+100%-

ตอนที่ 24 เทพธิดา (2)

หากเรื่องนี้รู้ถึงหูคนภายนอก มันจะกลายเป็นการทรยศนิกายอย่างแน่นอน มีเพียงคนบ้าหรือคนโง่เท่านั้นที่จะทำเรื่องเช่นนี้ ผู้คุ้มกันโม่รู้ว่าเขาเป็นหนึ่งในบรรดาคนทั้งสองกลุ่ม แต่สัญชาตญาณของเขาร้องบอกว่าเด็กหนุ่มคนนี้จะทำให้อนาคตของพวกเราไม่สิ้นสุด หากพวกเขาทำตามคำกล่าวของเด็กหนุ่มที่อายุเพียงสิบสามปีคนนี้ อย่างไรก็ตามสัญชาตญาณก็เป็นเพียงสัญชาตญาณ

 

หนานฮัวเอียนก็ตกตะลึงเช่นกัน นี้เป็นการเลือกที่มีความสำคัญต่อชีวิตและชะตากรรมของเขาและอาจารย์  หนานฮัวเอียนรู้ได้ถึงคำตอบนี้เช่นกัน

 

” ขอแค่เพียงศิษย์พี่พูดมันออกมา พวกเราจะกระโดดเขากองเพลิงโดยไม่ลังเล !  “

 

หนานฮัวเอียนกล่าวด้วยความจริงใจก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อระงับอารมณ์

 

ก่อนหน้านี้เขาอาจจะเรียก หลี่ฉีเย่ว่า ‘ ศิษย์พี่ ‘ แน่นอนว่ามันมีความมายต่างกัน ก่อนหน้าเขาอาจจะเรียกเพราะเด็กหนุ่มเป็น  ‘ ศิษย์พี่ในนิกาย ‘ แต่แน่นอนว่าครั้งนี้มันมีความหมายลึกซึ้งกว่านั้น

 

เด็กหนุ่มอายุเพียงสิบสามปีที่กล้าที่จะท้าทายเหล่านิกายเก้าประตูนักบุญปีศาจ เขากล้าที่จะท้าทายเหล่าผู้อาวุโส ฆ่าคนซึ่งอยู่ระดับหลอมวิญญาณ และพูดคุยอย่างไร้ความเคารพยามอยู่ต่อหน้าราชาปีศาจ ! คนอื่นๆอาจจะคิดว่าหลี่ฉีเย่นั้นจองหองและไม่รู้ความแข็งแกร่งของตัวเอง แต่นั้นก็เป็นเพราะพวกเขาไม่เห็นตอนเด็กหนุ่มเดินผ่านป่าแห่งความสับสนวุ่นวายและฆ่าผู้คุ้มกันฮัวพร้อมทั้งลูกศิษย์ของเขา หนานฮัวเอียนเข้าใจเป็นอย่างดีว่าการรับรู้ของคนอื่นที่มีต่อหลี่ฉีเย่นั้นผิดพลาดขนาดไหน

 

หลี่ฉีเย่ ศิษย์หลักของนิกายกำยานโบราณกล้าที่จะฆ่าผู้คุ้มกันและนำเทพธิดาของนิกายเก้าประตูนักบุญปีศาจมาเป็นสาวใช้ เขาได้วางแผนทุกอย่างไว้แล้วก่อนจะก้าวเข้ามายังนิกายและกลับออกจากนิกายโดยไร้บาดแผลใดๆ

 

หนานฮัวเอียนเป็นคนฉลาดและเขาคิดเรื่องนี้อย่างรอบคอบ แม้ว่าเขาจะพยามทั้งชีวิตมันก็เป็นเรื่องยากที่เขาจะกลายเป็นผู้อาวุโสในนิกายกำยานโบราณ บางทีการเลือกตามหลี่ฉีเย่อาจจะเปลี่ยนโชคชะตาของเขา

 

” สักวันหนึ่งพวกเจ้าทั้งสองจะเข้าใจว่าวันนี้พวกเจ้าได้ตัดสินใจสิ่งที่ฉลาดขนาดไหน “

 

” พวกเราควรจะรายงานนิกายเรื่องนี้อย่างไร ? “

 

ผู้คุ้มกันโม่ถามอย่างรอบคอบ เหตุการณ์นี้เกี่ยวข้องกับการทดสอบและการแต่งงานมันมีความสำคัญมากเกินไป เขาจึงไม่รู้ว่าจะกล่าวสิ่งใด !

