มันจำเป็นต้องทำก็แค่การชกไปหนึ่งหมัด ก่อนที่จะจบลงด้วยเสียงกรีดร้องอันเจ็บปวดของกู่เฟยที่กินเวลาถึงครึ่งวัน ดูเหมือนว่าเขาจะลืมไปว่าตัวเขายังอยู่ในเกม เนื่องจากสภาพแวดล้อมที่จำลองออกมาได้ดี

โดยไม่ต้องพูดหรือยั่วยุอะไร หัวหน้าออกคำสั่งในทันที “ลุย!”


กังฟูจอมเวทย์ – Virtual World: Close Combat Mage