 

หลี่ฉีเย่ยิ้มตอบผู้คุ้มกันโม่

 

” หากผู้อาวุโสหยุนต้องการพูดคุยกับท่าน ในความคิดข้า ท่านควรจะกล่าวเช่นนี้….

 

สิ่งที่หลี่ฉีเย่กล่าวกับเขามันทำให้เขาไม่สบายใจอย่างมาก ก่อนเดินทางมานิกาย ผู้อาวุโสหนึ่งหนึ่งของนิกายกำยานโบราณพบับเขา และให้สืบเกี่ยวกับเรื่องของเทพผู้พิทักษ์เป็นการลับ ตอนนั้นผู้คุ้มกันโม่ไม่เห็นด้วยจึงปฏิเสธ

 

” ข้าเข้าใจ “

 

ผู้คุ้มกันโม่รู้ว่าสิ่งใดที่เขาควรกล่าวหรือไม่ควรกล่าว สิ่งเหล่านั้นจะต้องเป็นประโยชน์ต่อเขาและหลี่ฉีเย่

 

ในที่สุดทั้งสามคนก็ออกจากนิกายเก้าประตูนักบุญปีศาจ  หัวหน้าผู้คุ้มกันหยู่ฮานมาส่งพวกเขาเป็นการส่วนตัว  ตั้งแต่อดีตไม่มีใครในนิกายกำยานโบราณได้รับเกียรติเช่นนี้

 

ประตูถูกเปิดออก ทางเชื่อมระหว่างนิกายกำยานโบราณและนิกายเก้าประตูนักบุญปีศาจถูกใช้งาน สุดท้ายพวกเขาทั้งสามก็ได้กลับบ้าน หลังจากกลับมาที่วัดโบราณศิษย์อาจารย์สองคนหายใจเข้าลึกและดึงสติของพวกเขากลับมา พวกเขาคิดเกี่ยวกับเหตุการณ์น่าตื่นตะลึงที่ผ่านมา มันทำให้พวกเขาเหมือนอยู่ในความฝันและพึงจะตื่นขึ้นมา

 

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

 

เมื่อกลับมาถึงนิกายกำยานโบราณ ผู้คุ้มกันโม่ไปรายงานสิ่งที่เกิดขึ้น ขณะที่หลี่ฉีเย่เดินกลับไปยังยอดเขาของเขา

 

หลี่ฉีเย่ยื่นอยู่บนยอดเขาอย่างเงียบๆ เขาทอดมองบรยากาศทั้งหมดของนิกายกำยานโบราณ เขาจำได้ว่าครั้งเมื่อจักรพรรดิอมตะมินเหยินยังมีชีวิตอยู่ พื่นที่ของนิกายมีขนาดนับล้านไมล์และพลังงานของมันมีมากดั่งมหาสมุทร

 

แต่ตอนนี้ ไม่เพียงแต่พื้นที่ของนิกายกำยานโบราณลดลง แต่พลังงานธรรมชาติของมันก็เหือดแห้ง  ทุกคนที่อยู่บนดินแดนแห่งนี้สามารถสัมผัสได้ว่าพลังงานในนิกายนั้นบางเบามาก

 

ทุกวันนี้ นิกายกำยานโบราณเปรียบเสมือนแสงไฟที่ริบหรี่ภายใต้สายลมที่จะดับเมื่อไหร่ก็ย่อมได้

 

หลี่ฉีเย่ถอหายใจ เขาไม่เลือกเมืองพิทักษ์สวรรค์ หรือ วิหารเทพสงคราม หรือกระทั้งนิกายเก้าประตูนักบุญปีศาาจ แต่เขาเลือกนิกายกำยานโบราณที่กำลังตกต่ำลง

 

เขาไม่ชอบผู้นำนิกายของนิกายกำยานโบราณในอดีตมากนัก  ปีนั้น เขาคิดว่ามินเหยินจะเลือกศิษย์คนอื่นมาเป็นผู้นำนิกาย แม้ว่าศิษย์คนอื่นๆของเขาจะไม่มีความแข็งแกร่งเท่าศิษย์หลัก แต่หลี่ฉีเย่ให้คุณค่ากับลักษณะของคนเหล่านั้นมากกว่าความแข็งแกร่ง  แต่น่าเสียดายหลังจากที่เขาตื่นมาจากการหลับไหล เขากับพบว่าศิษย์หลักคนนั้นได้เป็นผู้นำนิกายคนใหม่ และประกาศว่านิกายของเขาจะทำในสิ่งที่ต่างจากเดิม

 

หลี่ฉีเย่ไม่ค่อยชอบคนเช่นนี้นักคนที่คิดว่าตัวเองนั้นเองนั้นเป็นคนสำคัญ นั้นเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาไม่เคยกลับมานิกายกำยานโบราณอีกเลย หรือกังวลว่ามันจะดีขึ้นหรือแย่ลง

 

อย่างไรก็ตาม ในยุดนี้ ยุคที่เขาได้มีร่างกายที่แท้จริง มันเป็นเหมือนโชคชะตาที่คนแรกที่เขาพบเป็นคนของนิกายกำยานโบราณ  หลี่ฉีเย่จึงนึกถึงมินเหยิน ในความรู้สึกของเขา ตัวเขาเองเป็นเหมือนผู้สร้างนิกายกำยานโบราณที่แท้จริง เขามั่นใจว่าเขาสามารถทำให้มันกลับมารุ่งเรืองได้อย่างเก่า วันหนึ่งหนึ่งนิกายกำยานโบราณจะกลับมาทะยานก้าวผ่านชั้นฟ้า เหยียบย่ำสวรรค์และสั่นสะเทือนปฐพี !

 

หลี่ฉีเย่จมอยู่ในความคิด จึงไม่เห็นการมาถึงของหนาน ฮัวเอียน

 

” ศิษย์พี่ ผู้อาวุโสต้องการพบท่าน “

 

หนานฮัวเอียนรอจนหลี่ฉีเย่ทำทุกอย่างเสร็จ เขาจึงกล่าว

 

หลี่ฉีเย่พยักหน้าและตามหนานฮัวเอียนไปยังห้องประชุม หกผู้อาวุโสอยู่ที่นี้ทั้งหมดและดวงตาของพวกเขาจ้องมองไปที่หลี่ฉีเย่

 

บรรยากาศในห้องประชุมนั้นเต็มไปด้วยความสงบ ทุกคนจมอยู่ในความคิดของตัวเอง

 

ก่อนหน้านี้หกผู้อาวุโสได้ยินรายงานต่างๆมาจากผู้คุ้มกันโม่ แต่ผู้คุ้มกันก็ไม่ได้รายงานทุกอย่าง เขากล่าวถึงเพียงเรื่องของการทดสอบ การที่เขาผ่านป่าแห่งความสับสนวุ่นวายและเอาชนะเสี่ยวฮุ่ย แน่นอนว่าเขาไม่ได้พูดถึง ไม้เท้าทัณอรพิษหรือการควบคุมมหายักษ์ทั้งสี่  สุดท้ายเขาก็กล่าวว่าการที่หลี่ฉีเย่นั้นชนะมาได้เป็นเพราะโชคดีอย่างมาก

 

” เจ้าผ่านการทดสอบหรือไม่ ? “

 

ผู้อาวุโสหนึ่งกล่าวอย่างเป็นทางการกับหลี่ฉีเย่ ความจริงเหล่าผู้อาวุโสไม่มีความเชื่อมั่นเกี่ยวกับการแต่งงานครั้งนี้ แต่เรื่องไม่น่าเชื่อก็เกิดขึ้น เมื่อหลี่ฉีเย่ได้ผ่านการทดสอบและรายละเอียดที่น่าสนใจคือการที่เขาผ่านป่าแห่งการสับสนวุ่นวาย

 

” ผู้อาวุโสกล่าวถูกแล้ว ! ดูเหมือนว่าข้าสมควรจะได้รับค่าตอบแทนตามสัญญาถูกหรือไม่ ? “

 

หลี่ฉี่เย่ไม่สนใจบรรยากาศอันน่าอึดอัดในห้องประชุมและเอ่ยออกมา

 

” แน่นอนว่าพวกเราจะต้องตอบแทนเจ้า แต่ข้าอยากจะรู้สิ่งหนึ่ง “

 

ผู้อาวุโสหนึ่งถาม

 

” จากที่ข้าเคยได้ยินเสี่ยวฮุ่ยเป็นศิษย์ที่มีชื่อเสียงของนิกายเก้าประตูนักบุญปีศาจ การบ่มเพาะของเขาน่าจะอยู่ระดับเดียวกับผู้คุ้มกันของนิกายเรา เจ้าพึงเขาร่วมนิกายและไม่เคยฝึกฝนทักษะใดๆ ถ้าอย่างนั้นเจ้าเอาชนะเขาได้อย่างไรกัน ? “

 

” เรียนผู้อาวุโส คัมภีร์ระดับนักบุญนั้นยุ่งยาก  ทักษะการต่อสู้นั้นเรียบง่าย ข้าฝึกฝนทักษะดาบคู่ไร้ลักษณ์  ทักษะนี้เป็นทักษะที่แปลก ตราบใดที่ฝ่ายตรงข้ามแสดงให้เห็นถึงข้อผิดพลาด มันอาจจะทำให้พวกเขาตกลงสู่ความตายทันที เมื่ออีกฝ่ายตาย การต่อสู้ก็จะตัดสินผู้ชนะทันทีเช่นกัน “

 

หลี่ฉีเย่กล่าวอย่างใจเย็น

 

” ไร้สาระ ! “

 

ผู้อาวุโสหยุนที่ยืนอยู่ด้านข้าง กล่าวอย่างเย็นชา

 

” มนุษย์ที่กล้าจะกล่าวว่าเขาสามารถฆ่าคนที่อยู่เขตแดนสวรรค์ได้ด้วยทักษะธรรมดาเป็นเรื่องน่าขัน ! “

 

ผู้อาวุโสหยุนก่อนหน้านี้เขาเคยสนับสนุนหลี่ฉีเย่ แต่วันนี้เขากล่าวอย่างเย็นชาและปราศจากความสุข 

 

หลี่ฉีเย่เหลือบมองไปที่ผู้อาวุหยุนและกล่าว

 

” เรียนผู้อาวุโสที่เคารพ สิ่งที่คนอื่นไม่สามารถทำได้ ไม่ได้หมายความว่าข้าจะทำไม่ได้ “

 

จากนั้นเขาก็กวาดสายตไปยังผู้อาวุโสทั้งหมดและเอ่ย

 

” ผู้อาวุโส วันนี้ข้าเป็นดั่งวีรบุรุษของนิกายกำยานโบราณ  หากแท้จริงแล้วผู้อาวุโสนั้นคิดว่าคดโกงบางอย่าง  พวกท่านสามารถถามคำถามเหล่านี้กับผู้คนที่เห็นเหตุการณ์  เช่นผู้คุ้มกันโม่หรือคนของนิกายเก้าประตูนักบุญปีศาจ “

 

” ผู้อาวุโสทุกคนรู้ดีแก่ใจ  ว่าการเดินทางไปยังนิกายเก้าประตูปีศาจครั้งนี้นั้นเต็มไปด้วยอันตราย มันเป็นเหมือนการเข้าไปฆ่าตัวตาย แต่อย่างไรก็ตาม เพื่อชื่อเสียงของนิกายกำยานโบราณ แม้ว่าข้าจะตายข้าก็จะทำเช่นนี้อีกครั้ง  วันนี้ข้ากลับมาดังวีรบุรุษ พวกท่านยังจะสงสัยอะไรอีก ? นี้คือวิธีที่พวกท่านปฏิบัติต่อผู้มีพระคุณ ? หากนี้เป็นเรื่องจริง เช่นนั้นใครจะกล้าเสี่ยงตัวเองเพื่อนิกายอีกเล่า ? “

 

หลี่ฉีเย่หยุดชั่วคราวและเอ่ยต่อ

 

” ก่อนที่จะออกเดินทาง พวกเรามีข้อตกลงกัน  ผู้อาวุโสที่มีเกียรติ หรือพวกท่านต้องการผิดคำพูด ? หากเป็นเช่นนั้น ข้าคงทำได้เพียงกล่าวได้ว่าการเข้าร่วมกับนิกายนั้นเป็นความผิดพลาดอย่างยิ่ง  นิกายกำยานโบราณของเราสืบเชื้อสายจักรพรรดิอมตะมาหลายยุค  หากกระทั้งผู้อาวุโสยังไม่รักษาคำพูด นิกายของเราจะยังน่าเชื่อถืออยู่ได้อย่างไร ? “

 

” ไม่ว่านิกายของเราจะน่าเชื่อถือหรือไม่ก็ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าจะออกความเห็น ! “

 

หนึ่งในผู้อาวุโสตะโกนออกมา

 

หลี่ฉีเย่ไม่ได้สนใจการแสดงออกของผู้อาวุโสและกล่าว

 

” ข้าเสี่ยงชีวิตตัวเองเพื่อไปยังนิกายเก้าประตูนักบุญปีศาจและกลับมาพร้อมกับความสำเร็จ  หากผู้อาวุโสกลับคำพูดเหล่านั้นโดยกล่าวหาว่าข้านัั้นโกหก  ข้าก็จะไม่ตำหนิใดๆ ข้าคงทำได้เพียงกล่าวถึงความไม่เป้นธรรมที่เกิดขึ้น เพราะการเดินทางและมาพร้อมความสำเร็จครั้งนี้ มันล้วนแลกมาด้วยชีวิตของข้า ! “

 

พูดจบหลี่ฉีเย่ก็จ้องยังเย็นชาไปยังเหล่าผู้อาวุโส

 

” เจ้านี้พูดมากเสียจริง ! “

 

ขณะนี้เหล่าผู้อาวุโสไอออกมา พวกเขารู้สึกอัปยศนิดหน่อย

 

ผู้อาวุโสหนึ่งเอ่ย

 

” ฉีเย่ ไม่ใช่ว่าพวกเราจะต้องจะตำหนิเจ้า  แต่สิ่งนี้เป็นเรื่องที่แปลกนัก ปล่อยเรื่องของเสี่ยวฮุ่ยไปก่อน ข้าต้องการได้ยินว่าเจ้าผ่านป่าแห่งความสับสนวุ่นวายได้อย่างไร “

 

ดวงตาของผู้อาวุโสหนึ่งหรี่ลง ขณะจ้องไปยังหลี่ฉีเย่ราวกับจะจ้องผ่านร่างเล็กๆตรงหน้า

 

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

 

#ผู้อาวุโสถามมากจริง เดี๋ยวฆ่าทิ้งแม่มมม #ฉีเย่ไม่ได้กล่าว แอดกล่าวเอง ฮี่ๆ

 

 

 

Facebook Comment